واضح آرشیو وب فارسی:سیمرغ: وی در این مجموعه در نقش یك پلیس كهنهكار، سرسخت و كمی بداخلاق به نام فرانك ریوا ظاهر شد. در هر قسمت مجموعه، این كاراكتر با همكاری چند مامور دیگر به نبرد با عوامل خلافكار میرود... آلن دلون، بازیگر مجموعه پلیسی «فرانك ریوا» از سال 2008 كه نقش ژولیوس سزار را در قسمت جدیدی از مجموعه فیلم كمدی فانتزی و تاریخی «آستریكس و اوبلیكس» بازی كرد، در هیچ كار جدید سینمایی یا تلویزیونی ظاهر نشده است. این بازیگر قدیمی سینمای فرانسه بازی در مجموعه فرانك ریوا را از سال 2003 شروع كرد. بسیاری بر این باور بودند كه این مجموعه با استقبال بسیار بالای تماشاگران تلویزیونی روبهرو خواهد شد و تولید و پخش آن تا چند سال ادامه خواهد یافت. البته بینندگان تلویزیونی از مجموعه استقبال كردند، اما این استقبال در آن حد و اندازهای كه سازندگانش انتظار آن را داشتند، نبود. در كل 6 اپیزود از این مجموعه در فاصله سالهای 2003 و 2004 روی آنتن رفت. در این مجموعه آلن دلون نقشی را بازی كرد كه در دوران جوانی و میانسالی خود، در بسیاری از فیلمهای سینمایی بازی كرده بود. وی در این مجموعه در نقش یك پلیس كهنهكار، سرسخت و كمی بداخلاق به نام فرانك ریوا ظاهر شد. در هر قسمت مجموعه، این كاراكتر با همكاری چند مامور دیگر به نبرد با عوامل خلافكار میرود. آلن دلون كار بازیگری را از سال 1957 شروع كرد و تا به حال در بیش از 80 فیلم سینمایی و مجموعه تلویزیونی ظاهر شده است. از كارهای مهم او میتوان به «روكو و برادرانش»، «یوزپلنگ»، «كسوف»، «دایره سرخ»، «آیا پاریس میسوزد؟»، «دسته سیسیلیها»، «عقرب»، «آقای كلاین» و «آفتاب سرخ» اشاره كرد. دلون همراه با بالا رفتن سن، این روزها بیشتر در مجموعههای تلویزیونی بازی میكند. این بازیگر در سال 2005 هفتادمین سال تولد خود را جشن گرفت. در گفتگوی زیر دلون درباره كارهای سینمایی و تلویزیونی خود صحبت میكند و محور بحث بیشتر كارهای چند سال اخیر اوست. بازی در مجموعه فرانك ریوا به نوعی دنباله كارهایی است كه در سینما كردید؟هم بله و هم خیر. كاراكتر فرانك ریوا در جایی مثل تلویزیون بهتر جواب میدهد. شما نمیتوانید یك پلیس سن و سالدار را برای نقش اصلی یك فیلم سینمایی انتخاب كنید. احتمالا تماشاگران سینما استقبالی از او و كارهای ماجراجویانهاش نخواهند كرد. جوانان و تماشاگران امروزی سینما بیشتر به دنبال ماجراجویی، حادثهپردازی و جلوههای ویژه پیشرفته هستند، اما آنها كاراكتر مرا در یك مجموعه تلویزیونی راحتتر قبول میكنند. چه چیز این كاراكتر شما را جذب بازی در آن كرد؟فرانك ریوا یك پلیس مخفی است كه 25 سال از عمر خود را در تبعید به سر برده است. او پس از این همه سال دوباره به شهر قدیمی خود برمیگردد و با یك سری ماجراجویی روبهرو میشود. این جنبه از شخصیت او برایم جالب بود. ضمن این كه مرا به یاد كاراكترهای مشابهی میانداخت كه در چند دهه گذشته روی پرده سینما بازی كردهام. خیلیها برای این درام دلهرهآور و جنایتكارانه پلیسی، پیشبینی موفقیت بالایی میكردند.