واضح آرشیو وب فارسی:نیک صالحی: ایسکانیوز: امسال تنها فیلم قابل اعتنای سینمای هالیوود در بخش مسابقه،غیر از «کودک ربوده شده» کلینت ایستوود، اولین تجربه کارگردانی چارلی کافمن به نام «ارجاع، نیویورک» است که فیلیپ سیمور هافمن در آن نقش یک کارگردان تئاتر را بازی می کند. یکی از اتفاقات قابل تامل شصت و یکمین دوره جشنواره سینمایی کن کاهش چشمگیر حضور فیلم های امریکایی نسبت به سال گذشته است. در سال 2007 فیلم هایی مانند «جایی برای پیرمردها نیست»، «زودیاک»، «پارانوئید پارک» و «ضدمرگ» پرچم امریکا را بر فراز جشنواره کن برافراشتند. علاوه بر فیلم های فوق دو فیلم «ایندیانا جونز و قلمرو جمجمه های بلورین» و «کونگ فو پاندا» هم قرار است به عنوان فیلم های امریکایی در بخش خارج از مسابقه نمایش داده شود که فیلم دوم (به کارگردانی مارک آزبورن و جان استیونسن) محصول کمپانی دریم ورکز انیمیشن است و جک بلک در آن به صداپیشگی پرداخته است. "جفری کاتزنبرگ" در نقش یکی از تهیه کنندگان کمپانی دریم ورکز انیمیشن از معتبرترین انیمیشن های تولید ی اش در جشنواره کن پرده برداری کرده است و «کونگ فو پاندا» که احتمالاً یکی دیگر از همان انیمیشن ها خواهد بود قرار است در تاریخ 15 مه به نمایش درآید. زمان بندی چرخه تولید فیلم های امریکایی باعث شده است امسال برخلاف سال گذشته پای کارگردانان درجه یک سینمای امریکا به کن باز نشود و جشنواره امسال به لحاظ عدم حضور کارگردانان بزرگ امریکایی با کاستی هایی مواجه باشد. واقعیت این است که در میان فیلم های امریکایی که قرار است در چهار ماه آینده به نمایش درآیند فیلم های معدودی وجود دارند که با شرایط و ضوابط یک جشنواره بزرگ هنری در حد و اندازه جشنواره کن همخوانی داشته باشند به همین دلیل این بار هم مانند همیشه تاریخ اکران و زمان بندی توزیع فیلم های اروپایی باعث شده است آنها از نظر حضور در جشنواره کن گوی سبقت را از فیلم های امریکایی بربایند. البته نباید از این نکته غافل شد که حتی در وضعیت فعلی هم عمده بار تبلیغاتی جشنواره کن بر دوش امریکایی هایی مانند "استیون اسپیلبرگ"،"جرج لوکاس"،"هریسون فورد"، "شیا لابوف"،"کارن آلن "و البته "کیت بلانشت" استرالیایی است که همگی برای اولین پیش نمایش جهانی دنباله ایندیانا جونز در تاریخ 18 مه قدم بر فرش های قرمز جشنواره کن می گذارند. هالیوود در شب اختتامیه هم با فیلم «چی شد؟» بری لوینسن یک بار دیگر در برابر دیگر فیلم های جشنواره امسال عرض اندام می کند. «چی شد؟» از فیلم های مستقل نفوذی به صنعت سینمای امریکا است که رابرت دونیرو در آن بازی می کند و نسبت به نسخه نمایش داده شده اش در جشنواره ساندنس هشت دقیقه کوتاه شده است. امسال امید زیادی هم وجود داشت تا دو فیلمی که استیون سودربرگ کارگردان کهنه کار کن درباره "چه گوارا" با نام های «آرژانتین» و «گوریلا» کارگردانی کرده است به جشنواره راه یابند که ظاهراً چون سودربرگ بر حضور توامان هر دو فیلم در جشنواره تاکید داشته است نتوانسته نسخه یی از فیلم های چهارساعته اش را در مهلت مقرر به مسوولان جشنواره تحویل دهد. از قرار معلوم سودربرگ فیلم دوم را تمام کرده است اما با وجود کار بی وقفه در هفته های اخیر هنوز بخشی از صحنه های مربوط به حضور بنیچیو دل تورو در فیلم اول را فیلمبرداری نکرده است. گرچه تیری فرومو در نخستین دوره حضورش به عنوان مدیرعامل جشنواره کن تعداد فیلم های بخش مسابقه را از 23 فیلم در سال گذشته به حدود 