واضح آرشیو وب فارسی:راسخون:
![حسن حسندوست، تدوينگر هامون](http://rasekhoon.net/_WebsiteData/Article/ArticleImages/1/1388/01%20esfand/04/142001.jpg)
حسن حسندوست، تدوينگر هامون شش ماه تدوينهامون سومين کار شما با داريوش مهرجويي پس از اجاره نشين ها و شيرک است. اين همکاري چگونه شکل گرفت؟همان طور که اشاره کرديد، دو فيلمي که قبل از هامون با هم کار کرديم ما را خيلي به هم نزديک کرده بود. تجربه اجاره نشين ها و شيرک برايمان راضي کننده بود و شايد اين مهم ترين دليلي بود که باعث شد داريوش مهرچويي براي هامون هم از من دعوت به همکاري کند. بعد از خواندن فيلمنامه چه تصوري از هامون در ذهن تان شکل گرفت؟ آن زمان و هنگامي که هنوز هامون روي کاغذ بود، فکرمي کرديد اين فيلمنامه قرار است به يکي از ماندگارترين فيلم هاي تاريخ سينماي ايران بدل شود؟قبل از فيلمبرداري، فيلمنامه را خواندم. آن موقع به اين که اين فيلمنامه ممکن است به يکي از مهم ترين فيلم هاي تاريخ سينماي ايران تبديل شود، فکر نمي کردم، اما خوب يادم هست که فيلمنامه به نظرم شاهکار آمد و همان موقع هم مطمئن بودم که آقاي مهرجويي يک فيلم درجه يک از آن خواهد ساخت. به نظرم هامون عصاره همه فيلم هايي بود که مهرجويي تا آن روز ساخته بود. وقتي يک هنرمند به اوج دوران فعاليت هنري خود مي رسد ديگر وقتش است که مهم ترين اثر زندگي اش را خلق کند. هامون هم چنين داستاني داشت و نقطه اوجي بود که داريوش مهرجويي بايد به آن مي رسيد که اين چنين هم شد. مهرجويي خيلي براي هامون انرژي گذاشت.تدوين هامون چقدر طول کشيد؟نزديک به شش ماه. البته صداگذاري فيلم را هم خودم انجام دادم و ميکس نهايي را آقاي ميرشکاري به سرانجام رساند.با توجه به کمبودهاي سينمايي ايران در دهه شصت، با چه مشکلاتي مواجه شديد؟به جرات مي توانم بگويم پيچيده ترين و مشکل ترين کاري که تا آن موقع انجام داده بودم هامون بود. در واقع تدوين آن براي من خيلي سنگين بود. هامون در کل فيلم سختي بود. يک فيلم پر لوکيشن و پر بازيگر همراه با يک دوربين و تکنيک ديناميک. بسيار کار پيچيده اي بود؛ هم در توليد و هم در تدوين. يادم است که فيلمبرداري تا چهاردهم بهمن ادامه داشت و من تا هجدهم بهمن مشغول تدوين بودم. هيچ وقت فراموش نمي کنم. شايد چيزي در حدود پانزده شب نخوابيدم. کار تدوين را در فارابي انجام مي دادم. آن جا برايم يک تختخواب آوردند، چون من از يک جاي کار ديگر حتي خانه هم نمي رفتم. آوردن تختخواب در اتاق تدوين آن زمان کار بابي نبود، اما به دليل اين که مسئولان فارابي و ارشاد مي خواستند فيلم به جشنواره برسد اين اتفاق افتاد. البته برايم تختخواب آوردند، اما در واقع روزي يکي دوساعت بيشتر نمي خوابيدم و پس از کمي رفع خستگي دوباره سر کار تدوين برمي گشتم. به دليل سنگيني کار مجبور شدم از چند تن از همکاران و دوستانم کمک بگيرم؛ مخصوصا در بخش صداگذاري. يکي از اين افراد مرحوم غلامرضا خضوعي بود که به تازگي ايشان را از دست داديم و خانم شهرزاد پويا که اين دوستان در بخش صداگذاري کار به من کمک کردند. با همه اين فشارها خاطرم هست که فيلم در روز بيستم بهمن و به شکل پرده پرده براي هيات داوران جشنواره به نمايش درآمد. فرم کار به اين شکل بود که بعد از تدوين، برش نگاتيو و صداگذاري، هر بخش پس از ميکس و انجام کوتينگ و رکورد مي رفت زير دست داورها. در واقع همه چيز لب مرز قرار داشت و اين احتمال هم بود که فيلم به جشنواره نرسد، اما خوشبختانه رسيد. در واقع يک گروه بزرگ در رساندن هامون به جشنواره به شکل هماهنگ با هم کار مي کردند.