واضح آرشیو وب فارسی:شفقنا: شفقناورزشی: نیما علیپور- چرا کی روش به قطر رفت؟ این سوالی است که کماکان در مورد آن گمانه زنی می شود، منفی بافان آن را سناریویی برای به حاشیه راندن تیم امید می پندارند و مثبت اندیشان سرمربی پرتغالی تیم ملی را تحسین می کنند. به گزارش خبرنگار شفقنا ورزشی، سرمربی پرتغالی تیم امید حدود پنج روز از مرخصی خود را به جای لیسبون یا موزامبیک در دوحه سپری کرد، جایی که امیدهای فوتبال ایران باید در چارچوب رقابت های انتخابی المپیک ۲۰۱۶ ریو به مصاف تیم های امید فوتبال سوریه و قطر می رفتند. کی روش رفت و برگشت، اما این سفر او دستمایه چه رفتار و واکنش هایی قرار گرفت؟ به این اتفاق چگونه نگاه شد؟ این حضور پنج روزه و بدون سر و صدای کی روش فوتبال ایران را چه میزان در یک سال اخیر به حاشیه برد؟ سرمربی تیم ملی بدون حاشیه، بدور از جنجال آفرینی و بدون هیچگونه اظهار نظری دوحه را به مقصد لیسبون ترک کرد، او حتی در یکسال اخیر نیز پس از اینکه خبر رفتنش به قطر رسانه ای شد هرگز در این رابطه صحبت نکرد. اما فوتبال ایران تا چه حدی خود را درگیر این سفر کرد و چه حرف و حدیث هایی از سوی برخی افراد به ظاهر فوتبالدوست و حتی مسئولان تیم امید عنوان شد؟ کی روش را به اینکه در زمان “چیدن میوه سر و کله اش پیدا شده” متهم کردند، اینکه “درس خود را خوانده اند و زمان امتحان به کسی نیازی ندارند”، نکات منفی حضور او در قطر را بیش از نکات مثبت اش ارزیابی کردند و تا توانستند گفتند و در فشانی نمودند. هر چند که کی روش اینبار ساکت تر از همیشه نکته هایش را نوشت و چمدانش را بست و راهی کشورش شد، تا به خیلی ها ثابت کند باخت دو بر یک مقابل قطر و برتری مقابل سوریه جنگ زده نه میوه ای درخور چیدن برای اوست نه قرار است به واسطه نتایج تیم امید آن را در کارنامه دوران مربی گری اش سنجاق کند و به آن ببالد. * روایت جالب ذهن قضاوت گر ما ایرانی ها بیایید چند پیش فرض طراحی کنیم؛ ١) اگر کی روش سرمربی تیم ملی فوتبال ژاپن، کره جنوبی و استرالیا بود. ٢) اگر سرمربی تیم ملی فوتبال یکی از این کشورها در زمان مرخصی که به زحمت آن را گرفته هزاران کیلومتر را از موزامبیک به دوحه سفر می کرد. ٣) اگر سرمربی تیم ملی بزرگسالان فوتبال یکی از این سه کشور برای شناخت از تیم امید و ساخت آینده تیم ملی بزرگسالان از جایگاه VIP دیدارهای انتخابی المپیک را از نزدیک به نظاره می نشست و یادداشت هایش را روی کاغذ ثبت می کرد. آن وقت ما ایرانی ها چه می گفتیم؟ جز اینکه مسئولان و سرمربی تیم های ملی فوتبال ژاپن، کره جنوبی و استرالیا چه اهمیتی برای فوتبال پایه شان قائل هستند؟ جز اینکه دلیل پیشرفت فوتبال در این کشورها به همین توجه و مهم شمردن ها مربوط می شود؟ جز اینکه چرا نباید سرمربی تیم ملی بزرگسالان فوتبال ایران دیدارهای تیم فوتبال امید را از نزدیک ببیند و فوتبال پایه کشور آنهم در این سطح را مهم بشمرد؟ هزینه هتل کی روش چقدر شد؟ کی روش قرار است در هتل تیم امید مستقر شود؟ حضور او در هتل تیم امید به صلاح نیست؟ رو در رو شدن مایلی کهن و کی روش قطعا عواقب بدی خواهد داشت! کی روش می خواهد موفقیت تیم امید را به نام خود ثبت کند؟ چرا کی روش در کوران رقابت ها مشاور شده است؟ مشت نمونه خروار است، این ها تنها جزیی از قضاوت ها و نتیجه گیری هایی بود که تا شب بدرقه تیم امید در خصوص حضور کی روش در قطر شد، اتفاقی که در واقعیت به هیچ کدام از این پیش فرض ها میل نکرد. فوتبال ایران مبتلابه حاشیه است، در ذات نابالغ خود حاشیه پرور است و میلش به جنجال آفرینی قابل قیاس با فوتبال هیچ کشوری نیست. بستری که تارو پودش خوب بافته نشده چه سرمربی اش کی روش باشد، چه فرگوسن، گواردیولا، انریکه یا مورینیو، فوتبالی که می تواند از حضور این نوابغ در قطر برای تماشای رقابت های انتخابی المپیک سناریویی بسازد که بی رقیب نامزد اهدای جایزه اسکار شود. برای عضویت در کانال تلگرام شفقناورزشی روی لینک زیر کلیک کنید: https://telegram.me/sportshafaqna www.fa.shafaqna.com
یکشنبه ، ۲۷دی۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: شفقنا]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 6]