واضح آرشیو وب فارسی:راسخون:
![فرو رفتن ناخن در گوشت پا](http://rasekhoon.net/userfiles/Article/1389/08%20dey/02/0005334.JPG)
فرو رفتن ناخن در گوشت پا آيا ناخن پاي شما هم تاکنون در گوشتتان فرو رفته است؟ خيليها خيال ميکنند که تنها دليل فرو رفتن ناخن در گوشت پوشيدن کفشهاي بسيار تنگ است. شايد اين موضوع تا حدي درست باشد ولي بسيارند خانمهايي که کفشهاي تنگ و نوک تيز ميپوشند و هرگز فرو رفتن ناخن در گوشت را تجربه نکردهاند. جالب است بدانيد که تقريبا 90 درصد افرادي که به اين مشکل برميخورند هرگز کفش تنگ نپوشيدهاند... زماني که گوشهاي از ناخن وارد گوشت کناري ميشود، به اصطلاح ميگويند ناخن در گوشت فرو رفته است. اين مشکل اغلب در ناخن شست بروز ميکند و موجب التهاب و حتي عفونت ميشود. هرگونه فشار روي اين ناخن، دردناک است و با آن پا به سختي ميتوان راه رفت. در صورتي که به اين مشکل از همان ابتداي شروع دردها توجه نکنيد، فرو رفتن ناخن در گوشت ميتواند بدشکلي انگشت پا را به همراه داشته باشد. عوامل دخيل در فرو رفتن ناخن در گوشت بسيار زياد و متعددند. عواملي نظير عوامل ژنتيکي و ارثي، کفشهاي نامناسب و خيلي تنگ يا پاشنه بلند (پاشنه بيش از پنج سانتيمتر)، شيوه نادرست کوتاه کردن ناخن، مصرف برخي داروها، آرتروز و غده يا برجستگي گوشتي زير ناخن. چه کساني در خطرند؟ فرو رفتن ناخن در گوشت در ميان افراد سالمند شايعتر است چون ناخن اين افراد به مرور زمان ضخيمتر ميشود. نوزادان و کودکان هم دچار فرو رفتن ناخن در گوشت ميشوند و دليل آن هم بروز نافرميهايي در يک يا چند انگشت پا است. در نوجوانان و بزرگسالان، بروز نوعي از فرو رفتن ناخن در گوشت که دليل آن بد گرفتن ناخن، پوشيدن کفشهاي تنگ يا به وجود آمدن غدهاي زير ناخن است هم بسيار به چشم ميخورد. در صورتي که يکي از خويشاوندان شما به اين مشکل مبتلا بوده، احتمال بروز آن در شما هم زياد است! درد، قرمزي، التهاب و تورم که گاهي با عفونت و بيماري «باد سرخ» که نوعي بيماري حاد عفوني است، همراه است. گوشت اطراف ناخن نيز سفت و سرخ ميشود. راه درمان در صورتي که ناخن چندان در گوشت فرو نرفته باشد، شما ميتوانيد طبق دستور زير قسمتي از ناخن را که سبب بروز اين ناراحتي شده، بگيريد: پس از يک حمام 15 دقيقهاي پاي مورد نظر را درون آب ولرمي که در آن نمک دريايي و مقداري صابون آنتيباکتريال حل شده، قرار دهيد. سپس آن را خشک کرده و با يک کائوچوي آغشته به روغن گياهي ناخن مربوطه را ليز کنيد. بعد با يک مشمع طبي انگشت پايتان را ببنديد و هر پنج روز اين کار را تکرار کنيد تا آنکه ناخن کاملا از گوشت بيرون بيايد. وقتي ناخن بيرون آمد ميتوانيد آن را بگيريد. اما فراموش نکنيد پس از گرفتن ناخن بايد آن را با الکل ضدعفوني و پانسمان کنيد. طي اين مدت بايد يا صندل بپوشيد يا کفش سبک به پا کنيد. در صورتي که با اين روش ناخن از گوشت بيرون نيامد، به يک پزشک متخصص مراجعه کنيد. در نوزادان و کودکان، هيپرتراپي درزهاي کناري انگشت پا به تنهايي کافي است و نياز به درمان ديگري ندارد. نافرميهاي مادرزادي انگشت شست پا با بالا رفتن سن درست ميشود، البته هر بار که ناخن رشد ميکند، اين احتمال وجود دارد که ناخن بيفتد. بهترين کار اين است که در اين باره به يک پزشک مراجعه کنيد. در نوجوانان و سالمندان در درجه اول مهم اين است که گوشه ناخنها بد گرفته نشود و در صورت بروز هرگونه التهاب به سرعت درمان آغاز شود. اين گروه سني بايد از پوشيدن کفشهاي نامناسب بهطور جدي خودداري کنند.
![5 فرو رفتن ناخن در گوشت پا](http://rasekhoon.net/userfiles/Article/1389/08%20dey/02/00053341.JPG)
جراحيها در صورتي که فرو رفتن ناخن در گوشت به طور مرتب اتفاق بيفتد. جراحيها اغلب به چند طريق اتفاق ميافتد: جراحي کلاسيک: در اين جراحي پس از بيحسي موضعي، انگشت پا را به وسيله يک تکه چوب ثابت نگاه ميدارند، گوشت اطراف ناخن و ريشه ناخن را برش ميدهند و پس از بيرون آوردن ناخن و کوتاه کردن آن، گوشت را بخيه ميزنند. پس از اتمام عمل جراحي، فرد درد شديدي دارد به طوري که قادر نيست تا چند روز کاري انجام دهد. احتمال شکست در اين جراحي 3 تا 5 درصد است. جراحي با ليزر Co2: در اين روش نيز پس از بيحسي موضعي و ثابت نگاه داشتن پا، پزشک جراح گوشت اطراف ناخن را برش داده و ناخن فرو رفته را کوتاه ميکند. درنهايت نيز با کمک اشعه ليزر آن قسمت از ريشه ناخن را که مدام در گوشت فرو ميرود، خشک ميکند. در اين جراحي نيز زدن بخيه الزامي است. پس از جراحي نيز بيمار احساس درد و خونمردگي در نواحي اطراف انگشت پا را دارد. 6 نکته درباره مراقبت از ناخن 1 ناخن را صاف بگيريد و کنارههاي آن را نه تنها به سمت داخل گرد نکنيد بلکه کمي به سمت بيرون و بلندتر کوتاه کنيد. 2 ناخنهايتان را با قيچي کوتاه کنيد و از ناخنگير استفاده نکنيد. 3 کفشهاي باز و سبک به پا کنيد. 4 افراد سالمند و افراد مبتلا به ديابت بايد بيشتر مراقب پاهايشان باشند. دو يا سه بار در سال حتما به پزشک مراجعه کنند و هر روز پاهايشان را با آب ولرم بشويند. 5 پاهايتان را در آب داغ قرار ندهيد. 6 در هنگام ورزش کفش مخصوص به پا کنيد و کفشهاي پاشنهدار را براي هميشه کنار بگذاريد. منبع:http://www.salamat.com /ج
#پزشکی#
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: راسخون]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 6285]