واضح آرشیو وب فارسی:سایت رسیک: استرس های شغلی، اختلافات زناشویی، فشارهای درونی، استرس ها و افسردگی موجب بروز لاغری مفرط می شود.
اغلب افراد اعم از افراد عامی و تحصیلکرده چاقی را نوعی بیماری تلقی می کنند اما کمتر کسی لاغری را بیماری می دانند.
روزانه با افراد چاق بسیاری برخورد می کنیم اما از کنار افراد لاغر بدون توجه عبور می کنیم. مضرات و خطرات لاغری برای اغلب افراد پوشیده است حال آنکه لاغری مفرط، بسیاری از کمبودها و نارسایی ها و اختلالات را به دنبال دارد.
همان طور که اضافه بودن وزن بدن از حالت طبیعی باعث بروز بیماری می شود کم بودن آن نیز باعث بروز بیماری های مختلفی می شود به علاوه هستند جوانانی که به خاطر افزایش وزن بدن خود را به دست انواع داروهای شیمیایی و هورمونی می دهند و خود از عواقب آن بی خبرند.
ناراحتی های گوارشی و سوء تغذیه ای و ناراحتی های کبدی، ناراحتی های روحی و روانی، شغل های پر زحمت روحی و روانی و گاهی جسمی که در خور توانایی فرد نیست.
تغییراتی که در ترشحات داخلی برخی از غدد داخلی بدن انجام می شود سبب تغییر متابولیسم بدن شده و باعث لاغری بدن می شود.
گاهی لاغری به صورت ارثی است و فرد در حالی که در سلامت کامل به سر می برد دچار نوعی لاغری است که این حالت جزء بیماری محسوب نشده و نیازی به مداوا ندارد.
افرادی که لاغر هستند ورزش های مناسب برای خود انتخاب کرده تا عمل هضم و جذب غذا بهتر انجام شود، غذا را از روی اشتها و میل مصرف کنند، از فکر و خیال بیهوده و افسردگی و دل نگرانی پرهیز شود و حساسیت های روحی و روانی را کنار گذاشته شود.
مهدیه علیزاده، متخصص تغذیه کلینیک رژیم درمانی نواندیشان تغذیه در گفت وگو تفصیلی با خبرنگار بهداشت و درمان فارس، درباره مضرات لاغری مفرط می گوید: کمبود وزن نسبت به جثه و قد فرد را لاغری می گویند.
برای تشخیص لاغری باید از جداول و فرمول های استاندارد استفاده شود و از طریق مقایسه فرد با افراد هم سن و سال لاغری و کمبود وزن مشخص نمی شود.
به گفته وی نمایه توده بدن (BMI) یکی از روش های غیر مستقیم برای تعیین میزان چاقی و ارزیابی وزن بدن است و از طریق فرمول نمایه توده بدن برابر وزن بر حسب کیلوگرم تقسیم برتوان ۲ قد بر حسب متر محاسبه می شود.
در واقع لاغری حالتی است که وزن بدن ۱۵ تا ۲۰ درصد کمتر از وزن ایده آل بدن باشد.( نمایه توده بدنی کمتر از ۱۸،۵)
این متخصص تغذیه معتقد است که لاغری می تواند دلایل مختلفی داشته باشد که مهمترین آنها می توان به فشارهای درونی، استرس ها و افسردگی اشاره کرد.
علیزاده می افزاید: از جمله این فشارها می توان به استرس های شغلی، اختلافات زناشویی، تصور نادرست از جثه و وزن خود و تبلیغات صوتی و تصویری اشاره کرد که هریک از موارد اشاره شده می تواند علت لاغری فرد باشد.
وی اضافه می کند: بیماری هایی مانند هیپرتیروئیدیسم (پر کاری تیروئید)، دیابت (بیماری قند خون بالا)، بیماری های انگلی، بیماری های گوارشی و اختلالات هورمونی و اختلالات بلع می تواند موجب لاغری فرد شود که برای درمان لاغری در این افراد ابتدا بایستی بیماری زمینه ای فرد درمان شود، بنابراین این افراد ابتدا باید به متخصصان داخلی مراجعه کرده تا علت اصلی بیماریشان شناخته شود.
