واضح آرشیو وب فارسی:بانکداری ایرانی: اپراتورهای مجازی در دنیا شامل دو نوع Light و Full هستند و همانطور که از اسم آنها بر می آید مدل "لایت" نیازمند زیرساخت خاصی نیست و می تواند از زیرساخت های سوییچینگ و HLR اپراتورهای تلفن همراه استفاده کند.اپراتورهای مجازی گونه ای از اپراتورها هستند که عملا امکانات فیزیکی شبکه برای ارسال مکالمات، پیامک ها و داده ها را نداشته و از این حیث ملزم به انعقاد قرارداد با یک اپراتور موبایل هستند؛ خودروسازان و تمامی بانک ها به این شیوه کسب وکار علاقه مند هستند. به گزارش تسنیم، اصول حاکم بر پروانه اپراتورهای مجازی تلفن همراه در اسفندماه سال گذشته توسط کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات تصویب شد. اپراتورهای مجازی تلفن همراه عملا امکانات فیزیکی شبکه برای ارسال مکالمات، پیامک ها و داده ها را ندارند و از این حیث ملزم به انعقاد قرارداد با یک اپراتور موبایل (MNO) هستند تا امکانات فیزیکی برای ارسال محتواهای مذکور را به صورت عمده خریداری کرده و با نشان تجاری خود اقدام به فروش آن در بازار خرد کنند. اپراتورهای مجازی در دنیا شامل دو نوع Light و Full هستند و همانطور که از اسم آنها بر می آید مدل "لایت" نیازمند زیرساخت خاصی نیست و می تواند از زیرساخت های سوییچینگ و HLR اپراتورهای تلفن همراه استفاده کند. برخلاف مدل لایت، نوع دیگر که به "فول" شهرت دارد باید شبکه و Core را طراحی و ایجاد کند. در عمل اگر Full MVNO را معادل اپراتور مجازی نوع اول و Light MVNO را معادل اپراتور مجازی نوع دوم در نظر بگیریم، باید گفت که اپراتور نوع اول غیر از شبکه دسترسی، تمامی قسمت های دیگر شبکه را می تواند داشته باشد در حالیکه اپراتور نوع دوم، نه تنها در بخش دسترسی بلکه در سایر بخش ها نیز صاحب شبکه نیست. سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی با گذشت حدودا یک سال، سرانجام موافقت نامه اصولی خود را در زمینه ارائه خدمات این حوزه به شرکت های های وب، شاتل، کنسرسیوم شرکت خدمات انفورماتیک و صبانت، کنسرسیوم تجارت الکترونیک پارسیان و کنسرسیوم سامان اعطاء کرد. سال گذشته فراخوان مربوط به دریافت مجوز فعالیت در حوزه MVNO منتشر و طی آن 51 متقاضی برای دریافت پروانه اعلام آمادگی کردند که از این تعداد، 11 متقاضی شرایط دریافت پروانه را نداشتند و از این فرآیند حذف شدند. از میان 40 متقاضی باقیمانده به 18 شرکتی که تمام شرایط لازم را دارا بودند اعلام شد که ضمانت نامه های لازم را ارائه کنند که تنها شرکت های مذکور موفق به ارائه ضمانت نامه شدند و موافقت نامه اصولی را دریافت کردند. طبق اظهارات رگولاتوری، برای 12 متقاضی دیگر نیز در صورت ارائه ضمانت نامه موافقت اصولی صادر خواهد شد. 22 متقاضی باقیمانده نیز تا پایان بهمن فرصت دارند مدارک خود را تکمیل کنند که در صورت احراز شرایط، در مورد اعطای موافقت نامه به آنان نیز اقدام خواهد شد. دریافت کنندگان موافقت نامه اصولی مطابق مصوبه کمیسیون شش ماه فرصت دارند که با اپراتورهای میزبان (اپراتورهای تلفن همراه) برای استفاده از شبکه دسترسی آنها به توافق برسند و در صورت توافق، پروانه برای آنها صادر خواهد شد و پس از آن می توانند به ارائه خدمات بپردازند. بر همین اساس پیش بینی می شود که در نیمه اول سال 95 صدور پروانه و در نیمه دوم سال 95 آغاز سرویس دهی MVNO ها را داشته باشیم. نکته جالب توجه در این است که از میان 40 متقاضی دریافت موافقت نامه اصولی، شرکت هایی وجود دارند که به نمایندگی از کمپانی های خودروساز داخلی مانند سایپا و ایرانخودرو هستند؛ این موضوع نشان دهنده جایگاه ارزنده ارتباطات موبایلی در پیشبرد اهداف یک کسب وکار است. البته قطعیت ارائه موافقت نامه به شرکت های تحت حمایت این دو کمپانی هنوز مشخص نیست و ملاک، اکتساب شاخص های مورد نظر رگولاتوری و ارائه ضمانت نامه های مالی است. حضور خودروسازان در کنار تمامی بانک های کشور برای دریافت پروانه MVNO نشان از جذابیت ارائه خدمات موبایلی برای کسب وکارهای مختلف دارد. به گزارش تسنیم، اپراتور MVNO از لحاظ سیم کارت اپراتوری مثل دیگر اپراتورهاست لذا مردم می توانند علاوه بر سیم کارت های معمول، سیم کارت MVNO هم داشته باشند. به هر حال مشترک حق انتخاب دارد که صرفاً از سیم کارت اپراتور MVNO استفاده کند یا سیم کارت های چند اپراتور را داشته باشد. الزامی نیست اپراتور MVNO خدمات صوت و دیتا ارائه کند، ولی اگر اپراتوری سبد سرویس های قابل ارائه اش کاستی داشته باشد شانس کمتری برای جذب مشتری دارد.
دوشنبه ، ۳اسفند۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: بانکداری ایرانی]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 16]