تور لحظه آخری
امروز : دوشنبه ، ۲۹ آبان ۱۳۹۶    احادیث و روایات:  امام صادق (ع):از حقيقت ايمان اين است كه حق را بر باطل مقدم دارى، هر چند حق به ضرر تو و باطل به ...
سرگرمی سبک زندگی سینما و تلویزیون فرهنگ و هنر پزشکی و سلامت اجتماع و خانواده تصویری دین و اندیشه ورزش اقتصادی سیاسی حوادث علم و فناوری سایتهای دانلود گوناگون


محبوبترینها

داغ شدن تورهای نوروزی 96


درباره جزیره رویایی پوکت چه میدانید؟


جزیره اسرار آمیز در تایلند


برترین هتل 2016 آنتالیا


قلعه ویندسور انگلستان, با عظمت ترین قلعه مسکونی جهان و اروپا


سئو سایت جوملا


درمان قطعی ریزش مو با چند پیشنهاد خوراکی!


کاریکاتور/ یارانه بریزم برات؟


اطلاعات خصوصی بعضی از ستاره‌های هالیوود هک شد!+تصاویر


رضا قوچان نژاد و پیاده روی با همسر+تصاویر


رابطه جنسی زوج جوان مقابل چشم مردم! (+تصاویر)


رکورد گرانترین منوی رستوران در ایران زده شد؟/ عکس


گفتگو با محسن چاووشی خواننده مشهور و پرطرفدار+تصاویر


شیطان در شکم زن باردار! + عکس


تولد دوقلو های سیاه و سفید! +عکس


عکسهای خانوادگی سپیده خداوردی بازیگر کشورمان+تصاویر


اعتیاد به دیدن صحنه های پورنوگرافی در آقایان!


چرا پوريا پورسرخ هنوز ازدواج نکرده؟!+عکس


پوشش بازیگران مشهور زن در کاخ جشنواره فیلم فجر امسال+تصاویر


مهتاب کرامتی:سردسته دخترهای محل بودم!خاطرات کودکی+عکس


مسافران هواپیما این آدم آهنی را در حال قدم زدن روی ابرها دیدند/تصاویر


این مردها در مرخصی زایمان به سر می‌برند


شکیرا در کنار پسران زیبایش در خرید کریسمس!+عکس


وقتی کیم کارداشیان کودک بود!+عکس


چانه زدن برای قیمت فروش تن در نیمه شب های تهران




آمار وبسایت

 تعداد کل بازدیدها : 1479066525



اوقات شرعی 

ذکر روزهای هفته


هواشناسی

نرخ طلا سکه و  ارز

قیمت خودرو

فال حافظ

تعبیر خواب

فال انبیاء

متن قرآن



اضافه به علاقمنديها ارسال اين مطلب به دوستان آرشيو تمام مطالب
 refresh

از رشت تا سر پُلی که دیگر ذهاب نبود


واضح آرشیو وب فارسی:گیل نگاه:

