تور لحظه آخری
امروز : سه شنبه ، 20 شهریور 1403    احادیث و روایات:  امام علی (ع): كسى كه خود را پيشواى مردم قرار داده، بايد پيش از آموزش ديگران، خود را آموزش دهد ...
سرگرمی سبک زندگی سینما و تلویزیون فرهنگ و هنر پزشکی و سلامت اجتماع و خانواده تصویری دین و اندیشه ورزش اقتصادی سیاسی حوادث علم و فناوری سایتهای دانلود گوناگون شرکت ها




آمار وبسایت

 تعداد کل بازدیدها : 1814687308




هواشناسی

نرخ طلا سکه و  ارز

قیمت خودرو

فال حافظ

تعبیر خواب

فال انبیاء

متن قرآن



اضافه به علاقمنديها ارسال اين مطلب به دوستان آرشيو تمام مطالب
 refresh

الگوی علوی برای زندگی مدیران جامعه


واضح آرشیو وب فارسی:جام جم آنلاین:

تاملاتی در سخنان امام علی (ع) در باب سبک زندگی الگوی علوی برای زندگی مدیران جامعه یکی از مسائل مهمی که در نهج‌البلاغه بارها به چشم می‌خورد، مساله دنیا و آخرت و ارتباط بین این دو است. امام علی(ع) طبق تعالیم قرآن ضمن این‌که هیچ کدام از دنیا و آخرت را رد نمی‌کند همواره تلاش دارد ارتباط تنگاتنگ بین این دو را نشان دهد. در یکی از خطبه‌های نهج‌البلاغه (209 نهج‌البلاغه صبحی صالح ) که با این جمله شروع می‌شود «ماکنت تصنع بسعه هذه الدار فی الدنیا...» امام بار دیگر مساله دنیا و آخرت را مطرح و موضع یک فرد مومن رانسبت به آن بیان می‌کند.
 

