واضح آرشیو وب فارسی:منوجان: ارداتمندان خاندان عصمت و طهارت هرکدام به سهم خود، با صفا و نورانیتِ این فضای عاطفی همراهی می کنند به ویژه در فضای مجازی که فرصت ابراز نظر، تأیید و بازنشر نظرات دیگران برای همگان وجود داردبه گزارش “ صبح منوجان “؛به نقل از آرمان کرمان ؛ این روزها به مناسبت ولادت با سعادت دخت گرامی نبی مکرم اسلام، دردانه خلقت و بهانه آفرینش، حضرت زهرا (س)، در توصیف مکارم، مناقب و فضائل آن بانوی برتر دو عالم سخنان و آثار متعدد و متنوعی مشاهده می شود. ارداتمندان خاندان عصمت و طهارت هرکدام به سهم خود، با صفا و نورانیتِ این فضای عاطفی همراهی می کنند به ویژه در فضای مجازی که فرصت ابراز نظر، تأیید و بازنشر نظرات دیگران برای همگان وجود دارد. بدون تردید این اظهار محبت و ذکر کمالاتِ حضرت مصداق لبیک به ندای «قل لا اسألکم علیه أجرا الا الموده فی القربی» و درخور تقدیر و ستایش است، اما سوال اساسی این است که اکتفا کردن به این امور متعارف آیا وافی به مقصود است و توقعی فراتر از این به خصوص از صاحب نظران و دردآشنایان جامعه وجود ندارد؟ آیا از خود می پرسیم که نوع نگاه افراد به حیات فردی و اجتماعی و نیز شیوه و سبک زندگی به چه میزان با گفتار و رفتار آن حجت خدا و اسوه ائمه و اولیاء تطابق و یا نزدیکی و سنخیت دارد؟! اگر روز میلاد کوثر آسمانی پیامبر (ص) روز زن و مادر نامیده شده آیا صرف نام گذاری، تکریم، تبادل تبریک و تقدیم هدایا مطلوب است؟ آیا بررسی وضعیت زنان در جامعه اسلامی و سنجش آن با معیارها و ملاک های فاطمی رسالت خطیر مجموعه ها و دستگاه های ذی ربط مانند معاونت امور زنان ریاست جمهوری نیست که مغفول مانده است؟! آیا تفکر غالب در این نهادها، نگاه فمینیستی متأثر از فرهنگ غرب است یا منظر مترقی اسلام ناب به موضوع زنان و گفتمان انقلاب اسلامی، امام و رهبری مدنظر دست اندرکاران است؟ آیا ارباب فکر و اندیشه و صحنه گردانان حوزه آموزش، فرهنگ و هنر که در جهت دهی جامعه و شکل گیری افکارعمومی نقش غیرقابل انکاری ایفا می کنند در تولید و ارائه کالاهای فکری، فرهنگی و هنری بر این باورند که به داشته ها و میراث گران بهای خود می توان تکیه کرد و فقط رهرو، مقلد و مصرف کننده ایده ها و الگوهای دیگران نبود؟ و اگر به این اعتقاد اصیل نائل آمده اند آیا جرأت ابراز و تبیین و ترویج آن را دارند؟ و از آن مهم تر در آثار خود آیا جایگاهی مناسب برای این مبانی، اصول و ارزش ها قائل هستند؟ یا سایه سنگین نگاه رایج جهانی و سیطره مکتب اومانیسم و سلطه سرمایه داری غرب، جسارت اقدام را حتی از نیروهای دلسوز و متدین هم گرفته است؟ آیا بسنده کردن نیروهای متعهد به روشنگری و بیان اینکه برخی مسئولان آغوش به سمت عناصری گشوده اند که با اسلام، انقلاب و نظام مردم سالاری دینی هم نوایی ندارند، مسئولیت سنگین آنان را کاهش می دهد؟ البته باید نهیب زد و فریاد برآورد تا جامعه پژواک صدای رسا و انقلابی رهبر حکیم و فرزانه انقلاب را بشنود و اهمیت آن را با تمام وجود درک کند و علامت سوال بزرگی درباره رویکرد و عملکرد پاره ای مجریان ایجاد شود، اما بدون شک این مقدار کافی نیست بلکه برای صیانت از مرزهای فکری و فرهنگی ایران اسلامی همان سبک و سیاق دفاع از مرزهای جغرافیایی ایران عزیز در نبرد نابرابر نظامی جواب گو و الگوی فراروی ماست. آری رزمندگان غیرت مند با امکانات حداقلی و در مقاطعی حتی با وجود کارشکنی مجریان پشتیبانی، توانستند حماسه هایی را رقم زنند که تاریخ این مرز و بوم برای همیشه بدان مباهات می کند. امروز هم این انتظار امری معقول و عملیاتی ساختن آن میسور است که در هنگامه نبرد تمام عیار و بی امان حق و باطل و در جنگ نرم کنونی که همّ و غم غرب و شیفتگان داخلیش، استحاله نظام و تغییر نگرش و محاسبات مسئولان و بینش و منش مردم است، شاهد جهاد مقدس فکری و فرهنگی طلایه داران و وفاداران به آرمان های امام و شهدا و نیز حضور همه جانبه رویش های مبارک انقلاب باشیم. مسلما در کنار هم قرار گرفتن دانش و تجربه ذی قیمت پیش کسوتان و شور و نشاط و ابتکار و خلاقیت جوانان، فضای جامعه را با رایحه مکتب فاطمی و علوی عطرآگین می سازد و نه تنها مردم و به ویژه نسل جوان را در برابر انبوه ابهامات و القائات بیمه می کند، بلکه گستره نفوذ این تعالیم و آموزه های متعالی روزبه روز مرزهای جغرافیایی و اعتباری را یکی بعد از دیگری درنوردیده و بشر تشنه حقیقت را با گم شده خویش آشنا و زمینه را برای ظهور موعود نور فراهم می سازد. انتهای پیام/
چهارشنبه ، ۱۱فروردین۱۳۹۵
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: منوجان]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 8]