واضح آرشیو وب فارسی:راسخون:
![ساقيا موسم عيش است بده جام شراب](http://rasekhoon.net/userfiles/Article/1389/06esfand/01/zakani.jpg)
ساقيا موسم عيش است بده جام شرابشاعر : عبيد زاکاني لطف کن بسته لبان را به زلالي دريابساقيا موسم عيش است بده جام شرابدر سر باده کنم خانهي هستي چو حبابقدح باده اگر هست به من ده تا منکوربختي که ندارد خبر از روز حسابدر حساب زر و سيم است و غم داد و ستدجز بر آن رند که افتاده بود مست و خراببر کسم هيچ حسد نيست خدا ميداندمرهمش شمع و شرابست و دوا چنگ و ربابهرکه را آتش اين روزهي سي روزه بسوختمن بر آنم که به دوزخ نکشد بار عذابوانکه امروز عذاب رمضان ديده بودموسم وعظ بشد نوبت قوال آمدباده در جام طرب ريز که شوال آمدروزه و وتر و تراويح فراموش کنيموقت آنست دگر باره که مي نوش کنيمدست با شاهد سرمست در آغوش کنيمپايکوبان ز در صومعه بيرون آئيمجان فداي قد حوران قبا پوش کنيمسر چو گل در قدم لاله رخان اندازيمما به يک جرعه زبان همه خاموش کنيمشيخکان گر به نصيحت هذياني گويندچند بر قول پراکندهي او گوش کنيمچند روي ترش واعظ ناکس بينيمتا به کي قصهي کاووس و سياووش کنيمجام زر بر کف و از زال زر افسانه مخوانعيد کرديم و ز دست رمضان جان برديملله الحمد که ما روزه به پايان برديمدر فرو کردن و ترسيدن و تنها خوردندل به جان آمد از آن باد به شبها خوردنچه بلائيست به شب شربت و حلوا خوردنچه عذابيست همه روزه دهان بر بستنهم قدح گشتن و پالوده و خرما خوردنزشت رسمي است نشستن همه شب با عامهشب نياسود مي از بادهي حمرا خوردنمدعي روزم اگر بوي دهن نشنيديگر نشايستي با مردم ترسا خوردنفرصت بادهي يکماهه ز من فوت شديباده در بارگه خواجهي والا خوردنرمضان رفت کنون ما و از اين پس همه روزرکن دين خواجهي ما چاکر خورشيد غلامصاحب سيف و قلم پشت و پناه اسلامسقف اين طارم نه پايهي مينا کردندخسروا پيش که اين طاق معلي کردندهرچه اقبال تو ميخواست مهيا کردندهرچه بخت تو طلب کرد بدو بخشيدندبازو و کلک تو اين قاعده احيا کردندجود آواره و مرضي ز جهان گم شده بودشهرياران به جناب تو تولي کردندپادشاهان به حريم تو حمايت جستندآن روايت که ز انفاس مسيحا کردنداز دم خلق روانبخش تو ميبايد روحاين حکايت کرم جود تو تنها کردندچرخ را تربيت اهل هنر رسم نبودامرت انداخته در گردن خورشيد کمنداي سراپردهي همت زده بر چرخ بلندگوي گردان فلک در خم چوگان تو بادتا زمين است زمان تابع فرمان تو بادکمترين هندوي چوبک زن ايوان تو بادوالي کشور هفتم که زحل دارد نامبندهي حلقه به گوش سگ دربان تو بادشير گردون که بدو بازوي خورشيد قويستاز مقيمان در منشي ديوان تو بادتير کو ناظر ديوان قضا و قدر استزهره خنياگر و برجيس ثناخوان تو بادجام جمشيد چو در بزم طرب نوش کنيخصم بد گوهر بدکيش که قربان تو بادروز عيد است طرب ساز که تا کور شودتا ابد دولت اقبال تو روز افزون بادمدت عمر تو از حد و عدد بيرون باد
#سرگرمی#
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: راسخون]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 408]