تبلیغات
تبلیغات متنی
محبوبترینها
معرفی و فروش بوته گرافیتی ریخته گری
بهترین بروکر برای معاملات فارکس در سال 2024
تجربه رانندگی با لندکروز در جزیره قشم؛ لوکسترین انتخاب
اکسپرتاپ: 10 شغل پردرآمد برای مهاجران کاری در کانادا
بهترین سایتهای خرید تیک آبی رسمی اینستاگرام در ایران
کدام رنگ کاغذ دیواری مناسب فضای شماست؟
چه چیزهایی دیگر در دکوراسیون مد نیست؟!
بررسی قیمت تیرچه + قیمت تیرچه کرومیت + قیمت یونولیت
خرید و قیمت ورق در مشاوران آهن + [مشاوره رایگان]
تیوی وال: ایدهای نوین برای دکوراسیون داخلی
صفحه اول
آرشیو مطالب
ورود/عضویت
هواشناسی
قیمت طلا سکه و ارز
قیمت خودرو
مطالب در سایت شما
تبادل لینک
ارتباط با ما
مطالب سایت سرگرمی سبک زندگی سینما و تلویزیون فرهنگ و هنر پزشکی و سلامت اجتماع و خانواده تصویری دین و اندیشه ورزش اقتصادی سیاسی حوادث علم و فناوری سایتهای دانلود گوناگون
مطالب سایت سرگرمی سبک زندگی سینما و تلویزیون فرهنگ و هنر پزشکی و سلامت اجتماع و خانواده تصویری دین و اندیشه ورزش اقتصادی سیاسی حوادث علم و فناوری سایتهای دانلود گوناگون
آمار وبسایت
تعداد کل بازدیدها :
1812846073
![archive](https://vazeh.com/images/2archive.jpg)
![نمایش مجدد: اتاق فرمان اينجاست! گزارش تحليلي از آخرين توصيه هاي گروهك ملي- مذهبي به دانشجويان refresh](https://vazeh.com/images/refresh.gif)
اتاق فرمان اينجاست! گزارش تحليلي از آخرين توصيه هاي گروهك ملي- مذهبي به دانشجويان
واضح آرشیو وب فارسی:کيهان: اتاق فرمان اينجاست! گزارش تحليلي از آخرين توصيه هاي گروهك ملي- مذهبي به دانشجويان
شايد برخي جملات نظير آن كه گفته مي شود، «دانشگاه در مقاطعي از تاريخ انقلاب جولانگاه سياست مداران حرفه اي گرديده است»، اندكي تكراري به نظر برسد. اساسا عده اي نيز چنين طرز تفكري را زاييده توهم دانسته و مبناي آن را براساس «توطئه پنداري» و «دشمن تراشي» ارزيابي مي كنند. آن چه در اين نوشتار از نظر شما مي گذرد پويشي نقادانه است نسبت به تلاشي هدفمند از سوي جريان هاي سياسي كه از دهه نخستين انقلاب اسلامي ، سازي مخالف با آن را كوك كرده اند. شاخصه شناسايي اين گروه در ادبيات سياسي ايران عناوين گوناگوني نظير؛ «اپوزيسيون غيرقانوني»، «فعالين ملي-مذهبي» و... بوده است. در اين گزارش تحليلي مستنداتي جالب توجه و البته غيرقابل اغماض از حضور و تاثيرگذاري گسترده و هدفمند طيف اپوزيسيون بر جريان هاي دانشجويي ارائه گرديده است. مجموعه القائات و راهبردهاي تبيين شده از سوي جريان ملي- مذهبي در قالب دستورالعمل هايي براي جريان هاي شالوده شكن و قانون گريز دانشجويي نمود يافته و به انجام رسيده است. و البته اين سند تنها بخش كوچكي از هجمه گسترده ملي- مذهبي ها در دانشگاه هاي كشورمان را به تصوير مي كشد.
اين روزها، در حالي سال تحصيلي جديد را آغاز نموده ايم كه به نظر مي رسد فضاي سياسي دانشگاه ها پرشورتر از سالهاي قبل باشد. از يك سو پيش رو داشتن انتخابات دهمين دوره رياست جمهوري كه تب و تاب آن در اين دوره بسيار زودتر از ادوار قبل آغاز گرديده است؛ و از سوي ديگر، تهديد آشوبگراني كه متأسفانه هنوز هم نقش فعالي را در دانشگاه هاي كشور ايفا مي كنند؛ دو مقوله اي هستند كه قويا مي توانند شور و شعور سياسي دانشجويان را در جهت مثبت يا منفي تقويت كرده و جهت دهي نمايند.
