واضح آرشیو وب فارسی:ایسنا: چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۴ - ۱۱:۴۳
![استانها/ قلب 10242.jpg](http://media.isna.ir/content/10242.jpg/2)
عضو هیات علمی دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران با بیان اینکه فعالیتهای استقامتی و قدرتی نقش موثری در سلامت قلب ایفا میکنند، گفت: دانش جدید نیز روی ترکیبی از هر دوی این فعالیتها تاکید دارد. رحمان سوری در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه خوزستان، اظهار کرد: دستگاه قلب و عروق یکی از مهمترین و پیچیدهترین دستگاههای بدن است تا جایی که در یونان قدیم از دستگاه قلب و عروق به عنوان "آخرین نقطهی حیات که میمیرد" یاد میشده است. وی ادامه داد: این بدان معنا است که اگر انسان قلبش از کار بیفتد، قطعاً مرده است اما اگر مغز انسان از کار بیفتد قلب میتواند همچنان به فعالیت ادامه دهد و به اصطلاح شخص زندگی نباتی داشته باشد ولی اگر قلب از کار بیفتد فرد قطعاً خواهد مرد؛ به همین دلیل سلامت قلب یکی از ارکان اصلی در سلامت انسان به شمار میرود. این فیزیولوژیست ورزشی بیان کرد: عموماً بهبود عملکرد قلب را تنها در زمینه اجرای فعالیت ورزشی نمیتوان دید و باید عواملی را که بهبود آنها در سلامت قلب اثرگذار است، تقسیمبندی کنیم. وی افزود: چنانچه قصد داشته باشیم عوامل اثرگذار بر سلامت قلب را دستهبندی کنیم، عوامل محیطی از جمله رژیم غذایی، چاقی، فعالیت بدنی، آلودگی و استرس را در یک گروه قرار میدهیم و عوامل ذاتی از جمله بیماریهای مربوط به ژنتیک و نارساییهایی که فرد به صورت ژنتیکی دارد را در گروه دیگر میگذاریم. سوری اضافه کرد: عموماً وقتی صحبت از عوامل محیطی به میان میآید، شاید بتوان گفت که با پرداختن به فعالیت بدنی مناسب، میتوان یکی از عوامل وابسته به آن نظیر چاقی را کاهش داد. وی با بیان اینکه یکی از موارد پراهمیت، برخورداری از سبک زندگی پرتحرک است، عنوان کرد: البته سبک زندگی پر تحرک فقط فعالیتهای ورزشی نیست، بلکه فرد در طول روز نیز زندگی فعالی دارد؛ مثلاً در طول روز یک فرد بیش از 35 یا 40 دقیقه یکجا ساکن نمینشیند و حتماً بلند میشود و چند قدمی را طی میکند؛ از پله بیشتر و از وسایل نقلیه کمتر استفاده میکند و حتی نحوه نشستن او نیز به جای غوزکردن، صاف است. تمام اینها عواملی هستند که به سبک زندگی پر تحرک باز میگردند. عضو هیات علمی دانشگاه تهران گفت: فعالیت ورزشی فینفسه به جهت بهبود سلامت قلب و عروق، دارای دستهبندیهایی است. عمومیترین فعالیتهای ورزشی ما در دسته فعالیتهای هوازی (استقامتی) قرار میگیرند که دسته نخست محسوب میشوند. وی ادامه داد: دسته دوم فعالیتهای ورزشی، قدرتی یا مقاومتی و یا تمرینات با وزنه میباشد و دسته سوم تمرینات مرتبط با آمادگی جسمانی نظیر انعطافپذیری، هماهنگی و تمرینات عکسالعملی میباشد. سوری تصریح کرد: عموماً دسته اول و دوم (فعالیتهای هوازی و قدرتی) نقش موثری در سلامت قلب ایفا میکنند، چرا که تمرینات استقامتی (هوازی) با بهبود عملکرد دستگاه گردش خون، افزایش حجم خون و از سوی دیگر بهبود وضعیت نیمرخ لیپیدها و لیپوپروتئینها از جمله چربیهای خون، افزایش HDL و کاهش چربی بد خون (LDL)، بهبود ظرفیت هوازی و از سوی دیگر تمرینات قدرتی نیز در قالب بهبود قدرت عضلانی و ساختار قامت در جهت بهبود عملکرد قلبی میتوانند ظاهر شوند. وی با اشاره به اینکه دانش جدید به ترکیبی از هر دو دسته توجه دارد، گفت: این امر به این معنی است که دانش جدید، هم تمرینات قدرتی و هم تمرینات استقامتی را در قالب تمرینات موازی و ترکیبی مورد توجه قرار میدهد؛ به صورتی که فرد بخشی از تمرین خود را به صورت هوازی و بخشی از آن را به صورت تمرینات با وزنه انجام میدهد. این فیزیولوژیست ورزشی گفت: دستورالعملی که برای این امر صادر میشود این است که اگر فرد به طور متوسط 15 تا 30 دقیقه فعالیت ورزشی هوازی در قالب دوچرخهسواری، تردمیل، دویدن، دویدن درجا یا شنا کردن انجام میدهد، 60 تا 70 درصد بیشینه ضربان قلبش را محاسبه کند (یعنی این که عدد 220 را منهای سن خود کند و 60 تا 70 درصد عددی که به دست میآید، محاسبه کند) و ضربان قلبش را طی فعالیت هوازی در همان بازه نگه دارد. وی خاطرنشانکرد: از طرف دیگر، اگر تقسیمبندی یک تا10 را برای کسانی که قادر به گرفتن ضربان نیستند مدنظر قرار دهیم و به آنها بگوییم فشار را از “یک” به معنای راحت تا “10” به معنای شدید و استرسزای پر فشار در نظر بگیرند، باید عددی که به خودشان حین فعالیت میدهند، هفت باشد. سوری اظهار کرد: در خصوص تمرینات قدرتی نیز، باید بین 5 تا 7 حرکت آن هم حرکت با وزنه یا وزن بدنشان انجام دهند؛ به عنوان مثال افرادی که به باشگاه میروند میتوانند این 5 تا 7 حرکت را در قالب حرکات پرس سینه، سرشانه، جلو بازو، زیربغل، جلو ران، پشت ران و شکم انجام دهند که میتوانند اینها را با استفاده از دستگاههای بدنسازی یا وزنههای آزاد انجام دهند، به صورتی که هر حرکت را سه بار و در هر دفعه بین 10 تا 12 بار انجام دهند. وی افزود: وزنهای را که فرد باید انتخاب کند نیز باید وزنهای باشد که اگر به عنوان مثال با آن 12 حرکت انجام داد، دیگر نتواند با آن بیشتر انجام دهد؛ به این معنی که وزنهای باشد که با آن حداکثر همان 12 حرکت را بتواند انجام دهد که به چنین وزنهای در اصطلاح «وزنهی 12 تکرار بیشینه» گفته میشود. عضو هیات علمی دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران در پایان با بیان این که زمان استراحت بعد از تکرار نیز باید تقریباً بین 90 ثانیه تا دو دقیقه باشد، ادامه داد: قبل و بعد از تمرینات نیز گرم و سرد کردن نباید از سوی افراد فراموش شود. انتهای پیام
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: ایسنا]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 13]