واضح آرشیو وب فارسی:دزنیوز: به گزارش سرویس دینی جام نیـوز،سخن از توسل و تبرک و مشروعیت آن، مطلبی است که از دیدگاه عقل و شرع، باید از بدیهیات شمرده شود; زیرا نه عقل مانع از آن است که انسانِ مؤمن، با اعتقادِ خالص به توحید خداوند، به مقدّسات این عالم تبرّک جوید و به آنها احترام بگذارد و یا […]به گزارش سرویس دینی جام نیـوز ،سخن از توسل و تبرک و مشروعیت آن، مطلبی است که از دیدگاه عقل و شرع، باید از بدیهیات شمرده شود; زیرا نه عقل مانع از آن است که انسانِ مؤمن، با اعتقادِ خالص به توحید خداوند، به مقدّسات این عالم تبرّک جوید و به آنها احترام بگذارد و یا آنها را وسیله تقرّب الهی قرار دهد و نه در میان ادلّه شرعی و نصوص قرآنی و روایی میتوان دلیلی یافت که مشروعیت تبرک و توسل را زیر سؤال ببرد. افزون بر این، شواهد و دلایل بسیاری در کتاب و سنت وجود دارد که به تبرک و توسّل توصیه کرده و آن را وسیله قرب به خداوند قرار داده است. تَبَرُّک عملی دینی، به معنای درخواست خجستگی، میمنت و نوعی طلب التفات و لطف از خداوند یا موجوداتی مقدس است که نزد خدا احترامی خاص دارند. موضوع تبرک می تواند انسان مانند پیامبران، امامان و اولیا و یا اشیاء و اماکنی مانند قرآن و کعبه باشد. افزون بر مستند بودن تبرک به شواهد قرآنی ، احادیث و سنّت نبوی و سیره ائمه (ع)، صحت و جواز اعتقاد به تبرک بر اساس مبانی کلامی و روان شناختی نیز قابل اثبات است. مشروعیت و جواز تبرک را پیروان همه مذاهب اسلامی پذیرفته اند و تنها وهابیون در قرن اخیر به تبعیت از دیدگاه ابن تیمیه، مشروعیت آن را انکار کرده اند. تبرک از نظر مفهومی و مصداقی با توسل قرابت بسیاری دارد، به ویژه هرگاه که برای رسیدن به خیر معنوی تبرک صورت گیرد. برخی معتقدند که چون حقیقت تبرک، توسل است؛ تفاوتی میان این دو نیست. اما این دو مفهوم، تفاوت هایی با یکدیگر دارند به این صورت که توسل عبارت است از واسطه قرار دادن امور یا اشخاص محترم و مقدس به پیشگاه خداوند برای رسیدن به خواسته ای، و تبرک طلب خیر و برکت مادی و معنوی است که خداوند در آنها قرار داده است. تبرک در آیات و روایات واژه تبرک، در قرآن مجید به کار نرفته است، اما ماده آن، ۳۴ مرتبه و در قالب الفاظ بارَکَ، بارَکنا، بورِکَ، تَبارَک، بَرَکات، بَرَکاتُه، مُبارَک، مبارَکاً و مُبارَکه به کار رفته است. مبارک در قرآن وصف انسان ها، موجودات، مکان ها و زمان های خاصی شده است. موجودهای برکت یافته مکان های مبارک کعبه و مسجد الحرام: «ان اول بیت وضع للناس للذی بِبکّهَ مبارکاً»؛ مسجد النبی شهر مدینه سرزمین مقدس طور: «فَلَمَّا أَتَاهَا نُودِی مِن شَاطِئِ الْوَادِ الْأَیمَنِ فِی الْبُقْعَهِ الْمُبَارَ کهِ» فلسطین؛ مسجد الاقصی و اطراف آن:« …الْمَسْجِدِ الْأَقْصَی الَّذی بارَکنا حَوْلَهُ» مصر و شام :« وَأَوْرَ ثْنَا الْقَوْمَ الَّذِینَ کانُوا یسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِی بَارَکنَا فِیهَا»؛ یمن سرزمین های میان فرات، فلسطین تا بخش عریش مصر. این منطقه هم با نعمت های مادی برکت یافته و هم به واسطه مبعوث شدن اکثر پیامبران از آن منطقه و انتشار ادیان و کتاب های آسمانی و سکونت پیامبران و وجود قبر پیامبرانی همانند حضرت ابراهیم، اسحاق، یعقوب و افراد صالح برکت معنوی یافته است. با این وجود وهابیت تبرک را بدعت و آن را دارای شرک می داند و تلاش زیادی می کنند تا همه آثار اسلامی را از بین ببرند تا مبادا مسلمانان به گرفتار شرک شوند!! غافل از اینکه عبادت عملی است که به نیت پرستش در برابر شخصی یا چیزی انجام پذیرد، و عبادت کننده به نوعی معتقد به ربوبیت و تاثیرگذاری عبادت شونده است. اما کسی که درصدد تبرک جویی به آثار بزرگان دین بر می آید این افراد را دارای مقام خدایی و الوهیت نمی داند و در تبرک جویی قصد عبادت ندارد. بنابراین عمل او مصداق عبادت نیست تا با توحید عبادی منافات داشته و شرک یا غلو آمیز محسوب شود. شاهد این مطلب هم این است که چندین بار این عمل در محضر پیامبر انجام گرفت، اما ایشان هیچ گاه از آن منع نکرد و آنرا شرک آمیز نخواند، درحالیکه از برخی الفاظ شرک آلود و غلوآمیزمنع می نمودند.[۱] در این فیلم به خوبی دشمنی وهابیت با مقدسات و حرام دانستن تبرک به پرده خانه کعبه دیده می شود. گفتنی است شبکه های وهابی که همواره به فکر ترویج اعتقادات وهابیت هستند، تا کنون بارها دشمنی خود را با شیعیان و اهل سنت نشان داده اند که موجب بیزاری مسلمانان از این شبکه ها شده است. پی نوشت: [۱] برگرفته از مدخل تبرک در دانشنامه ویکی شیعه. ۲۲۲
یکشنبه ، ۴بهمن۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: دزنیوز]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 16]