بدون شك مطالعه و بررسي فعاليت هاي نابخردانه و بدور از منطق برخي از جريان هاي دانشجويي، طي سالهاي گذشته، حكايت از تاثيرپذيري ايشان از كنشگران سياسي خارج از دانشگاه و همچنين طرح ريزي عميق و سازمانده اي شده اين نيروها براي دانشگاه و دانشگاهيان دارد.
اندكي تفحص در مجموعه القائات گروهك هاي اپوزيسيون كه مخاطب آن دانشگاهيان بوده اند نشان مي دهد اصلي ترين فلسفه هدف قرار دادن اصولي ترين مباني مشروعيت حاكميت از سوي اين سياست ورزان كهنه كار، تضعيف و سياه نمايي از نظام اسلامي و دعوت و سازمان دهي دانشجويان به مقابله و مقاومت فعال در برابر نظام جمهوري اسلامي مي باشد.
مسلما آگاهي نسبت به گوشه هايي از تاكتيك ها و استراتژي هاي نيروهاي اپوزيسيون كه در دانشگاه ها و در جمع دانشجويان بدان تصريح داشته اند مي تواند راهنماي مناسبي فراروي دانشجويان و مسئولين در راستاي شناخت هرچه بهتر اين گروهها و مواضع شان قرار دهد.
نيروهاي اپوزيسيون، آنچنان كه خود به آن اذعان مي دارند محورهاي متنوعي را جهت استحاله نظام در جرگه فعاليت هاي خويش قرار داده اند؛ مطرح نمودن مجموعه اي از شبهات با هدف ناكارآمد جلوه دادن حكومت ديني اولين گامي است كه آنها در راستاي تحقق بخشيدن به اهداف براندازانه خود برداشته اند.
عزت الله سحابي، رهبر شوراي فعالان ملي- مذهبي، چندي پيش در ديدار با اعضاي شوراي مركزي طيف افراطي و غيرقانوني دفتر تحكيم، سخناني را بر زبان رانده است كه با لحاظ سابقه وي در مخالفت با اركان انقلاب و تلاش هاي مجدانه اي كه سال هاست از او شاهد بوده ايم نوعي فرافكني و مظلوم نمايي قلمداد مي شود: «در اين گونه حكومت هاي بسته كه تنها افراد معدودي حق تعيين سرنوشت كشور را دارند طبيعي است كه حاكمان ديدگاه بسيار متوهمانه اي را نسبت به تمامي مسائل پيدا مي كرده و نسبت به تمامي رفتارهاي منتقدين خود سوءظن دارند. اعمال فشار در دانشگاه در حكومتي كه همه را دشمن و عامل آمريكا مي بيند امري طبيعي است و چون آقايان از انقلاب مخملي در هراسند و پايگاه آن را در ميان جوانان مي بينند بر دانشگاه سخت مي گيرند. ايران دوران سختي را مي گذراند. از نظر جهاني، با اعمال تحريم ها، منابع مالي كشور در حال نابودي است و فقر و تورم نيز در حال اوج گرفتن است.»(11 شهريور 86)
اعضاي گروهك هاي ملي مذهبي و نهضت آزادي نيز طي بيانيه اي مشترك در تاريخ ششم آبان ماه سال 85، در اعتراض به برخورد قانوني با دانشجويان قانون شكن در مقام تحريك و تشويق خاطيان برآمده و مدعي شده اند: «آزادي ها هيچ گاه توسط حكومت هاي غيردمكراتيك و دولت هاي تماميت خواه به رسميت شناخته نشده است و دانشگاه با نگاهي تنگ نظرانه، اغلب اوقات سنگري براي تصرف تصور شده است.»