زمانی كه یك گروه فیلمسازی یك كار سینمایی یا تلویزیونی را تهیه میكند، امیدوار است این كار با موفقیت روبهرو شود. هیچ كس كاری را با این نیت شروع نمیكند كه بینندهای برای آن نداشته باشد. در همین ارتباط، من احساس میكنم فرانك ریوا یكی از مجموعههای موفق تلویزیونی بوده است. برخلاف مجموعههای موفق آمریكایی كه پخش آنها معمولا تا 80 اپیزود هم طول میكشد، مجموعههای اروپایی چنین امتیازی ندارند. ما در كنار رقابت با محصولات خودی، باید با تولیدات آمریكایی هم رقابت و مقابله كنیم. به همین دلیل، بازار رقابت در اینجا فشرده و سخت است. بعضی وقتها، مجموعههایی كه اقتباسی از كارهای موفق آمریكایی هستند موفق به جلب انبوه تماشاگران میشوند. اما فرانك ریوا یك كار اصیل بود، با وجود این ادامه یافتن پخش این مجموعه برای 6 اپیزود، یك موفقیت نسبی برای آن است. كار كردن با چند كارگردان مختلف در این مجموعه سخت نبود؟خیر. در اینجور مجموعههای اپیزودیك، فیلمنامه و نویسندگان آن اهمیت بیشتری دارند. نویسندگان كسانی هستند كه از آنها به عنوان خالق اثر اسم میبرند. آنها برای بازیگر خط كلی قصه و ماجرا را تعریف میكنند و كار براساس آن پیش میرود. به همین سبب، تغییر كارگردانان آن خیلی به چشم نمیآید. باز هم كار تلویزیونی میكنید؟بله. اگر پیشنهاد خوبی باشد حتما قبول میكنم. الزامی هم ندارد كه این كار پلیسی باشد، میتواند در ژانرهای دیگر ساخته شود. با «آستریكس و بازیهای المپیك» دوباره به دنیای سینما برگشتید. 10 سال دوری از سینما چه حس و حالی داشت؟سینما انتخاب و گزینه اول من است، اما باید دعوت به كار شوم تا بتوانم جلوی دوربین آن بروم. من اكنون آلن دلون40 ـ30 سال قبل نیستم كه جوان بودم و در فیلمهای زیادی بازی میكردم. غبار پیری تاثیر خودش را روی بازیگر میگذارد. بعضی وقتها فكر میكنم شاید بهتر بود كه یك نویسنده یا شاعر بودم. در این حالت، كسی با چهره و ظاهر و سن و سال من كاری نداشت و میتوانستم تا هر زمانی كه بخواهم به كار و فعالیتم ادامه بدهم، اما وجه بد بازیگری این است كه تو در اولین قدم با چهرهات دیده و شناخته میشوی. چهره تو، ویترین توست. چند سال پیش در گفتگویی بشدت به سینمای فرانسه حمله كردید و گفتید قصد ندارید دیگر در هیچ فیلم سینمایی بازی كنید، اما با قسمت جدید آستریكس دوباره به همان سینمایی برگشتید كه آن حرفها را دربارهاش زده بودید. چرا و چطور این اتفاق افتاد؟آن زمان من گفته بودم سینمای فرانسه هم مثل سینمای ایتالیا دیگر هویت و حیاتی ندارد و فقط با كسانی كار خواهم كرد كه مثل من به این نتیجه تلخ رسیده باشند، ولی در همان زمان اعلام كردم حاضرم با هنرمندان مطرح كشور همچون لوك بسون یا رومن پولانسكی كار كنم. اگر چنین كسانی مرا دعوت به كار كنند، حتما قبول خواهم كرد. وقتی تامس لانگمن از من دعوت كرد تا در فیلم او بازی كنم، احساس كردم سبك كار او هم شبیه كار هنرمندانی خواهد بود كه به اصالت كارشان اعتقاد دارم. خب، چرا به او پاسخ مثبت دادید؟زیرا فیلمنامهای به دستم داد كه بشدت زیبا و تاثیرگذار بود. وقتی اولین فصل آن را خواندم، دیدم نمیتوانم از بقیه آن بگذرم و خیلی سریع آن را تمام كردم. در كنار زیبایی و جذابیت فیلمنامه، كاراكترم در آن، مرا جذب خودش كرد. بسختی میتوان از وسوسه بازی در نقش موجودی تاریخی مثل ژولیوس سزار گذشت. حضور چنین كاراكتری در كنار آن جمع خوب و پرشور بازیگران دیگر، به معنی آن است كه باید بازی در این نقش را قبول كرد. بعد از سالها بازی در نقشهای مختلف، آماده شدن برای ایفای نقش ژولیوس سزار كار سختی بود؟