واضح آرشیو وب فارسی:ایرنا: دانشجو، وجدان بیدار جامعه - علیرضا مرادی* تهران- ایرنا- 16 آذر سال 1332 را برخی ها به خاطر ندارند "قندچی، شریعت رضوی و بزرگ نیا " را هم نمی شناسند، حتی خیلی ها نمی دانند که آنها در آن دوره به کدام جریان فکری تعلق داشته اند و سوابق گذشته آنها چه بوده است؟
![دانشجو، وجدان بیدار جامعه - علیرضا مرادی*](http://img7.irna.ir/1394/13940915/81866722/81866722-70354081.jpg)
حوادث 16 آذر سال 32 و ریشه ها و پیامدهای آن از جمله رویدادهای تاریخی است که کمتر به آن پرداخته شده و هنوز هم برخی از ابعاد پرونده این روز تلخ به روشنی مورد بازخوانی قرار نگرفته است ، اما یک چیز برای همه روشن است : بزرگ نیا، قندچی و شریعت رضوی همگی "دانشجو" بوده اند. آنها کسانی بودند که غروب آفتاب 16 آذر 32 را ندیدند چرا که ساعاتی قبل از آن، با شلیک گلوله های عمال گارد شاهنشاهی در دانشگاه تهران، در خون خویش غلتیدند، آنها شهید شدند، شهیدان جاودانه روز دانشجو... اما به راستی، رمز جاودانگی آنان را در اذهان تاریخی ایرانیان کجا باید جستجو کرد؟ تردید نیست که حرکت آن روز این "سه آذر اهورایی" بیش از هر چیز بر ویژگی های درونی جنبش دانشجویی یعنی نقادی، روشنگری و آرمان خواهی صحه گذاشت. آنها با شهادت خود فریاد زدند؛ دانشجویان در ایفای نقش تاریخی خود مصلحت پذیر نخواهند بود. مصلحت سنجی در برابر آرمان خواهی همواره پارادوکس چالش برانگیز برای فعالان دانشجو بوده است. از طرفی نگاه بیدار دانشجو نمی تواند بر انبوه پلیدی ها و ناراستی ها چشم ببندد و سکوت پیشه نماید و از سویی تاریک خانه های قدرت، آزادگی این جمعیت آرمان خواه را بر نمی تابند و با اندک اشاره ای می توانند موجودیت هر نوع حرکت دانشجویی را با عدم مواجه سازند. پس چه باید کرد؟ پاسخ این سووال در دل خود آن ها نهفته است و لازمه کشف آن، تاملی دیگر در ذات "جنبش دانشجویی" است. اگر ویژگی های شاخص این جنبش را در عناصر یاد شده باور داشته باشیم و جامعه خود را به مثابه پیکره (روح و جان) یک انسان بینگاریم، جایگاه جنبش دانشجویی در کجای این کالبد خواهد بود؟ باور ما این است جایگاهی جز "وجدان" برای این جنبش در اندام واره جامعه انسانی، شایسته نیست،جنبش دانشجویی "وجدان" همیشه بیدار جامعه است. هیچ مصلحت سنجی ای را برنمی تابد و مهمتر از همه این که از هرگونه پلشتی و ناراستی برائت می جوید و هر لحظه بر صاحب خود برای دوری جستن از آلودگی ها نهیب می زند. اما فراموش نکنیم که "وجدان" هیچ گاه معدوم نخواهد شد، چرا که هر چند توسط صاحب خود سرکوب گردد تنها صدایش به گوش نخواهد رسید لیکن به محض آنکه امکان یابد بار دیگر به وضوح بانگ حق طلبی و آرمان خواهی اش زنگار دل و جان را خواهد زدود و بازگشت به خود انسانی را طلب خواهد کرد. با این نگاه تلقی نابودی و عدم برای جنبش دانشجویی در شرایط سرکوب، رنگ می بازد و فعالان این عرصه از دام مصلحت سنجی های هلاکت بار به خانه امن روشنگری و آرمان خواهی راه می یابند که چنانچه به اصالت جنبش دانشجویی به عنوان "وجدان بیدار جامعه" باور داشته باشند، عبور از گردنه های سخت تصمیم گیری، سهل و شیرین و گوارا خواهد بود.امری که لازمه اش ایجاد صلاحیت های لازم برای "وجدان بودن" یعنی مبرا ساختن خود از جمیع مظاهر آلودگی و پلشتی است که جز با اعتقاد به خصائل والای انسانی محقق نخواهد شد. امروز جنبش دانشجویی نیز به وارستگانی اهورایی نیازمند است. آنچه که سه آذر اهورایی در نیم قرن پیش ثابت کردند که دست یافتنی است و این گونه بود که جاودانه شدند. 16 آذر روزی است که باور کنیم هیچ اراده ای نمی تواند جنبش دانشجویی را با نابودی مواجه کند اگر صلاحیت اینکه، عضوی از "جنبش دانشجویی" باشیم را در خود به وجود آوریم و در یک کلام" وجدان همیشه بیدار جامعه خود" باشیم...*خبرنگار گروه فرهنگی ایرنافراهنگ**9246** 1568
15/09/1394
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: ایرنا]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 13]