واضح آرشیو وب فارسی:ستاد ویژه توسعه فناوری نانو: محققان دانشگاه ایلام با کاربرد نانوذرات، زیست حسگری طراحی کرده اند که دقت و سرعت بالایی در تعیین هورمون hCG دارد. این حسگر از موادی زیست سازگار، پایدار و کم هزینه ساخته شده و در صورت دستیابی به تولید انبوه می تواند در مراکز و کلینیک های تشخیص پزشکی به کار گرفته شود. این تحقیقات در مقیاس آزمایشگاهی انجام شده است.hCG اولین هورمونی است که در طی دوران بارداری توسط جفت و همچنین در بعضی بیماری ها توسط انواع تومورها تولید می شود. افزایش سریع میزان این هورمون در خون یا ادرار بلافاصله پس از لقاح، شاخص ایده آلی برای تشخیص و تأیید بارداری است. به همین دلیل اندازه گیری آن توسط مراکز بهداشتی درمانی و کلینیک های تشخیصی طبی بسیار حائز اهمیت است. دکتر محمود روشنی با اشاره به اهمیت اندازه گیری این هورمون، عنوان کرد: «یکی از ابزارهای مورد استفاده در آزمایش ها که اخیراً توجه بسیاری از محققان را به خود جلب کرده، زیست حسگرهایی است که در روند تشخیصی، اثر دیگر ترکیبات موجود در مایعات بیولوژیکی را به حداقل برساند. در این تحقیق نیز تلاش شد تا با به کارگیری نانوذرات، زیست حسگری طراحی شود که قادر به شناسایی دقیق و گزینش پذیر هورمون مدنظر شود. مهم ترین هدف این کار عدم نیاز به تجهیزات و دستگاه های پیشرفته ی گران قیمت جهت اندازه گیری این هورمون بود.» نتایج نشان داده که اندازه گیری hCG به کمک این حسگر به سادگی انجام می شود. از طرفی به دلیل استفاده از مواد ساده، ارزان و زیست سازگار حسگر طراحی شده مقرون به صرفه خواهد بود. بنابراین کاربرد آن جهت تأیید مثبت بودن بارداری و پارگی کیسه آب طی دوران بارداری و حتی تشخیص زود هنگام برخی بیماری های سرطانی بسیار مناسب خواهد بود. لذا نتایج حاصل از این روش می تواند در مراکز بهداشتی درمانی به کار گرفته شود. افزون بر آن با این روش می توان دریچه ای جدید برای ساخت سایر ایمونوحسگرها گشود. روشنی در پایان به مقایسه ی مواد به کار رفته در ساخت این حسگر با نمونه های متداول پرداخت و گفت: «کاوشگرهایی که تا کنون در طراحی زیست حسگرها معرفی شده اند، شامل ترکیبات شیمیایی آهن و برخی مولکول هاست. اما در این طرح یک نوع ویتامین به عنوان گونه ی کاوشگر استفاده شده است. همچنین در کیت تشخیصی پیشنهادی از یک نانوکامپوزیت زیست سازگار، پایدار و غیر سمی استفاده شده است که به همراه نانوذرات، سطح وسیع و پایداری را ایجاد کرده که منجر به حد تشخیص بسیار پائین می شود.» نتایج این کار در مجله ی Sensors and Actuators B Chemical (جلد 222، سال 2016، صفحات 1103 تا 1111) چاپ شده و دکتر محمود روشنی- عضو هیأت علمی دانشگاه ایلام- و اکرم ولی پور- دانشجوی دکترای شیمی تجزیه این دانشگاه- در انجام آن همکاری داشته اند.
پنجشنبه ، ۲۶آذر۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: ستاد ویژه توسعه فناوری نانو]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 32]