واضح آرشیو وب فارسی:کيهان: بازخواني رويدادها در صحنه سياسي خاورميانه
غلامعباس رفيعي
پيگيري حوادث به ظاهر گوناگون در جغرافياي سرزميني خاورميانه براي آشنايان با الفباي سياست بين الملل، شكي باقي نمي گذارد كه تعدد سوژه ها الزاما به معناي اختلاف در ماهيت آنها نيست چه بسا رويدادها و رخدادهاي متفاوت كه هويتي هم سنخ داشته و براي رسيدن به يك نتيجه مديريت مي شوند. مهم فهم متد شكل گيري و شناخت هدف آن و رمزگشايي از پيام هاي ارسالي است.
براي كالبد شكافي موضوع به بررسي چند سوژه مشابه مي پردازيم:
1- در صحنه فلسطين آنچه كه در سال هاي اخير شاهد بوده ايم عبارت است از اينكه پس از سال ها مبارزه و پشت سر گذاشتن انتفاضه مردم فلسطين سير حوادث در آخرين مرحله به روي كارآمدن دولت مردمي «اسماعيل هنيه» در يك انتخابات آزاد و دموكراتيك منجر شد كه اين مسئله خود باعث اختلاف بين سازمان حماس و تشكيلات فتح شد. كشمكش بين اين دو به اخراج «فتح» از غزه توسط «حماس» انجاميد. پس از آن محاصره شديد غزه توسط رژيم اشغالگر قدس با هدف تسليم فلسطيني ها و كنار گذاشتن حماس از قدرت رقم خورد اما با مقاومت بالاي مردم در غزه، اكنون رژيم اشغالگر به يك آتش بس معنا دار تن داده و حاضر به مبادله زندانيان و شهدا و بازنمودن گذرگاههاي غزه شده است. اين واقعيت يك امتياز است يا الزام؟
2) در عرصه لبنان پس از جنگ 33 روزه و عدم پيروزي رژيم اشغالگر و آمريكا از تهاجم به جنوب لبنان و قبول شكست، سعي كردند با اجراي مانورهاي متعدد روحيه از دست رفته فرماندهان و سربازان خود را بازيابي كرده و با انواع دخالت ها و اشكال تراشي هاي بي مورد مانع از انتخاب رئيس جمهور و تشكيل كابينه شوند. اما نهايتاً آمريكا و هم پيمانانش در كنفرانس دوحه از موضع خود عقب نشيني كرده و به انتخاب رئيس جمهور و شكل گيري دولت وحدت ملي لبنان تن دادند.
سپس در حوزه رو دررويي با حزب ا...، هم تبادل زندانيان و كشته ها را پذيرفته و هم بر پيروزي مقاومت صحه مي گذارند. اين واقعيت امتياز است يا الزام؟
3) در ميدان سوريه پس از نزديك به چهل سال اشغال بلندي هاي جولان و به سر بردن در حالت دشمني و نفي هرگونه مذاكره در خصوص اين منطقه، فتح باب مذاكره آنهم در خصوص جولان و نشان دادن چراغ سبز به سوريه كه علامت هايي دال بر قابل معامله دانستن مورد اختلاف نمايان شده است براي چيست؟ اين واقعيت امتياز است يا الزام؟
4- در صحنه عراق همين فضا البته به گونه ديگري در حال مديريت است. با يك توافقنامه امنيتي كه قرار بود بين آمريكا و عراق امضاء شود آمريكا به هدف نهايي خود كه همان تسلط بر جغرافيا و قدرت عراق است نايل شده و بزرگترين امتياز را در خاورميانه به دست مي آورد. اما با مقاومت علما و مردم عراق، عقب نشيني كرده و نه اينكه بحث توافقنامه فعلاً كمرنگ شده و تا حدي از دستور كار خارج مي شود؟ بلكه در ارتباط ويدئو كنفرانس بين بوش و المالكي نخست وزير عراق، سخن از توافق بر سر جدول زمان بندي خروج نظاميان آمريكايي به ميان مي آيد. اين واقعيت امتياز است يا الزام؟
5) و اما ايران، پس از قطعنامه هاي شوراي امنيت و آشكار شدن نتايج كم يا بيش تحريم ها و بعد از آنكه با اجراي رزمايش هايي چند، توسط رژيم اشغالگر قدس و آمريكا تيزي تهديد را به ايران نشان دادند به يكباره در مقابل مقاومت مردم و دولت عقب نشيني كرده و سخن از مذاكره بدون پيش شرط و با حضور فرد شماره سه وزارت خارجه آمريكا آن هم با اين عجله چه معنايي مي تواند داشته باشد؟ اين واقعيت امتياز است يا الزام؟
به نظر مي رسد اين حوادث قطعات جدا افتاده يك پازل مي باشند كه بايد در يك راستا تعريف شوند تمامي نيروهايي كه در اين رويدادها به عنوان طرف مقابل نظم بين الملل قامت افراشته اند دوستان انقلاب اسلامي بوده و موجوديت رژيم اشغالگر قدس و حضور آمريكا را در منطقه به چالش گرفته اند و ايران نقطه كانوني و جوشان اين تحولات به شمار مي آيد. پس از سال ها درگيري و تهديد نظامي و بسربردن در شرايط خصمانه و تجربه ناكامي هاي متعدد، نظام بين الملل و به عبارت بهتر تيم نئومحافظه كار حاكم بر كاخ سفيد به اين نتيجه رسيده كه يكبار شايد براي هميشه شرايط تشويق و پاداش را آزمون كند و مذاكره در شرايط برابر را جستجو نمايد تا بلكه بتواند در كنار ترميم پل هاي پشت سر، اهداف آينده را هم پوشش دهد. اين رفتار چند معنا مي تواند داشته باشد.
