واضح آرشیو وب فارسی:عصر ایران: اعتراض به سکوت حوزه علمیه ...اما او مي گفت شهيد مطهري حوزه را خراب کرد. شهيد مطهري رفت دانشگاه و طلبهها همه از او ياد گرفتند. او ميگفت: من به خاطر اين کار شهريه شهيد مطهري را قطع کردم. سایت سوزنبان که به اخبار و تحلیل های حوزه علمیه می پردازد ، درباره ترور یک روحانی در خاش نوشت: دست زن و بچهات را ميگيري و به عشق معاملهاي که با امام زمانت(ارواحنالهالفداء) کردهاي به منطقهاي براي تبليغ دين خدا ميروي. هزاران مانع و مشکل مادي و معنوي به کنار، از طعنههاي بنفش(!) کوچهخياباني که همه مشکلات دولت و نظام را بر سر تو ميکوبند تا فشارهاي مادي زندگي که با توسل و توکل خود و خانوادهات با آن دست و پنجه نرم ميکنيد را هم بايد تحمل کرد.طلبههاي زيادي را سراغ دارم که حتي بدون دريافت پولي طعم شيرين تبليغ را دايمي ميکنند و حرمت خلوص در فعاليتهاي ديني را با هزار خروار کالاي پر زرق و برق معاوضه نميکنند. توقع هيچ تشويق و تشکري هم ندارند؛ اما وقتي پذيرايي با گلوله باشد ديگر بغض گلويت مي ترکد و عقدهات را خالي مي کني... . شب 21 ماه رمضان وقتي خبر ترور يک روحاني جوان را در شهر خاش شنيدم دنيا روي سرم خراب شد. طلبهاي 29 ساله با يک فرزند کوچک. در شهري دور افتاده. شايد تصاوير غم بار اين صحنه را ديده باشيد. مدتي قبل هم در شهر اهواز دو طلبه ديگر با گلوله بغض دشمنان مجروح شدند؛ يکي شهيد و ديگري افتخار جانبازي پيدا کرد. اما چرا حوزه علميه و مسوولان آن در برابر اين وقايع سکوت کردند؟ حتي کمتر طلبه وبلاگنويسي هم ننوشت.اين سوال هنوز برايم حل نشده است. يکي ميگفت آن طلبه در خاش عليه اهل سنت سخنراني کرده و چنين اتفاقي رخ داده است. هر چند اين حرف مضحک و کذب است؛ اما دو طلبه ديگر اهوازي چه؟مسوولان حوزه حتي يک اطلاعيه تسليت(!) براي خانوادهشان صادر نکردند، چه رسد به اينکه بخواهند اين اقدام را محکوم کنند، شايد دليل قابل توجهي داشته باشد که از چشم ما پوشيدهاست، خدا ميداند... . ...چند سال قبل براي ديدار يکي از محققان حوزه که حدود 40 جلد کتاب قطور حوزوي نوشته است به اتاق کارش رفتم. بعد از مدتي شروع کرد به بدگويي عليه شهيد مطهري! خيلي برايم تعجب داشت. الان ديگر کسي شهيد مطهري را بازخواست نميکند، اما او مي گفت شهيد مطهري حوزه را خراب کرد. شهيد مطهري رفت دانشگاه و طلبهها همه از او ياد گرفتند. او ميگفت: من به خاطر اين کار شهريه شهيد مطهري را قطع کردم. گوشهايم سنگين شده بود. او به حرفهايش ادامه ميداد؛ اما من ديگر چيزي نميشنيدم. هر چند عدد اينگونه افراد به انگشتان يک دست هم نميرسد ولي گاهي وقتها يک هم زياد است! حتي يکي. تازه فهميدم چرا شهيد مطهري هم با گلوله پذيرايي شد .خدا شهيد مطهري را بيامرزد... و اين دو طلبه شهيد را و همه کساني که در راه اعتلاي حق قدم و قلم برداشته و برميدارند.بيش از اين ديگر نمي توان نوشت هر چند حرف بسيار وجود دارد... . مرا دردي است اندر جان اگر گويم زبان سوزدوگر پنهان کنم ترسم، که تا مغز استخوان سوزد براي همين تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجملراستي، در خانه اگر کس است يک حرف بس است هر چند گوش اگر گوش بعضيها(!) و ناله اگر نالهي ماست، آنچه البته به جايي نرسد فرياد است! يا عالي و يا علي
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: عصر ایران]
[مشاهده در: www.asriran.com]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 323]