گیل نگاه/امیرحسین کریمی:پنج و نیم صبح به کرمانشاه می‌رسیم. شهر تاریک و ساکت است و هنوز می‌توان از هراس لرزیدن، نشانه‌هایی در شهر پیدا کرد. در فاصله فرودگاه تا پایانه مسافربری اتومبیل‌هایی مشاهده می‌شوند که با موتور روشن آدم‌های از زلزله ترسیده را در خود جای داده‌اند. زندگی در شهر جاری است و مردم تلاش می‌کنند تا به‌روزهای عادی بازگردند.خاطره‌ی یک ویرانی؛ از شمال تا غربده صبح به تاکسی‌های سرپل ذهاب می‌رسم. راننده‌ها با تردید فریاد می‌زنند “سرپل” و انگار شک دارند کسی قصد رفتن به سرپل زلزله‌زده را داشته باشد. در راه ماشین‌های امدادی مشاهده می‌شوند که غالبا پلاک‌هایی غیر از ۱۹ و ۲۹ دارند. راننده برایمان از حال شهر می‌گوید و سرپلی که غالب کوچه‌هایش با خاک یکسان شده‌ است. برایش توضیح می‌دهم که از رشت به اینجا آمده‌ام و حال غریبی می‌گیرد. از خاطرات زلزله رودبار می‌گوید و ویرانی‌هایی که از نزدیک شاهدشان بوده. می‌گوید: شاید رفتن آن روز من به رودبار، دلیل آمدن امروز توست. لبخند می‌زنم!تخته‌سنگ‌های جداشده از کوهحدفاصل جاده اسلام‌آباد تا سرپل ذهاب پر از کوه‌هایی است که روی دامنه‌شان شیارهای سفیدرنگی دیده می‌شود. راننده می‌گوید: این شیارها را تخته‌سنگ‌های عظیمی ایجاد کرده‌اند که موقع زلزله، پایین غلتیده‌اند. آسفالت جاده پر است از فرورفتگی‌هایی که سنگ‌ها موقع سقوط به وجود آورده‌اند.به سرپل می‌رسیم. فرمانداری سرپل ذهاب مهم‌ترین ارگان دولتی شهر است. مقابل ساختمان فرمانداری جمعیتی مضطرب و هراسان از سربازهای مستقر در فرمانداری چادر طلب می‌کنند. وقتی پاسخ به درخواست‌هایشان داده نمی‌شود صدای اعتراضاتشان بلند می‌شود. اعتراضشان به روند کند امدادرسانی و نگرانی بابت بی‌سرپناه ماندن در سرمای شب‌های منطقه است که برودتش به زیر صفر درجه می‌رسد.زلزله‌ای که نظم یک شهر را به هم‌ریختنیروهای دولتی و مردمی در تلاش‌اند تا کمک‌هایی که از سایر شهرها رسیده درست میان مردم تقسیم شود اما بی‌نظمی عجیبی در شهر وجود دارد. مردم منتظرند تا مسئولی بینشان پیدا شود و عصبانیت خود را بر سر او خالی کنند. زمزمه‌هایی از حضور رئیس‌جمهوری و وزیر بهداشت بین مردم در جریان است.کمی در شهر قدم می‌زنم. مغازه‌ها بسته‌اند و پیاده‌روها پر است از شیشه‌های شکسته‌ای که در آفتاب برق می‌زنند. به محله‌هایی می‌رسم که اکثرا بافتی قدیمی دارند. خانه‌های زیادی دیده می‌شوند که تخریب‌شده‌اند و جز آجر و شیشه چیزی از آن‌ها قابل‌مشاهده نیست. با اهالی محله به کردی حرف می‌زنم، برایم درد دلشان را باز نمی‌کنند. فقط اشاره کوتاهی به واقعه می‌کنند و بعد می‌روند. تصمیم می‌گیرم که با زبان فارسی با آن‌ها ارتباط برقرار کنم که جواب می‌دهد. وقتی به فارسی از تلفات خانواده‌ها و خرابی خانه‌هایشان می‌پرسم.  وقتی پی می‌برند که خبرنگارم با آب‌وتاب از دردهایی که کشیده‌اند می‌گویند و تعریف می‌کنند که آب نداریم، و هیچ‌کس به فکر یک سرپناه مثل چادر هم برایمان نیست.اسکلتی از مسکن مهرِ بدون دیوار