1) سالها دشمني و زدن بر طبل تهديد و جنگ چه دستاوردي براي نظام بين الملل داشته جز اينكه گروه هاي معارض را در فضاي رقابت مقاوم تر و توجه جهاني را به آنها جلب و پيام مقاومت را در ميان نسل هاي بعد آنها گسترش داده است. به عبارت بهتر شرايط فعلي نتيجه مقاومت جانانه و آرماني مردمي مي باشد كه در صحنه نبرد، چيزي براي باختن ندارند و هستي خود را در كف نهاده به ميدان آمده اند اينان از مرگ باكي نداشته آن را فوض عظيم مي دانند در برابر چنين انسان هاي پاك بازي چاره اي جز اعتراف به شكست و تن دادن به شرايط آنها باقي نمي ماند. هرچند قربانيان و خسارت هاي فراوان ببار آمده است اما سنت الهي هميشه همين بوده است. پيروزي هاي بزرگ رهين صبوري ورزيدن و استقامت است «و جزا هم بما صبر و اجنه و حريرا» انسان-12
2) در نگاه ديگر تيم نئومحافظه كار و حزب جمهوري خواه آمريكا ازنظر مجموعه فضاي جهاني و نگرش افكار عمومي در داخل در وضعيت كيش و مات قرار گرفته و تمامي برگ هاي خود را هزينه نموده ا ست تا جائيكه كانديداي رياست جمهوري آنها، گام به گام در برابر اوباماي جوان و دموكرات عقب نشيني مي كند به گونه اي كه از هم اكنون در انتخابات آينده باخته صحنه تلقي مي شوند. لذا شيوه بازي خود را تغيير داده و حاضرند براي تعديل فضاي جاري و ترميم افكار عمومي هم صدا با نخبگان آمريكايي آخرين برگ خود كه همان پيش شرط تعليق در پرونده هسته اي ايران است را هزينه نمايند و از آن بگذرند تا با همراه نمودن ايران كل فضاي خاورميانه را دگرگون كرده و بازي برد- برد را به نمايش بگذارند در اين شرايط ايران، با مقاومت بر حق خود، به حق قانوني خود مي رسد و آمريكا هم در وضعيت جديد ضمن بهبود جايگاه وكسب بخشي از اعتبار از دست رفته نيم نگاهي هم به كرسي رياست جمهوري خواهد داشت.
3) ازطرف ديگر مي توان قدري عميق تر هم به مطلب نگريست تا غافلگير نشده در كنار رصد پيروزي ها كه درست هم مي باشد به عنصر فريب و ديپلماسي خدعه هم توجهي كنيم در اين ديدگاه عقب نشيني هاي فوق حاصل اين تحليل مي باشد كه دستگاه تصميم گير آمريكا در قالب بسته تشويقي اين امتيازها را واگذار مي كند تا شايد بتواند به اين وسيله اهرمهاي قدرت ايران را از كارايي انداخته و در نهايت او را مجبور نمايد تا در ميدان هسته اي امتياز نهايي را واگذار كند لذا اروپا هم به عنوان پادوي سياست خارجي آمريكا به ميدان مي آيد و مجموعه 1+5 به اضافه رژيم اشغالگر قدس معماران نقشه راه مي شوند (ايده تشكيل گروه كشورهاي اروپايي و شمال آفريقا تحت عنوان اتحاد براي مديترانه آن هم در اين موقعيت زماني در همين رابطه قابل تحليل مي باشد هر چند اهداف ديگري را نيز دنبال مي كند) تا ايران محروم شده از همه بازوهاي قدرت را در گوشه رينگ گير انداخته و برگ برنده او را كه همان غني سازي اورانيوم مي باشد به نحوي از دستش خارج نمايند. اين مرحله نياز به درايت و بصيرت و زيركي دارد تا بتوان شرايط را مديريت نمود در چنين وضعي اين بازيگر هسته (به زعم آنها) به يك رزمايش تمام كننده دست زده و شليك موشكهاي فلج كننده كل تئوري آمريكا را از كاركرد انداخته و طراحان را در يك گيجي نابودكننده گرفتار و حوزه هاي قدرت ايران مجدداً احيا مي گردد. از طرف ديگر با باز گذاشتن فضاي مذاكره و نگرش مثبت به بسته پيشنهادي 1+5 و ارائه پيشنهادهاي سازنده و اصولي با قدرت تمام به پاي ميز مذاكره مي نشيند كه: «لايحمل هذا العلم الا اهل البصر والصبر.
سه شنبه 12 شهريور 1387
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: کيهان]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 115]