محمد ملكي، از ديگر فعالين گروهك ملي- مذهبي، درخصوص آنچه «طرح سهميه بندي جنسيتي در كنكور» عنوان مي شود با دروغ پردازي و القاء شبهه در مورد ديدگاه مسئولين نظام به زن، گفته است: «واقعيت اين است كه بنيادگراها مانند طالبان، اصول يكساني دارند كه زن نبايد از خانه بيرون بيايد و بايد با مردي در خيابان ديده شود و نيازهاي جنسي مرد را برآورده سازد. (گفتگو با وبلاگ دانشجويي رنگ فرياد-
87.5.17)
بابك احمدي از ديگر فعالين جريان مخالف نظام كه سال هاست در زمره ايدئولوگ هاي تحكيميان قلمداد مي شود، در اظهاراتي كه در منزل محمد هاشمي- دبير دفتر تحكيم وحدت (طيف غيرقانوني علامه)- در اعتراض به بازداشت وي و يكي ديگر از اعضاي اين تشكل غيرقانوني دانشجويي تنها راه احقاق حقوق از دست رفته(!!) را «مبارزه» عنوان كرده و گفته است: «نابخردي حاكميت در اين است كه با كساني كه حتي شعار سرنگوني هم نمي دهند تا اين اندازه خشن برخورد مي كند. چرا با آدم هايي كه اسلحه در دست ندارند و تنها به دنبال دمكراسي و حقوق بشر هستند اينگونه برخورد مي كنند؟!»(12 مرداد 87)
عيسي سحرخيز، از ديگر فعالين سياسي اپوزيسيون در جلسه مذكور با متهم كردن نظام جمهوري اسلامي به نقض حقوق بشر، اظهار مي دارد: «حاكميت به اين نتيجه رسيده در تيرماه، فله اي بازداشت كند و در مرداد قطره چكاني آزاد كند. اين مسئله تنها پرونده هاي حقوق بشري ايران را قطورتر مي سازد و آبروي ايران را مي برد. بعد از 30 سال نه قسط مي بينيم و نه عدالت.»(12مرداد 87)
عمده تحريك ها و قهرمان پروري هاي كاذبانه اي كه طي سال هاي اخير از اقليت شالوده شكن و قانون گريز در دانشگاه صورت گرفته از ناحيه فعالين اپوزيسيون صورت پذيرفته است، شواهد و مستندات بسياري در اين خصوص قابل ارائه است. از جمله آن كه،محمد ملكي، در جمع شوراي عمومي طيف افراطي دفتر تحكيم وحدت تأكيد مي دارد: «اين برخوردها نشانه ضعف حكومت است. يك حكومت مقتدر به افكار مختلف اجازه پيدايش و نشر مي دهد. اگر شما در مقابل حكومت ضعف نشان دهيد، آنها احساس قدرت مي كنند. مگر شما به غير از گفتن و نوشتن چه كاري انجام داده ايد؟» (31خرداد 86)
احمد زيدآبادي، از اعضاي گروهك ملي- مذهبي و دبيركل سازمان ادوار تحكيم، در مطلبي مدافعانه از جريان راديكال موسوم به چپ، با عنوان «درباره بازداشت دانشجويان چپ»، گرايش به هر مرام و مسلك و تبليغ آن را حق طبيعي افراد عنوان نموده و تصريح مي دارد: «درباره آنان ]طيف چپ[ فقط مي توانم اين نكته را يادآور شوم كه از نگاه من، هر فردي كه در هر گوشه اي از اين آب و خاك چشم به جهان گشوده است از حق بديهي اعتقاد به هر مرام و مسلك و تبليغ و انتشار مسالمت آميز آن در چارچوب حقوق، وظايف و مسئوليت هايي كه براي شهروند تعريف مي شود، برخوردار است؛ و هر فرد، نهاد يا دولتي كه با اعمال زور او را از تحقق حقوقش باز دارد مستوجب نكوهش و سرزنش است.(21آذر 86)
حمايت و پشتيباني از طيف هاي منحرف فكري مانند ماركسيسم و ليبراليسم و... تا بدان حد براي گروههاي مذكور حائز اهميت است كه حتي علي رغم ادعايشان مبني بر حفظ هويت ديني توسط دانشجويان، همواره از آنان خواسته اند كه ائتلاف خود را با اين گروهها از دست ندهند. پرواضح است كه چنين توصيه هايي با هدف سازمان دهي نيروهاي به اصطلاح معارض و تلاش در جهت پيوند آن ها با يكديگر صورت مي گيرد.
تأكيد بر حفظ انجمن هاي اسلامي به عنوان حاشيه امن فعاليت هاي غيرقانوني و از دست ندادن اين پايگاه مهم استراتژيك نيز در همين راستا قابل ارزيابي است. ابراهيم يزدي، سرگروه گروهك غيرقانوني نهضت آزادي، در پيامي به دانشجويان در تجمع 16 آذر85 از آنها مي خواهد: «انجمن هاي اسلامي به عنوان مهمترين تشكل دانشجويي به بازيابي هويت ملي (ايراني- اسلامي) خود بپردازند.» و جالب آنكه در ديدار با دانشجويان دانشگاه شاهرود اظهار مي دارد: «همه لائيك ها ضد دين نيستند. بايد بين لائيك و ماركسيست ها تفاوت قائل شد. انجمن هاي اسلامي نبايد تفتيش عقايد راه بيندازند درعين حال هم نبايد افراد غيرديني را به عنوان شوراي مركزي و پيش نماز انتخاب كنند.»