این متخصص تغذیه و رژیم درمانی می گوید: برخی افراد هیچ بیماری زمینه ای نداشته و با وجود تغذیه صحیح همچنان لاغرند.
دانشمندان معتقدند نوع چربی بدن این افراد با دیگران تفاوت داشته و مانع افزایش وزن این افراد می شود به این افراد توصیه می شود اگر لاغری فرد مفرط نبوده و خطر سوء تغذیه فرد را تهدید نمی کند، اقدامی برای چاق شدن نکند زیرا وزن فعلی فرد، وزن سلامت بوده و هرگونه تغییر در آن موجب به هم خوردن نظم طبیعی بدن می شود.
علیزاده می افزاید: اکثر موارد لاغری به علت کم غذایی و بد غذایی افراد است، بدن انسان به مقدار معینی انرژی برای فعالیت روزمره نیاز دارد که بسته به خصوصیات فردی متفاوت است و از طریق غذاها به بدن می رسد که اگر میزان این انرژی دریافتی کمتر از نیاز بدن فرد باشد بدن مجبور است این نیاز را از ذخایر طبیعی خود تأمین کند که این امر موجب سوخت چربی ها و تحلیل عضلات و در نهایت لاغری فرد می شود.
وی معتقد است: درمان های لاغری به ۲ دسته دارویی و رژیم درمانی تقسیم می شوند. درمان دارویی فقط به افرادی توصیه می شود که بیماری زمینه ای داشته و علت لاغری آنها بیماری است.
این افراد باید تحت نظر پزشک دارو مصرف کنند در غیر این صورت در افراد سالم تنها راه درمان تاکید بر رژیم درمانی است و به هیچ وجه مصرف دارو توصیه نمی شود.
این متخصص تغذیه می افزاید: متأسفانه امروزه برخی از پزشکان برای افزایش اشتها و درمان لاغری از داروهایی نظیر سیپروهپتادین استفاده می کند که داروها برای مصارف دیگر بوده و افزایش اشتها جز عوارض جانبی آن است.
وی اضافه می کند: سایر داروها نظیر داروهای کورتونی یا هورمونی نیز عوارض وحشتناک و گاهی جبران ناپذیر بر بدن فرد می گذارنی بنابراین دارو درمانی در افراد سالم به هیچ عنوان توصیه نمی شود.
فقط در موارد خاص ممکن است در کنار رژیم غذایی نیاز به مکمل های غذایی نظیر ب کمپلکس، روی، مولتی ویتامین مینرال باشد.
وی معتقد است: سعی کنید در موقع غذا خوردن از عواملی که تمرکز شما را از غذا کم می کند نظیر صحبت کردن، فکر کردن، تماشای تلویزیون پرهیز شود.
مقداری مواد غذایی همیشه در طول روز در دسترستان باشد تا هر زمان که گرسنه شدید بخورید. از نوشیدن آب قبل و در طول صرف غذا پرهیز شود.
علیزاده می افزاید: از مصرف غذاهای پرحجم و کم کالری نظیر سالاد و سبزی های با غذا یا قبل از آن خودداری کنند، لاغری یک بیماری مزمن است و مثل هر بیماری مزمن دیگری برای درمان نیاز به زمان دارد و در درمان لاغری خود هیچگاه عجله نکنند.
وی می گوید: سعی شود یک برنامه ورزشی منظم به برنامه زندگی خود اضافه کنند تا هم اشتهای بیشتری به غذا پیدا کنند هم از نظر روانی آرام بخش است.
از مواد غذایی کم حجم و پر کالری در فواصل غذاهایتان استفاده کنند. مغزهایی چون فندق ،پسته، بادام و گردو و میوه هایی نظیر موز، انگور، خربزه مفید و پر کالری هستند.
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: سایت رسیک]
[مشاهده در: www.ri3k.eu]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 241]