شما در حرفه خود با کارگردان هاي بسياري سروکار داشته ايد. داريوش مهرجويي پاي ميز تدوين جزو کدام دسته از کارگردان هاست؟تا به حال در هشت فيلم با آقاي مهرجويي همکاري داشته ام و الان هم مشغول کار بر روي نهمين فيلم ايشان (اپيزود طهران،تهران) هستم.من در اجاره نشين ها به عنوان دستيار تدوينگر کنار دست داريوش مهرجويي نشستم و کم کم و به مرور زمان راه و روش هايمان براي يکديگر روشن تر شد. نتيجه اين که اين روش ها امروز به جايي رسيده است که داريوش مهرجويي ديگر وارد اتاق تدوين نمي شود. فرم کار در ابتدا به اين شکل بود که ابتدا همراه يکديگر راش ها را مي ديديم و بعد او نظراتش را راجع به راش ها مي گفت و مي رفت. از اين جا به بعد همه چيز برعهده من بود. بعد از تدوين هر دو يا سه سکانس، به اتفاق هم سکانس هاي تدوين شده را مي ديديم. مهرجويي نظرات اصلاحي خودش را ارائه مي داد و به همين ترتيب به سراغ سکانس هاي بعد مي رفتيم. همين طور خرد خرد جلو مي رفتيم تا در نهايت مي رسيديم به يک راف کات تروتميز. آن جا به ديدن راف کات مي نشستيم و دوباره با بحث و بررسي در خصوص آن تصميم مي گرفتيم. اين يک رابطه ديناميک است و همين جا مي توانم بگويم بهترين رابطه اي که يک کارگردان با يک تدوينگر مي تواند داشته باشد بين من و مهرجويي برقرار بوده است.شما براي تدوين هامون برنده سيمرغ بلورين جشنواره فيلم فجر شديد. امروز بعد از بيست سال چه ضعف و قوت هايي را در تدوين اين فيلم مشاهده مي کنيد؟قبل از هر چيز بايد بگويم من سيمرغ بلورين جشنواره فجر را به عنوان معياري براي ارزش گذاري قبول ندارم. توجه داشته باشيد که تا به حال سه بار برنده اين جايزه شده ام. حالا چرا اين را مي گويم؟ وقتي من در کاري که به نظر خودم کار شاخصي نيست برنده سيمرغ مي شوم و در کار ديگري که باز به عقيده خودم داراي نکات کليدي و قابل توجه به لحاظ تدوين است، حتي کانديد هم نمي شوم، حق دارم چنين موضعي بگيرم. براي همين امروز واقعا نمي توانم بگويم سيمرغي که براي هامون گرفتم به خاطر تدوين فيلم بوده يا به دليل برخي مصلحت ها؟ حتي اگر بپذيريم که هامون داراي تدويني است که بعدها توانست سبکي جديد را در اين کار پايه گذاري کند و الگوي فيلم هاي بسيار ديگري هم شود، باز نمي توان با قاطعيت در خصوص اصالت اين جايزه نظر داد و اين به دليل مصلحت انديشي هايي است که گريبان جوايز جشنواره فيلم فجر را گرفته است. اما اين که چه ضعف و قوتي در کار تدوين اين فيلم وجود دارد، بايد بگويم همچنان بعد از بيست سال چنان علاقه نوستالژيکي به هامون دارم که نمي توانم با يک ديد بي طرفانه به آن نگاه کنم. البته اين را هم بگويم که داريوش مهرجويي امروز در خصوص هامون حرف هاي جديدي براي گفتن دارد و يک روز به من گفت که دوست نداشته است فيلم اين قدر پر پلان باشد. در واقع عقيده داشت که تدوين فيلم نبايد به اين اندازه اکتيو مي شد. البته مهرجويي آن زمان چنين نظري نداشت و به دنبال يک تدوين اکتيو بود و دقيقا به همين خاطر نماهاي زيادي را فيلمبرداري کرد. اما خود من هنوز هم فکر مي کنم اين فيلم بايد به همين اندازه ديناميک و اکتيو باشد؛ چنان که فيلمنامه آن هم چنين بود.منبع:صنعت سينما- 91/ن
#فرهنگ و هنر#
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: راسخون]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 597]