واضح آرشیو وب فارسی:میگنا: مطمئنا اکثر ما این جمله را حداقل یک بار در زندگی مان بازگو کرده ایم و برخی اصلا به گفتن آن در شرایط و مکان های مختلف عادت داریم، اما به طور قطع منظور هیچ یک از ما خشت و آهن در و دیوار خانه هایمان نیست و همگی در اعتراف به این جمله یک حس مشترک داریم! دلتنگی برای محیط آرامش بخش خانه و خانواده.خانواده از ابتدای تاریخ و در همه اقوام، به عنوان اصلی ترین نهاد اجتماعی و زیربنای جوامع و خاستگاه فرهنگ ها، تمدن و تاریخ بشر به شمار می رود. در واقع پرداختن به این بنای مقدس و بنیادین و هدایت آن به جایگاه واقعی اش، همواره سبب اصلاح بازه بزرگ انسانی و غفلت از آن، موجب دور شدن بشریت از حیات حقیقی و سقوط به ورطه نابودی است. از این رو محققان علوم انسانی معتقدند اگر بنا باشد انواع ناهنجاری های اجتماعی، اصلاح شده و با شیوه ای صحیح نسل به نسل بچرخد، اولین و مهم ترین اقدام باید از سطح خانواده شکل گیرد و در غیر این صورت تغییر تفکر، نوع نگرش و عملکرد غلط افراد کاری بس دشوار و هزینه بر است و به عبارتی «خشت اول چون نهد معمار کج، تا ثریا می رود دیوار کج». در این رابطه، رییس نظام روان شناسی و مشاوره استان زنجان حفظ طراوت و شادابی اعضای خانواده را اهم کارکردهای یک خانواده موفق عنوان می کند و معتقد است که فقط در صورتی که محیط خانه آرام و امن باشد، می توانیم رشد کرده و به پیشرفت های چشمگیر دست پیدا کنیم. سیدعبدالله احمدی قلعه در گفت وگو با خبرنگار ایسنا افزود: آنچه اعضای خانواده باید بیش از سایر مسایل مدنظر قرار دهند این است که استرس های شغلی و تحصیلی شان را کمتر به یکدیگر منتقل کنند، چراکه گاهی نه تنها از دست دیگر اعضا کاری برنمی آید، بلکه بر پریشانی شان هم افزوده و در درازمدت منجر به افزایش فاصله میان آن ها خواهد شد. در واقع والدین بیشتر از فرزندان وظیفه حمایت و پاسداری از امنیت روانی خانه را بر عهده داشته و باید از هیچ اقدامی در راستای حفظ سلامت روان کودکان شان کوتاهی نکنند و یقین داشته باشند که خودشان هم در آینده از نتیجه آن منتفع خواهند شد. این روان شناس ادامه داد: قصور در حفظ سلامت روان فرزندان صدمات جبران ناپذیری به همراه دارد. از این رو بزرگان دین اسلام همچون پیامبر خاتم(ص) نیز تاکید زیادی بر اکرام فرزندان و برقراری آرامش در فضای درون خانواده داشته، این در حالی است که بهداشت روان زوجین و فرزندان می تواند راه گشای بسیاری از مشکلات احتمالی و پیش روی افراد باشد. وی تصریح کرد: در واقع اعضای خانواده باید همه برنامه ریزی ها و اقدامات روزمره خود را جهت ارتقای بهداشت روانی یکدیگر انجام دهند و با انجام تفریحاتی مثل مسافرت های کوتاه مدت و دسته جمعی، انجام ورزش و بازی های خانوادگی، تماشای فیلم های سینمایی به اتفاق یکدیگر و مواردی از این قبیل محیط خانواده را سرزنده نگاه داشته و با حفظ سلامت روان از روزمرگی رهایی یابند. البته الگوهای ارتباطی خانواده و این که رفتار هر عضو نقش سازنده ای در حفظ تعادل این سیستم دارد نیز از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این راستا «مینا رستمی» جامعه شناسی است که خانواده را به موجود زنده ای با چند عضو فعال تشبیه می کند و معتقد است؛ سلامت روحی و نشاط در محیط خانه تابعی است از رفتار یکایک اعضا و این موجود زنده مانند سایر جاندران در گوشه و کنار این جهان پهناور متمایل به تعادل است، به همین خاطر زمانی می توان خانواده ای را سالم نامید که اعضای آن از کوچک تا بزرگ در مجموع رفتار خارج از عرف نداشته و به عبارتی زندگی خصوصی و اجتماعی نرمالی داشته باشند. وی افزود: در واقع می توان گفت مهم ترین نقش خانواه به صورت تاثیر و تاثر متقابل از روابط تک تک اعضای خانواده روی یکدیگر و در نتیجه نقش آن روی بهداشت روان جوامع بزرگ تر است. همچنین آرامش حاکم بر خانواده و بر روابط اعضای آن از مهم ترین نشانه های بهداشت روان در آن خانواده به شمار می رود و نمی توان گفت روابط ناسالم و بیمار، دعوا، داد و فریاد و در کل احساس ناامنی بین برخی اعضای خانواده روی بقیه اعضا تاثیر نمی گذارد. متاسفانه امروزه محیط خانواده برای بسیاری افراد فقط حکم خوابگاهی را دارد که از سر ناچاری به آن پناه برده و رغبت چندانی برای گذران ساعات خالی خود با اعضای خانواده ندارند؛ چراکه معتقدند از جانب والدین یا حتی همسر خود درک نشده و مورد بی مهری هستند. چنین افرادی در ظاهر بسیار پویا و سرزنده در محافل اجتماعی نمایان می شوند اما به مرور زمان و در لوایح پنهان شخصیت خود از نوعی احساس تنهایی عظیم رنج برده و حتی ممکن است برای پر کردن این خلاء و درمان موقتی افسردگی به انواع قرص ها، داروهای روان گردان، روابط بی پایه و اساس و انواع مخدر روی بیاورند. در واقع این قشر به مرور پرخاشگر و منزوی شده و تنها با حفظ ظاهر با افسردگی خود خو می گیرند ، اما زمانی می رسد که با خود می اندیشند همه دوستان و آشنایان وی را تنها گذاشته و هر کس با خانواده خود مشغول گذران عمر است و اینجا ست که متاسفانه تاریخ بسیاری از خودکشی ها، خودزنی ها، زورگیری ها، آزاررسانی های سادیسمی به دیگران و ... رقم می خورد. از این رو می توان گفت محیط گرم خانواده تنها جایی است که در گذر هیچ زمانی ارزش و قیمت خود را از دست نداده و هر چه جوامع متمدن تر می شوند «خانواده» نیز از جایگاه بالاتری برخوردار می شود، چراکه هر تمدنی هر چقدر هم که غرق در مکانیزاسیون باشد، بی شک برای لحظه ای در طول شبانه روز نیازمند روی گشاده، بوی غذای خانگی و آغوش گرمی است تا بتواند با فراغ بال خستگی را مچاله کند و دور بیندازد. در واقع هر کسی نیازمند این است که در پایان یک روز کاری سخت در گوشه ای آرام و دنج بنشیند و زیر لب بگوید «هیچ کجا خانه خود آدم نمی شود».
شنبه ، ۱۸مهر۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: میگنا]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 15]