واضح آرشیو وب فارسی:مردم سالاری: جستجوي آرزو در خيابان ها
در فرهنگ ايراني و اسلامي زنان و دختران از جايگاهي ويژه كاملا محفوظ برخوردارند كه اگر اين جايگاه ناديده گرفته شود و بانوي مسلمان از اصالت و نقش سازنده خويش دست بردارد، دچار بسياري ناهنجاري هاي اجتماعي مي گردد.
در جامعه اسلامي ما برخي دختران و زنان با دليل هاي پوچ از فرهنگ و آداب و رسوم ناب اسلامي روي گردان شده اند و عنان حلم و صبر و توكل بر خدا را از دست داده اند و براي رها شدن از برخي از مشكلات و معضلات، از كانون امن و سرپناه مطمئن خانه، فرار مي كنند و آرزوها و ايده آل هاي بي حد و مرز زندگيشان را كه فرسنگ ها با واقعيت فاصله دارد، در خيابان ها و بعضا در كشورهاي مسخ شده اروپايي جستجو مي كنند.
دختران فراري با فرار خود، جداي از مسائل شخصي و مشكلات عاطفي و روحي خويش، به گسترش روز افزون فساد و فحشا در جامعه نيز كمك مي كنند و استعداد و اعتماد به نفس خود را صرف جرم و جنايت مي كنند و هرگز آن گونه كه بايد احساسات لطيف مادر بودن در سر پناهي امن به نام خانواده سالم را تجربه نمي كنند. اگر چه عوامل متعدد اقتصادي، فرهنگي، اجتماعي موجبات خانه گريزي دختران را افزايش داده اما مهمترين عاملي كه به اين پديده شوم در جامعه اسلامي ما دامن زده مساله جدا شدن مردم و جامعه از آموزش ها و راهكارهاي ناب ديني است و هر چه دين و اعتقادات ديني در جامعه ما كم رنگ تر شود و مردم از اسلام و روشنگري هاي آن فاصله بگيرند بايد شاهد ناهنجاري ها و بزهكاري ها و فساد بيشتري در جامعه خود باشيم.
جامعه ما، يك جامعه ديني با پشتوانه راهكارهاي اصيل اسلامي است ولي بنا به دلايل مختلف، درصد آگاهي و اطلاع مردم از دين به يك اندازه نيست و شايد بتوان گفت در بعضي موارد به خاطر بي اطلاعي و جهل، دين را مغاير با منافع مادي و شخصي خود مي بينند. در صورتي كه به اعتراف بسياري از دانشمندان و محققان خارجي و غير مسلمان، دين مبين اسلام در همه زمينه هاي فردي، اجتماعي و سياسي بهترين و كاملترين نظر را بيان مي كند و در اين دين آسماني است كه بهترين آموزش ها و سازنده ترين سفارش ها براي زندگي سالم و روابط صحيح وجود دارد.
بنابراين صراحتا مي توان گفت: تمامي افراد و خانواده هايي كه در اجتماع ما زندگي مي كنند هر اندازه به اسلام نزديك تر و نسبت به آن آگاه تر باشند و به آن عمل كنند، از امنيت و آسايش بيشتري برخوردار خواهند بود. چرا كه اسلام، انسان را به سوي حقيقت و رستگاري هدايت مي كند، نه ضلالت و گمراهي. از اين رو، معمولا كساني هستند كه با دين رابطه خوبي ندارند و اگر هم ظاهرا دين دار هستند، يا درست عمل نمي كنند يا آگاهي هاي آنان از دين ضعيف يا غلط است. ضعف ديني و ناآشنا بودن نوجوانان و جوانان با احكام را مي توان منوط به ادله زير دانست:
1) عدم آشنايي والدين به احكام و مسائل ديني: زماني كه پدر و مادر خانواده با دين و مسائل و احكام آن آشنا نباشند، و به احكام و مسائل ديني در خانه جامه عمل نپوشند و هيچگونه تقيد و پايبندي به دين نشان ندهند، طبيعي است كه فرزندان آنها هم با دين و احكام و مسائل آن بيگانه مي شوند.
آموزش احكام به فرزندان با تشويق و نرم خويي و آگاهي دادن صحيح به آنها مي تواند بسياري از ناهنجاريهاي خانواده و اجتماع را بر طرف كند. 2) عدم انتقال، يا انتقال نادرست احكام و مسائل دين به فرزندان: گاهي با خانواده هايي روبرو مي شويم كه پدر و مادر خانواده با اسلام و احكام آن آشنا هستند و در حد توان خود به آن عمل مي كنند، اما چگونه ممكن است كه پدر و مادري كاملا معتقد به دين و آموزه ها و مسائل آن باشند ولي فرزندانشان بر عكس هيچ اعتقادي به اسلام نداشته باشند و چه بسا به دين و مسائل آن بي احترامي هم مي كنند؟!! پاسخ اين مساله را در بررسي دو عامل مي توان پيدا كرد:
الف) عدم انتقال احكام و مسائل دين به فرزندان
تعداد زيادي از والدين دين دار، با وجود عمل به اسلام و مقيد بودن به احكام آن، براي آموزش اين مفاهيم به فرزندان هيچ گونه كوشش نمي كنند و بر اين باورند كه: وقتي كودك بزرگ شد و به حد رشد رسيد، خودش ياد مي گيرد. غافل از اينكه آنچه در كودكي در باور فرد رسوخ كند، تا پايان عمر در ذهن او خواهد ماند، از اين رو، تربيت ديني را بايد از دوران كودكي و با تشويق و نرم خويي آغاز كرد.
