واضح آرشیو وب فارسی:ایرنا: مسیر ناگزیر تهران- ایرنا- ظرفیت جامعه ایران در مورد گرایش به فعالیت های جمعی سیاسی و صنفی و آنچه در صحنه واقعی کار سیاسی جلوه گر است، عقب ماندگی این حوزه را نشان می دهد.
![مسیر ناگزیر](http://img7.irna.ir/1393/13930723/81349500/81349500-6014065.jpg)
«مسیر ناگزیر»عنوان سرمقاله روزنامه «شرق» به قلم «احمد شیرزاد» است. نویسنده می نویسد:مخاطب این جمله، «دولت»، به مفهوم «دستگاه اجرایی» نیست. اگرچه، بارها، طی یک سال گذشته تاکیدشده که وزارت کشور دولت یازدهم به ویژه در بخش سیاسی، نیازمند بازنگری در فعالیت های خود است، اما آنچه مشخص است مسوول درجه اول «تحزب» در کشور، دولت نیست. سوال اینجاست که چه زمانی بناست تنش و درگیری -که حاصل فعل و انفعالات مختلف و نیازمند واکاوی جداگانه است- به کنار گذارده شده و میل جامعه به فضای جدید زندگی، مشارکت سیاسی و فعالیت های اجتماعی و فرهنگی درک شود؟ آنچه به اصلاح طلبان مربوط است اینکه با وجود مطالباتی در سطح هواداران قابل توجه این تفکر در جامعه، به دنبال ایجاد آرامش توسعه آفرین در کشور هستند.
اما برخی افراد با وجود قرارداشتن در برخی مسوولیت ها در دستگاه های مختلف، به گونه ای در مورد فعالیت سیاسی محدود یک حزب سیاسی اصلاح طلب اظهارنظر می کنند که قابل باور نیست. برای نمونه «حزب اعتماد ملی» از احزابی بود که پس از دوران اصلاحات تشکیل شد. در آن مقطع، دبیرکل و برخی نیروهای حاضر در آن، موضع نیمه منتقد نسبت به برخی احزاب و تشکل های اصلاح طلب داشتند و به همین دلیل، صداوسیما و رسانه های وابسته به اصولگرایان، با ذوق زدگی خاصی به انتشار مواضع آنها مشغول بودند، به این امید که سبب شکاف در میان اصلاح طلبان شوند.
خوشبختانه این اتفاق رخ نداد و این حزب توانست در کنار اصلاح طلبان به ایفای نقش بپردازد و اخیرا هم موضع آنها این است که در کنار شورای هماهنگی جبهه اصلاحات به فعالیت بپردازند. اما موضع دوگانه جناح مقابل در قبال یک گردهمایی محدود در مجموعه اصلاح طلبان، بسیار تعجب آور است. آنها باید از خود سوال کنند آیا می توانند مجموعه اصلاحات را از صحنه روزگار محو کنند؟ اگر نمی شود آیا می توان کاری کرد که این جریان به کلی منفعل شود؟
پاسخ این سوال هم منفی است چرا که در این صورت، نتیجه انتخابات سال 92 تا این حد برای اصولگرایان غیرقابل پیش بینی نبود. احزاب سیاسی با وجود همه تنگناها، در این چند سال با جامعه ارتباط برقرار کرده اند و نمی توان این واقعیت ها را نادیده گرفت. حتی اگر بتوان مانع همه این فعالیت ها شد، آیا امکان پاسخگویی به مطالبات جامعه در این بخش وجود دارد؟ آیا می توان با این تفکرات ابتدایی، به رشد و توسعه رسید؟ رشد اقتصادی و توسعه همه جانبه با سیاست های بسته در هیچ کجای دنیا، امکان تحقق نداشته است.
الگوی چین هم که برخی در ذهن دارند، هزاران اما و اگر دارد. ممانعت در قبال عادی شدن فعالیت حزبی در کشور، تنها برخی آفت ها را به جامعه منتقل می کند. واکنش های شتاب زده در مقابل تحرک سیاسی احزاب، مبارزه با فساد و ناهنجاری ها را دشوار تر می کند. حال آنکه اساس کار حزبی، شفافیت با مردم و فعالیت منظم سیاسی است.
شاه بیت عمل سیاسی غیرحزبی اصولگرایان، «محمود احمدی نژاد» و دولت وی بود که به سبب همین نهادینه نشدن «تحزب»، مجموعه اصولگرایان، از مردم عذرخواهی نکرده و تاوان آن را در انتخابات پرداختند. فعالیت نیروی های سیاسی با سلیقه های مختلف، مسیر ناگزیر عرصه سیاست است.
اول**1368**
23/07/1393
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: ایرنا]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 46]