واضح آرشیو وب فارسی:دانا: مدارس فرهنگی؛ تبعیضی بزرگ و کاملاً آشکار است و تأسیس مدارس فرهنگیان و گلچین کردن معلمان زبده و باسابقه و منحصر کردن آنها در این مدارس قطعاً کاری پر از اشکالات شرعی و قانونی بوده و نشان از تبعیضی کلان در آموزش و پرورش دارد.به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا ؛ به نقل از تفتان ما ، یکی از آفت هایی که همواره جوامع بشری را تهدید می کند آفت خودخواهی و مصادره اماکن و القاب عمومی به نفع شخصی است این آفت هم از لحاظ فرامین الهی و هم از لحاظ قانونی مذموم و نکوهیده است. خداوند متعال هنگامی که باران رحمت خود را نازل می کند تمام انسانها از آن بهره مند می شوند و چه بسا در یک شهر مسلمان و غیر مسلمان با هم زندگی کنند و باران رحمت نصیب هر دو گروه می شود. بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران نیز در جای جای سخنان ارزشمند خود کلمات عامه را بکار برده اند آنجا که عنوان می کنند: «یک موی سر این کوخ نشینان و شهید دادگان به همه کاخ ها و کاخ نشینان جهان شرف و برتری دارد.» قطعاً هدف و منظور امام راحل همه کوخ نشینان بوده است نه قشر خاصی(فرهنگیان یا غیر فرهنگیان!!) تأسیس مدارس فرهنگیان و گلچین کردن معلمان زبده و باسابقه و منحصر کردن آنها در این مدارس قطعاً کاری پر از اشکالات شرعی و قانونی بوده و نشان از تبعیضی کلان در آموزش و پرورش دارد. در هیچ کجای قانون نیز دیده نشده که عنوان شود که نظام آموزشی برای مردم ما طبقه بندی شده است و اصطلاحات فرهنگیان و غیر فرهنگیان هم در هیچ جای متن قانون آورده نشده است!!! اگر امروزی های آموزش و پرورش در ابتدای انقلاب حضور می داشتند و می خواستند وزارت آموزش و پرورش را به عنوان یک وزارتخانه معرفی کنند قطعاً و بی تردید عنوان «آموزش و پرورش» را به «اداره فرهنگیان و غیر فرهنگیان» تبدیل می کردند و پس از آن نیز فرزندان «فرهنگیان» صاحب بهترین ها در آموزش می شدند و «غیر فرهنگیان» علاوه بر تحصیل در سایر مسایل آموزشی نظیر کنکور و دانشگاه و امکانات آموزشی باید بعنوان شهروندان درجه ۲ (غیر خودی) مطرح می شدند! در قاموس ایرانی ها از دیرباز «فرهنگی» برای اهل علم و ادب بکار می رفته است و این در حالی است که این روزهای واژه «فرهنگی» نیز مصادره شده و فقط در مورد اهل علم و معلمان بکار می رود. اقشار فرهنگی متعددی در جامعه ما وجود دارند که از نعمت «فرهنگی بودن» محرومند و خود از آن غافلند. نویسندگان، شعرا، هنرمندان، مؤلفان، روزنامه نگاران، اصحاب چاپ و حتی کتاب فروشان که مستقیم با فرهنگ سر و کار دارند همه در زمره فرهنگیان هستند ولی حق ورود به «مدارس فرهنگیان» را ندارند. چند نفر از پزشکان، مهندسان و افراد مستعد و خلاقی که در استان ما زندگی می کنند دارای پدر و مادری معلم بودند؟ با ضرس قاطع می توان گفت بالای ۹۰ درصد آنها در خانواده خود حتی یک معلم نداشتند و بالای ۵۰ درصد آنها حتی پدر و مادرانشان بیسواد مطلق بودند. در هر حال باز هم تأکید می کنم مدارس فرهنگیان تبعیض (و چه بسا ظلمی) آشکار در حق سایر دانش آموزانی است که پدر یا مادرشان معلم نیست و به نوعی مصادره بیت المال و نیز آموزش و پرورش است به نفع خودتان. ————————————- گزارش از عبدالغفور کردی تمندانی ————————————-
دوشنبه ، ۱۱آبان۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: دانا]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 23]