واضح آرشیو وب فارسی:روزنامه خراسان: پرسش: پدر همسرم فوت کرده و خانه ای از خود باقی گذاشته است. یکی از برادران همسرم با ارائه قولنامه بنگاهی ادعا می کند که چند سال قبل ملک را خریده است. در صورتی که در قولنامه مبلغی قید نشده است. ضمناً پدر همسرم در زمان حیات چیزی درباره این موضوع به اطرافیان خود نگفته است. آیا این قولنامه معتبر است؟ اگر چنین نیست باید چه کار کرد؟ پاسخ: همسر شما می تواند پس از دریافت گواهی انحصار وراثت، از دادگاه درخواست کند ترکه پدر مرحومش و از جمله، خانه مورد اختلاف بین وارثان تقسیم شود. اگر برادر ایشان در مراحل تقسیم ترکه یا در دادگاهی دیگر (به عنوان مثال با تقدیم دادخواست الزام به تنظیم سند رسمی علیه سایر وارثان از جمله همسر شما) به مبایعه نامه مذکور استناد و نسبت به خانه مورد اختلاف، ادعای مالکیت کرد، خواندگان (یعنی همسر شما و سایر ورثه) می توانند نسبت به مبایعه نامه ابرازی که سند غیر رسمی است، ابراز «تردید» کنند. در این صورت، برادر همسرتان که سند را ارائه داده و به استناد آن، مدعی مالکیت خانه است، باید اثبات کند که مبایعه نامه واقعاً توسط پدر همسرتان امضا شده است.ماده 216 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی در باب «انکار و تردید» بیان می کند: «کسی که علیه او سند غیر رسمی ابراز شود، می تواند خط یا مهر یا امضا و یا اثر انگشت منتسب به خود را انکار نماید و احکام منکر بر او مترتب می گردد اگر سند ابرازی منتسب به شخص او نباشد می تواند تردید کند.» اظهار تردید یا انکار نسبت به اسناد ارائه شده، باید تا اولین جلسه دادگاه به عمل آید. (ماده 217 قانون آیین دادرسی مدنی) در این صورت، دادگاه به موضوع رسیدگی و در صورت ضرورت بررسی سند، تطبیق خط، امضا، اثر انگشت یا مهر، سند را به کارشناس رسمی دادگستری یا نیروی انتظامی ارجاع خواهد داد.به فرض اثبات اصالت مبایعه نامه ابرازی و انتساب آن به پدر همسر شما، در صورتی که ثمن (بهای خانه)، نامعین، مجهول یا مبهم باشد، معامله انجام شده، فاقد یکی از شرایط اساسی صحت و طبعاً فاقد اعتبار است. قانون مدنی در مواد مختلف، معلوم بودن عوضین (یعنی مبیع و ثمن یا کالا و بهای آن) را از شرایط صحت بیع دانسته است. «مورد معامله باید مبهم نباشد مگر در موارد خاصه که علم اجمالی به آن کافی است.» (ماده216) یا «بیع عبارت است از تملیک عین به عوض معلوم.» (ماده338) یا «مقدار و جنس و وصف مبیع باید معلوم باشد...» (ماده342) به بیعی که در آن یکی از عوضین (یعنی کالا یا بهای آن) مجهول باشد، اصطلاحاً بیع غَرَری گفته می شود. چنین بیعی، باطل است. پرسش:شوهرم فوت کرده است. آیا می توانم قبل از تقسیم ارثیه، مهریه ام را مطالبه کنم؟ پاسخ:بله، می توانید. به مجرد عقد، زن مالک مهر می شود. (ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی) مهریه، دین و طلبی است مانند سایر حقوق مالی زن که پس از عقد تا زمان پرداخت آن، بر عهده شوهر است. بنابراین در صورتی که شوهر (بدهکار) فوت کند، بدهی های وی و از جمله، مهریه پرداخت نشده همسرش باید از اموال باقی مانده از او (ماترک) به زن (طلبکار) پرداخت شود. اگر پس از پرداخت مهریه و سایر دیون (بدهی ها) و واجبات مالی، چیزی باقی ماند، باقی مانده بین ورثه متوفی تقسیم خواهد شد.ماده ۸۶۸ قانون مدنی بیان می کند: «مالکیت ورثه نسبت به ترکه متوفی مستقر نمی شود مگر پس از ادای حقوق و دیونی که به ترکه میت تعلق گرفته.» ماده ۲۲۵ قانون امور حسبی نیز بیان می کند: «دیون و حقوقی که به عهده متوفی است بعد از هزینه کفن و دفن و تجهیز متوفی و سایر هزینه های ضروری از قبیل هزینه حفظ و اداره ترکه باید از ترکه داده شود.» به عبارت دیگر، پیش از آنکه اموال باقی مانده از همسر مرحوم شما، بین ورثه اش تقسیم شود، ابتدا بدهی های ایشان (از جمله مهریه پرداخت نشده شما) پرداخت می شود و سپس آنچه باقی می ماند، بین ورثه تقسیم خواهد شد. به حکم ماده ۲۲۹ قانون امور حسبی، «تصرفات ورثه در ترکه از قبیل فروش و صلح و هبه و غیره نافذ نیست مگر بعد از اجازه بستانکاران و یا ادای دیون.» از سوی دیگر، بند ۶ ماده ۴ قانون حمایت خانواده، رسیدگی به کلیه امور و دعاوی راجع به مهریه را در صلاحیت دادگاه خانواده قرار داده است.
دوشنبه ، ۲۰مهر۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: روزنامه خراسان]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 23]