خیر. برای بازی در این نقش كار خاصی نكردم و آمادگی ویژهای در كار نبود. بیش از 50 سال است كه در حال بازی در نقش آدمهای مختلف و در موقعیتهای متفاوت هستم. همیشه هر بار كه جلوی دوربین فیلمبرداری قرار گرفتهام از یك شیوه و روش استفاده كردهام. همیشه فیلمنامه را میخوانم یا آن را قبول میكنم یا خیر. اگر نقش را قبول كنم معنیاش این است كه میتوانم در جلد آن كاراكتر فرو بروم. میدانید كل كار خیلی راحتتر از آن چیزی است كه خودم فكر میكنم و به آن اعتقاد دارم. آستریكس براساس یك قصه مصور محبوب قدیمی ساخته شده است! آن قصهها را خواندهاید و آیا احتمالا از هواداران آن هستید؟چنین قصههایی جزو علائق خاص من نیست. جوانتر كه بودم بعضی از داستانهای آن را خواندم و مثل هر بچه دیگری، این قصهها را دوست داشتم، اما قهرمان قصههای من لاكیلوك بود. این كاراكتر همیشه مرا شیفته خود میكرد. همیشه از خودم میپرسیدم او چگونه میتواند این همه كار را با این سرعت انجام دهد. خیلی دلم میخواست میتوانستم در یك فیلم سینمایی نقش او را بازی كنم. همیشه نقشهایتان را همینگونه بازی میكنید؟بله. فیلمنامه همه چیز را مشخص و معلوم كرده است. من هم براساس آنچه در فیلمنامه آمده حركت میكنم. برای من همیشه قصه فیلمنامه و دیالوگها تعیینكننده همه چیز بوده است. فقط كافی است روی كار تمركز كنم. در این حالت، دیگر فرقی نمیكند چه نقشی را دارم مقابل دوربین بازی میكنم.نقش ژولیوس سزار یك جورهایی كمدی بود، چیزی كه در كارنامه هنری شما كمتر میتوان نشانی از آن یافت. اگر توانسته باشم تماشاچی را بخندانم، پس در كارم موفق بودهام.قسمت جدید آستریكس در مقایسه با فیلمهای قدیمی شما سرشار از نوآوریهای تكنیكی و جلوههای ویژه جدید سینمایی است. با این موضوع چگونه كنار آمدید و آن را چگونه ارزیابی میكنید؟هیجانزده و شگفتزدهام میكند. شاید باور نكنید اگر بگویم این چیزها را با یك چشم حیران تماشا میكنم. اصلا این همه پیشرفت فناوری در تمام زمینههای زندگی و فعالیت اجتماعی، مرا گیج و هیجانزده میكند. فناوری این روزها پیشرفت سریع و چشمگیری دارد. حاصل كار بینظیر است و سینما هم دارد استفاده خوبی از آن میكند. آیا دوستدار فیلمهای كمدی هستید؟همیشه این نوع سینما را دوست داشتم. ولی تماشاگران مرا بیشتر در نقشهای پلیسی و رمانتیك پسندیدهاند. من هم مجبور بودم فیلمهایی را بازی كنم كه آنها دوست دارند. علتش این است كه تهیهكنندگان و فیلمسازان با این جور پیشنهادها به سراغم آمده و میآیند. به همین سبب است كه در تمام این سالها فقط در سه فیلم كمدی بازی كردهام، كه آستریكس سومین آنهاست. از این بابت احساس پشیمانی میكنید؟نه خیلی زیاد. من در ژانر سینمای پلیسی و رمانتیك بازیگر موفقی بودم و دلیلی وجود ندارد كه بخاطر عدم حضور در تعداد زیادی فیلم كمدی، حسرت بخورم یا احساس پشیمانی كنم.
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: سیمرغ]
[مشاهده در: www.seemorgh.com]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 300]