می گویند امام روزی بر علاء بن زیاد الحارثی یکی از یاران خود وارد شد و دید خانه ای بزرگ برای خود ساخته است. بنابراین سخنانی را به او گوشزد کرد. وقتی علاء سخنان امام را می شنید، نسبت به رفتار برادرش اعتراض می کند که عاصم بن زیاد نام دارد. ظاهرا این دو برادر دو دیدگاه کاملا متضاد نسبت به دنیا داشته اند. چون عاصم برعکس علاء معتقد بود عبادت جز به معنای دست کشیدن از دنیا نیست. حال آن که علاء بین عبادت و داشتن ثروت تضادی نمی دید. امام سعی می کند در برخورد با هر کدام از این دو برادر مساله را به گونه ای خاص توضیح دهد. بهتر است ابتدا به بخش هایی از ترجمه متن خطبه توجه کنیم: امام(ع) خطاب به علاء: «وقتی داشتی خانه ای به این بزرگی در دنیا می ساختی نمی دانستی در آخرت بیشتر به آن نیازمندی؟ آری اگر بخواهی به آن آخرت دست یابی، در این خانه مهمانان را پذیرا شو، خانواده ات را در آن گرد آور و هر حقی که بر گردن توست به خوبی ادا کن در این صورت به وسیله این خانه به آن آخرت رسیده ای.» امام(ع) خطاب به عاصم: «ای کسی که دشمن کوچک خودش است!... آیا به خانواده و فرزندت رحم نکردی! آیا گمان می کنی خداوند همه چیزهای خوب را برای تو حلال کرده و در همان حال نمی پسندد که تو آنها را برگیری! تو برای خداوند خیلی کوچک تر از اینها هستی!» عاصم به سخن امام اعتراض کرده و می گوید: «پس چرا تو ای امیرمومنان لباسی زبر می پوشی و در خوردن امساک می کنی؟» امام درپاسخ به این اعتراض بی پروا و صریح می گوید: «وای برتو، من که مثل تو نیستم. خداوند متعال بر امامان عدالت واجب کرده است تا همواره خودشان را با ضعیف ترین مردمان قیاس کنند تا فقر محرومان آنها را به کشتن ندهد!» قابلیت ثروت مادی در زمینه سازی سعادت اخروی این خطبه در مجموع سه فراز مشخص دارد. یکی بخش اول که امام با علاء صحبت کرده و می کوشد راهکار ساده ای را پیش پای علاء بگذارد که از طریق آن بتواند آسایش دنیا و آخرت را توامان داشته باشد. این راهکارها چنان که ملاحظه شد عبارتند از: پذیرش مهمانان، گردآوردن خویشاوندان و نیز ادای حقوقی که بر گردن فرد قرار داده شده است. در واقع به این وسیله فرد مذکور می تواند در کنار لذت های دنیایی و استفاده های معمولی که هر شهروندی از خانه اش دارد به امتیازات دیگری دست یابد که از جنس مادیات نیست و آمیزه ای از معنویت، مردم دوستی، اکرام به دیگران و ادای دین خواهد بود. قطعا کسی که به این امور توجه کند علاوه بر آن که از ثروت خود در این دنیا استفاده کرده است، از مواهب معنوی آن در دنیای دیگر نیز بهره مند خواهد شد. به این ترتیب داشتن ثروت (در اینجا خانه ای بزرگ) در نظر امام علی(ع) نه تنها بد نیست که می تواند زمینه ای باشد برای دست یافتن به یک رستگاری بزرگ. این در واقع راهکار ساده و تضمین شده ای است که می توان آن را به همه ثروتمندان جامعه پیشنهاد کرد و به آنها گفت برای این که بتوانید همین رفاه و آسایش را در جهان دیگر هم داشته باشید و ثروت خودتان را برای آخرت هم بیمه کنید، می توانید این راهکارها را در پیش گیرید. توجه باید داشت امام علی(ع) برخلاف تصوراتی که ما داریم و معمول شده است هرگز نمی گوید برای این که به خانه ای در آخرت برسی باید ریاضت های سخت را متحمل شوی، بلکه فرد را راهنمایی می کند که چگونه از طریق همین «داشته های دنیایی خود» راهش را به سوی آخرت هموار کند. در بخش دوم ما با موضوعی کاملا برعکس بخش نخست مواجه می شویم. فردی تارک دنیا شده و به گمان خود برای انجام عبادت و تقرب به خداوند ترک خانه و زندگی کرده است. امام از همان ابتدا چنین فردی را تحقیر می کند و او را «دشمن کوچک خودت» می نامد. دقت دراین نکته نیز جالب توجه خواهد بود که امام برای مثال به این فرد نمی گوید «دشمن دین یا خدا یا مردم»، بلکه می گوید «دشمن کوچک خودت»؛ به عبارتی دیگر یعنی کاری را که آن فرد می کند درجهت آسیب رساندن به شخص خودش بوده است. بعد او را به دلیل بی توجهی به نعمت های خداوندی سرزنش می کند. در اینجا ریشه های اعتقادی چنین تفکری هدف قرار گرفته و امام با طرح یک سوال اساسی آنها را فرو می ریزد. چطور ممکن است خداوند چنین نعمت هایی را آفریده و تو را از آنها محروم کرده باشد؟ مگر تو چه کسی هستی که خداوند باید برای تو قانونی را لغو و حکمی را به صورت استثنا قرار دهد؟ اینجاست که تازیانه های خودآگاهی بر فرد فرود می آید تا خود را تافته جدابافته ای از دیگران ندانسته و برنامه ای ریاضتی را مخصوص خود توجیه نکند. ویژگی رهبران پارسا در بخش سوم که پس از اعتراض برادر ریاضت کش با امام پیش می آید، ما با یک امر مهم تری آشنا می شویم و آن وظیفه ای است که به عهده رهبران جامعه قرار دارد، زیرا امام به صراحت می گوید بر من به عنوان رهبر جامعه فرض است که ساده لباس بپوشم و ساده بخورم تا کسی احساس محرومیت نکند و از این غم در معرض هلاکت قرار نگیرد.اینجاست که یک جامعه سالم در درجه اول باید رهبرانی پارسا داشته باشد کسانی که وضع ظاهری زندگی شان شبیه پایین ترین طبقات جامعه باشد. این مساله جای بحث و گفت وگوی فراوان دارد، زیرا بعضی مواقع مقامات بالای جامعه از این پارسایی و ایمان خالصانه برخوردار نیستند و بنابراین راه های دغل و فریب را در پیش می گیرند و حتی ممکن است ثروت اندوزی کرده و برای خود اموال و املاکی بی حساب و کتاب داشته باشند. اگر مردم از چنین وضعی آگاه شوند خود را مغبون می بینند، حتی ممکن است این وضع، افراد را به انتقام انداخته و کینه ها و عداوت هایی را شعله ور سازد. از این رو یک جامعه برای این که سالم بماند و ارتباط خوب و سالمی بین دولت و ملت برقرار شود، نیازمند آن است که مقامات عالی رتبه اش به این نکته مهم توجه کنند و ای بسا برای رفع هر گونه شبهه و ابهاماتی به رسانه های جمعی اجازه دهند تا هرازگاهی سرزده به خانه شان رفته و از نزدیک وضع ملموس و عینی زندگی آنان را در معرض دید و افکار عمومی جامعه قرار دهند. این امر موجب تحکیم ارتباط بین حاکم و محکوم خواهد شد و از هلاکت محرومان که می تواند از فرط نومیدی باشد و هلاکت کلی جامعه را به دنبال داشته باشد، جلوگیری خواهد کرد. علی عبداللهی جام جم



 


پنج شنبه 9 مهر 1394 ساعت 03:15





این صفحه را در گوگل محبوب کنید

[ارسال شده از: جام جم آنلاین]
[مشاهده در: www.jamejamonline.ir]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 16]

bt

اضافه شدن مطلب/حذف مطلب







-


گوناگون

پربازدیدترینها
طراحی وب>


صفحه اول | تمام مطالب | RSS | ارتباط با ما
1390© تمامی حقوق این سایت متعلق به سایت واضح می باشد.
این سایت در ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ثبت شده است و پیرو قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد. لطفا در صورت برخورد با مطالب و صفحات خلاف قوانین در سایت آن را به ما اطلاع دهید
پایگاه خبری واضح کاری از شرکت طراحی سایت اینتن