واضح آرشیو وب فارسی:وبگاه قلم: روزنامه جوان نوشت: علت اصلی این موضوع به اختلاف پایداری ـ لاریجانی برمی گشت. این دو را به عنوان عامل رد همدیگر و در نتیجه موانع اجماع انقلابیون می دانستند. بخشی از طیف اصولگرا (خصوصاً جوانان) چنین تحلیل می کردند که لاریجانی درصدد ائتلاف با دولت و ایضاً اصلاح طلبان و هاشمی است. برخی هم تحلیل دیگری ارائه می کردند و بر این باور بودند که لاریجانی درصدد قرار دادن پایگاه اجتماعی در اختیار دولت در قبال مرزبندی روحانی با تجدیدنظر طلبان است. برخی هم احتمال عدم رأی آوری جریان متبوع را علت عدم صراحت کلام در مواضع لاریجانی می دانستند و وی را متهم به بازی دوطرفه می کردند . برای نیروهای مؤمن به انقلاب اسلامی که قبل از ۱۳۸۴ صحنه سیاسی کشور را درک کرده بودند و از سوی دیگر از بنیه و ریشه دینی خانواده لاریجانی اطلاع داشتند، باورپذیر نیست که مبانی معرفتی ـ سیاسی لاریجانی و تجدیدنظرطلبان هم راستا گردد. واقعیت ماجرا این است که جریانات غیراصلاح طلب و همسو با دولت، لاریجانی را باظرفیت تر از مهره های مشخص شده اصلاح طلبان برای ریاست مجلس می دانند و لاریجانی نیز از این برگ برنده بی اطلاع نبود اما هرگونه تصمیم برای وی که از یک سو امکان ائتلاف با جبهه پایداری را متصور نمی دانست و از سوی دیگر خروج از جریان انقلابی کشور را به مثابه خودکشی سیاسی می دانست، بسیار دشوار بود. به رغم تصمیم و اعلام لاریجانی به «استقلال»، عناصر محوری اصولگرایان این حرکت را جدی نگرفتند و در نشست پنج شنبه خود بر اصولگرایی وی صحه گذاشتند. شاید در بین همه راه هایی که برای لاریجانی متصور بود، بهترین راه را انتخاب نمود که عمده فواید آن را می توان اینگونه ذکر کرد: ۱ ـ با خروج فردی از ائتلاف، طیف مخالف خود در درون جبهه را به ائتلاف ترغیب کرد و از انسجام ناقص جلوگیری نمود. ۲ ـ خروج را تک نفره و فردی انتخاب کرد و از همراهی عقبه در قالب تشکیلات انتخاباتی مجزا از اصولگرایان جلوگیری کرد و همه گعده و اتاق های فکر مربوط را رها نمود تا همراهان به ائتلاف اصولگرایان بپیوندند. ۳ ـ با اعلام استقلال علاوه بر کمک به انسجام اصولگرایان، علقه دولتی ها به خود را نیز حفظ نمود. لذا با این احتمال که مرتبطین با دولت در مجلس آینده به اکثریت نسبی برسند (نه اصلاح طلبان) باز کرسی ریاست مجلس برای وی حفظ شده است. بنابراین لاریجانی هم وحدت اصولگرایان را حفظ کرد، هم چراغ سبز دولت را محترم شمرد و هم ریاست مجلس را برای یک اصولگرا تضمین کرد. این رفتار لاریجانی به مثابه خروج واقعی وی از اصولگرایان یا پیوستگی با اصلاح طلبان تلقی نشد. بنابراین اشتباه راهبردی یک سیاستمدار تلقی نمی شود بلکه به مثابه یک تاکتیکی که می تواند مخالفانی هم داشته باشد، قابل تحلیل است.
دوشنبه ، ۱۴دی۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: وبگاه قلم]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 13]