ب) انتقال نادرست احكام و مسائل دين به فرزندان
گروهي ديگر از والدين هستند كه دوست دارند فرزندان خود را درست تربيت كنند و احكام و مسائل ديني را به آنان آموزش دهند ولي به دو دليل مشخص معمولا در اين امر ناموفقق مي باشند.
اول) ناآگاهي والدين از حكمت احكام و مسائل ديني، به طور مثال اگر دختري از پدرش سوال كند كه چرا بايد دختران حجاب داشته باشند؟! بسياري از والدين نمي توانند جواب قانع كننده اي به آنها بگويند در حالي كه حجاب، چتر امنيت و براي صيانت و پاكيزگي گوهر عفت است.
دوم) به كار بردن زور و جبر و تنبيه هاي نادرست در آموزش مسائل و احكام ديني، بعضي از والدين در سن تكليف و قبل از آن كودكان خود را مجبور به خواندن نماز و رعايت حجاب مي كنند، در صورتي كه بدون شك، فرزندان در چنين شرايطي شايد در ظاهر فرمان پدر را اجرا كنند ولي در باطن نه تنها به مسائل ديني گرايشي پيدا نخواهند كرد، بلكه از آن متنفرهم خواهند شد و هميشه مسائل ديني را با جبر و از ترس پدر يا مادر و محروميت ازامكانات انجام داده اند. بنابراين آموزش احكام به فرزندان با تشويق و نرم خويي و آگاهي دادن صحيح به آنها مي تواند بسياري از ناهنجاريهاي خانواده و اجتماع را بر طرف كند. يكي از اصلي ترين علل فرار دختران از خانه بي اعتقادي به دين و بي اطلاعي از احكام و مسائل ديني بوده است. چنانچه آمار نشان مي دهد بيش از 90 درصد دختران فراري از خانواده هاي كم مذهب يا كاملا بي مذهب هستند.
در يك نظر سنجي كه از هفتاد دختر فراري نگه داري شده در مركز مداخله در بحران استان تهران انجام شده است، 94 درصد از دختران فراري در خانواده هايي زندگي مي كرده اند كه سطح اعتقاد و آگاهي آنان نسبت به دين در حد بسيار پايين وضعيف بوده.
چه بايد كرد؟!
در اين قسمت برآنيم كه براي جلوگيري از اين معضل بزرگ و مخرب اجتماعي راهكارهاي صحيح و درستي را بيان كنيم كه با رعايت آن خانواده هاي محترم از اين خطر مهلك نجات يابند، كه از آن جمله مي توان به اينها اشاره كرد:
1) آموزش صحيح و ريشه اي دين و مسائل آن به خانواده ها و جوانان و نوجوانان اعم از دختر و پسر.
2 ) آگاهي دادن به دختران جوان و مطلع كردن آنان از عواقب شوم فرار و خانه گريزي چرا كه در بررسي به عمل آمده 82/5 درصد از دختران فراري از پيامد كاري كه انجام مي دهند بي خبر بوده و از روي غفلت دست به چنين كاري زده اند.
3) قطع رابطه و ترك دوستان و آشناياني كه معتقد به حجاب و دين و مسائل آن نيستند چرا كه در بسياري از موارد ديده شده كه دوستي ها و روابط و معاشرت با انسان هاي بي دين و بي اعتقاد به طور غير مستقيم در ناهنجاري فرار دختران از خانه موثر بوده و چه بسا به طور مستقيم نيز موجب اين امر گرديده است.
4) ريشه كن كردن مظاهر و اسباب فساد و فحشا از خانه هايمان; چه بسا با وجود يك ماهواره يا عدم كنترل استفاده فرزندانمان از كامپيوتر و ديدن سي دي هاي نامشروع و مبتذل زمينه فرار و خانه گريزي آنان را فراهم نماييم. چون كه با اين وسايل در خانه، به طور ناخاسته به تبليغ و اشاعه فرهنگ بي بند و باري و فحشا، آزادي و هرزگي دامن مي زنيم.
5) ايجاد امنيت و آرامش روحي و رواني در خانه، و كنار گذاشتن مشاجرات و دعواهاي زناشويي و حاكم شدن مهر و محبت در خانه. چه بسيار مشاهده شده كه فرزندان به خاطر عدم مهر و محبت و دلگرمي در خانواده و به دليل اينكه احساس امنيت و آرامش نداشته اند، از خانه فراري شده اند.
به اميد روزي كه معنويت و اخلاق، مهر و عاطفه در خانواده هاي ايراني موج زند و هيچ دختري كانون گرم خانواده را ترك نكند و گرفتار ناملايمات و تندباد فرار نگردد.
شنبه 6 مهر 1387
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: مردم سالاری]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 237]