به سمت منطقه‌ای می‌روم که مسکن مهر سرپل ذهاب در آن قرار دارد. آنچه از مسکن مهر سرپل ذهاب از دور برجای‌مانده شبیه قاب‌های سینمایی در فیلم‌های جنگی است. ستون‌های بدون دیوار و لباس‌های رنگی که به اطراف پراکنده‌شده‌اند و گاهی با وزش باد تکان می‌خورند. مردم این مجتمع‌ها دو روز پس از زلزله بازگشته‌اند تا اگر چیز سالمی هنوز در خانه‌هایشان مانده است، ببرند به‌جایی که البته دقیقا نمی‌دانند کجاست! بر دیوارهای شکسته و نیمی فروریخته‌ی اتاق‌ها تصاویر عجیبی دیده می‌شود. عروسک‌هایی آویزان که با چشم‌هایی بی‌حالت به واقعه خیره مانده‌اند و قاب‌های عکسی که هر یک راوی روزی از زندگی ساکنانش هستند. تعداد زیادی از ساختمان‌های مسکن مهر تنها ستون‌دارند و دیوارهای نیمه ریخته.هر بار مردمی که برای یافتن لوازمی از زندگی‌شان در طبقات فروریخته حضور پیدا می‌کنند،بیم اتفاقی تلخ دارم.

کودکانی محتاج خندیدنگروه‌های هنری از کرمانشاه و تهران به سرپل ذهاب اعزام‌شده‌اند تا برای بچه‌های مناطق زلزله‌زده برنامه اجرا کنند. تقابل عجیبی میان فضای خاکستری و لباس‌های رنگی که به تن کرده‌اند وجود دارد. بچه‌ها با تعجب نگاه می‌کنند و انگار متوجه این تضاد نمی‌شوند. خبرنگارها و عکاس‌هایی از سراسر ایران به سرپل ذهاب رسیده‌اند و از رسانه‌های خارجی هم خبرنگارانی اعزام‌شده‌اند که از حجم ویرانی شگفت‌زده شده‌اند. با مردم حرف می‌زنم و انگار از حرف‌های روشنی که برایشان می‌گویم، امیدوار می‌شوند. از بچه‌ها می‌خواهم تا پشت به بناهای فروریخته بایستند و بخندند. اول می‌ترسند و غریبی می‌کنند اما بعد با اصرار والدینشان قبول می‌کنند که رو به دوربینم لبخند بزنند. پدر و مادرهایشان تشویقشان می‌کنند به خندیدن و خود نیز با خنده آن‌ها لبخند می‌زنند. احساس می‌کنم که چقدر به خندیدن محتاج بودند و منتظر بهانه‌ای ناچیز. از مجتمع مسکن مهر بیرون می‌آیم و دوباره به سمت فرمانداری راه می‌افتم. به‌سختی مغازه‌ای پیدا می‌کنم که همه اجناسش کف مغازه ریخته‌اند. در گرمای نزدیک به غروب سرپل ذهاب تلاش می‌کنم تا آب خوردن پیدا کنم. شب می‌شود و هوا رو به سردی می‌رود. لباس‌های گرم را از کیفم درمی‌آورم. هر ساعتی که می‌گذرد هوا سردتر می‌شود. به گیلان غرب می‌روم، راه کوتاه سرپل ذهاب تا گیلان غرب باریک و تاریک است. در خانه یک آشنا مهمان می‌شوم. خسته می‌مانم از مرور تصاویر دیروز زلزله و تلاش می‌کنم تا روایت تازه‌ای برای تجربه امروز بسازم.


۲۴ آبان ۱۳۹۶





این صفحه را در گوگل محبوب کنید 

[ارسال شده از: گیل نگاه]
[مشاهده در: www.gilnegah.ir]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 9]

bt

اضافه شدن مطلب/حذف مطلب


برچسب های کاربران:






-


گوناگون

پربازدیدترینها

طراحی وب>


صفحه اول | تمام مطالب | RSS | ارتباط با ما
1390© تمامی حقوق این سایت متعلق به سایت واضح می باشد.
سایت واضح آرشیو وب فارسی می باشد و تمامی مطالب بصورت خودکار از سایت های فارسی دریافت می شوند و سایت واضح مسئولیتی در قبال آنها ندارد
این سایت در ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ثبت شده است و پیرو قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد. لطفا در صورت برخورد با مطالب و صفحات خلاف قوانین در سایت آن را به ما اطلاع دهید
پایگاه خبری واضح کاری از شرکت طراحی سایت اینتن
free stats