تقي رحماني، عضو ديگر گروهك ملي- مذهبي در جمع دانشجويان سيستان و بلوچستان با اشاره به اينكه «گفتمان كنش و ستيز بايد به گفتمان تعامل برسد» اظهار مي دارد: «اين گفتمان خيلي زود به سازشكاري متهم مي شود. حضور گفتمان سكولار در كنار گفتمان مذهبي يعني تعامل و پذيرش. يعني اينكه عقيده تو فرع بر حقوق انساني است. حقوق انساني بر عقيده هر انساني اصل است.» (29آذر86)
در ادامه تحركات و اقدامات گروههاي اپوزيسيون، راهكارهايي نيز از جانب ايشان، خطاب به دانشجويان ديده مي شود كه همان طور كه گفته شد متأسفانه نمود عملي آن در اغتشاشات دانشجويي سال هاي گذشته به وضوح قابل مشاهده است. سياستي كه سابقاً با مشي آنارشيستي نگاهي رو به جلو داشت و امروز «حركت با چراغ خاموش» را در قالب فعاليت هاي آرام، مسالمت جويانه و فرهنگي به دانشجويان القاء مي كند.
«آزادي هزينه دارد و بايد از اين هزينه استقبال كرد» جمله اي است كه بابك احمدي در ديدار با اعضاي دفتر تحكيم بدان اشاره مي كند (9مرداد 86)؛ و محسن كديور در مقاله خود با عنوان «آيا شأن دانشجو از ملوان انگليسي كمتر است» آن را به گونه اي ديگر از دانشجويان درخواست مي كند: «اين جمله ]«زندان دانشگاه است». جمله اي كه به گفته كديور برروي ديوار حياط زندان اوين نوشته شده است[ از جهاتي درست است؛ زيرا دانشجويان مي توانند درس شهامت، استقامت و حق طلبي را آنجا بياموزند.» (4مرداد 86)
همچنين هرميداس باوند در اظهارات خود در منزل محمد هاشمي با تأكيد اقدامات ناصواب دانشجويان، اين اقدامات را خواست ملت ايران عنوان نموده و تأكيد مي دارد: «ما بايد مبارزه را از جوانان دانشجوي خود فرا بگيريم و همواره همگام و همراه آنها باشيم.»(12مرداد 87)
ابراهيم يزدي نيز طي سخناني در منزل عمادالدين باقي سياست جمهوري اسلامي را نظريه «النصر بالرعب» تعبير مي كند و اظهار مي دارد: «راهبرد «النصر بالرعب» جريان حاكم تا جايي ادامه مي يابد كه عاملان آن بفهمند هزينه رفتارشان بيش از فايده آن است و از اين رو، ما بايد هزينه اين رفتارها را افزايش دهيم.» (28مرداد87)
همانطور كه قبلاً هم اشاره شد، اپوزيسيون دو رويكرد مبارزاتي را پيش روي دانشجويان قرار داده اند: اول فعاليت هاي آنارشيستي و خشونت طلب كه هزينه هاي زيادي را براي دانشجويان به دنبال داشت و عملاً باعث ريزش حاميان اين گروهها در سطح دانشگاهها گرديد و دوم روش عاري از خشونت، آرام و پرسرعت است كه به تبعيت از تئوري هاي انقلاب مخملي به آن متوسل شده اند. چنانكه عزت الله سحابي، در ديدار با شوراي مركزي دفتر تحكيم، با تأكيد بر اينكه بايد با نقدهاي مسئول و منطقي!! اوضاع را بررسي كرد، اذعان مي دارد: «در دوره فعلي بايد با مقابله سياسي و با چراغ خاموش حركت كرد.»(11شهريور 86)
احمد زيدآبادي نيز در اين خصوص بيان داشته است: «باتوجه به وضعيت به وجود آمده احساس من اين است كه نوع فعاليت هاي قبلي هزينه هاي زيادي دارد. به دليل اينكه فعاليت ها تأثير زيادي داشته باشد بايد در راهها و روش ها تجديد نظر شود. فعاليت مؤثر در شرايط امروز بدون درگير شدن در شرايط تناقض آميز نيست.» (29آبان86)
دوشنبه 22 مهر 1387
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: کيهان]
[مشاهده در: www.kayhannews.ir]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 111]
-
گوناگون
پربازدیدترینها