18 فیلم تقلیل داده است اما باز هم می تواند در برابر سودربرگ انعطاف به خرج دهد و اگر وی توانست در دقایق پایانی فیلم ها را آماده نمایش عمومی کند از او استقبال کند و پذیرای فیلم هایش باشد. دو فیلم سودربرگ به زبان اسپانیایی هستند و باید با دو زیرنویس انگلیسی و فرانسوی نمایش داده شوند و همین مساله احتمالاً بر پیچیدگی های کار افزوده است. (فیلم های استیون سودربرگ بعد از نگارش این مطلب همراه با حواشی فراوان به لیست های فیلم های امسال اضافه شدند.م) وودی آلن هم با فیلم «ویکی کریستینا بارسلونا» یکی دیگر از حاضران جشنواره کن امسال است که امید زیادی دارد با اکران فیلمش در این جشنواره توجهات بین المللی گسترده یی به خود جلب کند. مدتی پیش میان سرمایه گذاران این فیلم و مسوولان جشنواره فیلم سن سباستین کشمکشی ایجاد شد که خوشبختانه برای حضور فیلم در جشنواره کن مشکلی ایجاد نکرد. مسوولان جشنواره سن سباستین قصد داشتند سرمایه گذاران فیلم را مجبور کنند نمایش اولیه فیلم خود را به جای جشنواره کن در اسپانیا برگزار کنند که در آن صورت اکران آخرین فیلم وودی آلن تا پاییز آینده به تعویق می افتاد. از سوی دیگر در میان حاضران جشنواره کن امسال چندین و چند نام آشنا هم به چشم می خورد که با آثار جدید خود قصد قدرت نمایی دارند. از یک طرف برادران داردن از کشور بلژیک با فیلم «سکوت لورنا» سعی می کنند با دریافت سومین نخل طلای خود رکورد جدیدی را ثبت کنند. از طرف دیگر ویم وندرس هم با فیلم به شدت ملودرام «فیلمبرداری پالرمو» همراه با بازیگرانی همچون میلا جاوویچ، دنیس هاپر، جیوونا مزوجیورنو قصد دارد بازگشت جدیدی برای خود رقم بزند. در کنار برادران داردن و ویم وندرس به فرناندو میرلس هم می توان اشاره کرد که با درام «کوری» و با حضور جولین مور، مارک رافالو و آلیس بارگا به مصاف دیگر حریفان می رود. فیلمساز مولف ترکیه یی نوری بیلگه جیلان با فیلم «خیالات باطل» به کن بازمی گردد و ماتئو گارونه ایتالیایی هم با درام جنایی «گومرا» شانس خود را محک می زند. در میان فیلمسازان کمتر شناخته شده هم می توان به آری فولمن با انیمیشن بلند «والس با بشیر» محصول اسرائیل اشاره کرد که در کنار کورنل موندروشیو و درام خانوادگی اش با نام «دلتا» از حاضران غیرقابل پیش بینی امسال محسوب می شوند. در میان فیلم های فرانسوی که همیشه آخرین فیلم های انتخابی جشنواره کن هستند نام دو فیلم بیشتر از بقیه به چشم می خورد؛ «سرحد غروب» به کارگردانی فیلیپ گارل و «یک کریسمس» به کارگردانی آرنو دپلشن و با بازی متیو آمارلیک، کا ترین دونوو، شیارا ماسترویانی. بخش آسیایی جشنواره امسال هم نسبت به سال های گذشته رونق چندانی ندارد. یکی از معدود مدعیان آسیایی نخل طلا فیلمساز کامبوجی ریتی پان با فیلم «دیوار دریایی» است که با حمایت فرانسه تولید شده است و ایزابل هوپر در آن بازی می کند. منبع اقتباس «دیوار دریایی» رمانی از مارگریت دوراس است که پیش از این در سال 1958 به کارگردانی رنه کلمنت و با نام «این روزگار تیره و تار» به پرده سینما راه یافته است. از فیلمسازان ناکام آسیایی جشنواره امسال هم به عباس کیارستمی می توان اشاره کرد که فیلم «شیرین» او از انتخاب های تقریباً قطعی جشنواره بود اما در لحظات آخر کنار گذاشته شد و با فیلم های دیگر جایگزین شد./166/125
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: نیک صالحی]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 297]