واضح آرشیو وب فارسی:نیک صالحی: مجله «رویش» مصاحبه بلندی با «ماهایا پطرسیان» انجام داده که بخشی از آن را در ادامه می خوانید/ متن کامل این گفتگو به زودی در خبرنگاران صلح خانم پطرسیان، چرا کم تر بازی می کنید؟ مزدک علی نظری- «ماهایا پطرسیان» چهره دوست داشتنی سینمای ایران، مدت هاست که کم تر روی پرده نقره ای ظاهر می شود. چرا؟ این سوالی بود که در بخشی از گفتگوی مفصل ما با او مطرح شد. در ادامه، این قسمت از مصاحبه که در تازه ترین شماره مجله «رویش» چاپ شده را خواهید خواند. اما بهانهء اصلی گفتگو، آغاز سال نو مسیحی و رسیدن کریسمس بود. به زودی متن کامل این گفتگوی جالب در خبرنگاران صلح منتشر می شود. ماهایا پطرسیان: سینما راه خودش را می رود! - چرا چند سال است نه مصاحبه و نه خبری از شما نمی بینیم؟ مصاحبه کم نداشتم، اما اغلب خبری بودند. راستش دیده نشدن من بیشتر به این علت است که فیلم هایم به موقع اکران نمی شوند. - چند فیلم اکران نشده دارید؟ چهار- پنج تایی هست! سه تایشان مربوط به دو سال اخیر است که هنوز اکران نشدند؛ «خواب لیلا» میرفلاح، «شبی در تهران» بهرام کاظمی و «تاکسی نارنجی» که بهار گذشته کار کردیم و دارد آمادهء نمایش می شود. این فیلم ها هنوز اکران نشدند و این خیلی مهم است؛ چون من در طول دوران کاری ام، بیش تر از یک فیلم در سال نداشتم. الان خیلی از فیلم ها زمان اکران خوبی ندارند، یا حتی اصلاً اکران نمی شوند. وضعیت بحرانی اکران باعث شده کسانی که مثل من پرکار نبوده و نیستند، همان دو فیلمی که در سال بازی می کنند هم نمایش داده نشود و انگار که اصلاً کار نکرده باشیم! بعد هم فیلم هایی مثل «انتخاب» یا «پیشنهاد 50 میلیونی» را داشتم که فقط یک هفته، آن هم در چند سینمای خاص و محدود اکران شدند و زود هم برداشته شدند. - فکر نمی کنید که انتخاب های شما خوب نبوده و این فیلم ها چندان دیده نشدند؟ خب خیلی فیلم ها را می بینیم که خوب نیستند، ولی درست اکران می شوند. - زمانی فیلم های زیادی بودند که کاملاً به بازی شما متکی بودند. چه شده که دیگر از آن ماهایا پطرسیان خبری نیست؟ من می گویم که دیگر از آن فیلم ها خبری نیست. فیلم های دو- سه سال اخیر را ببینید... - شما اصولاً فیلم های تجاری بازی نمی کنید؟ فیلم های تجاری هم باز خوب و بد دارند. من در دهه هفتاد فیلم های تجاری زیادی کار کردم که خیلی هم پرفروش بودند. - الان چطور؟ اگر همین فیلم ها درست اکران شوند، ممکن است فروش شان خوب باشند. - یعنی فکر می کنید این فیلم ها که اخیراً بازی کردید، در شرایط امروز سینمای ما کارهای موفقی باشند؟ ... (مکث بلند) ... نمی دانم. من معتقدم الان فروش فیلم ها را خود فیلم ها تعیین نمی کنند، بلکه شرایط دور و اطراف شان خیلی تعیین کننده است؛ و این خیلی بد است. - شما موقع بستن قرارداد بازی در یک فیلم، همهء این شرایط را در نظر می گیرید؟ نه. در درجه اول متن را می خوانم تا ببینم نقش چه است. یعنی اگر قرار باشد نفش نامناسبی باشد که دوست اش نداشته باشم و مثلاً فکر کنم این فیلم 10 میلیارد می فروشد، برایم فایده ای ندارد. من بازیگرم، کارم بازی کردن است. پس اول باید ببینم قرار است چه چیزی بازی کنم. این پله اول اهمیت است و فروختن یا نفروختن فیلم در درجه بعد قرار دارد. الان باید شرایط زیادی دست به دست هم بدهند تا فیلمی فروش کند. خیلی از این فیلم ها را مردم دوست ندارند، ولی با کمک تبلیغات، پخشی که وجود دارد و تعداد سینماهایی که گرفته شده و مطلوبیت این سینماها باعث می شود تا فیلمی فروش مناسبی داشته باشد، حتی اگر مردم ناراضی از سالن بیرون بیایند. در مقابل هم فیلم هایی هستند که مردم دوست شان دارند ولی شرایط اکران باعث می شود فروش خوبی نداشته باشند. به نظر من شرایط اکران سینمای ما عادلانه نیست. - به نظر می رسد شما خیلی زود خودتان را از مقابل چشم ها دور کردید. فکر نمی کنید این به حضورتان در سینما لطمه بزند؟ این معمولاً اشتباه ما است که فکر می کنیم باید از همان چیزی که همیشه مقابل چشم مان است، استفاده کنیم. این اشتباه دائم دارد در سینمای ما تکرار می شود. - چقدر از این قضیه ضربه خوردید؟ این انتخابی است که خودم کردم دیگر... - چرا؟ من معتقد به بعضی حضورها نیستم. - اما حیف است؛ شما دارید سینما را از وجود خودتان محروم می کنید! شما حتی در مجامع هنری و سینمایی هم دیده نمی شوید. سینما به هرحال راه خودش را می رود. من فکر می کنم وقتی قرار است بازی کسی خوب باشد، دیگر لزومی ندارد خودش را به وسیله حضور در مجامعی که اصلاً ربطی به بازیگری ندارند، مطرح کند. اغلب مجامع ظاهراً کاری هنرمندان هم فقط شو است. می دانید چند نفر از بازیگران امروز سینما، که بازیگرهای بسیار متوسطی هم هستند، دائم بین مجالس مختلف در رفت و آمدند! مجالسی که اصلاً ربطی به بازیگری ندارند و هیچ کمکی به پیشرفت حرفه شان نمی کند. بهتر نیست بازیگر همین وقت اش را صرف دیدن یک تئاتر بکند؟ یا کتاب بخواند و فیلم ببیند؛ آنوقت زمان اش را بهتر صرف کرده. شاید حضور در محافل، اقتضای شغلی مثل بازیگری باشد ولی کمکی به بهبود وضعیت کاری اش به عنوان یک هنرمند نمی کند. - کلاً می خواهیم بگوییم زود کنار نکشید و خودتان را بازنشسته نکنید! نه، این حرفه پستی بلندی های خودش را دارد. اتفاقاً ورود به این کار خیلی آسان تر است، تا بعد که یک بازیگر بخواهد بدون تکرار کردن به کارش ادامه بدهد. مثلاً الان اگر من بخواهم هر سال در 4- 5 پروژه کار کنم، راحت می توانم. همین امسال، در چند ماه گذشته، خوب پیشنهاد داشتم. اما مسلماً همه را قبول نمی کنم...
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: نیک صالحی]
[مشاهده در: www.niksalehi.com]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 147]