واضح آرشیو وب فارسی:سمنا: به گزارش تیم رصد سمنا به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، این روزها شاهد آن هستیم که برخی کودکان از همان سن کم، مدام مشغول سرگرمی هایی با وسایل الکترونیکی هستند؛ از رایانه و تبلت تا تلفن همراه و دیگر وسایل الکترونیکی. این اتفاق درگیری های ذهنی فراوانی را برای آنها ایجاد می کند. تعدادی از آنها در استفاده از اینگونه تکنولوژی های جدید رفتاری بیمار گونه دارند به طوری که از خواب و خوراک می افتند. *وسایلی که گاه نبود آنها معضل می شود با پیشرفت تکنولوژی های جدید حتی استفاده از آنها در میان کودکان نیز رسوخ پیدا کرده است و برخی از والدین تحت فشار و اصرار کودکان خود برای وسایلی مانند تبلت، رایانه، تلفن همراه و … را خریداری می کنند.این مساله می تواند برای والدین دردسر ساز شود.در حالی که استفاده از وسایل الکترونیکی باید تا اوایل بلوغ تحت نظارت والدین باشد. امیر مهدی، ۷ ساله، در خصوص استفاده از وسایل الکترونیکی می گوید: بازی با تبلت برای من خیلی جذاب است و علاقه بسیاری برای سرگرم شدن با این وسیله دارم. و اما مادرانی که این گونه فرزندانی دارند نسبت به استفاده بیش از حد فرزندانشان گلایه دارند.مادر امیر مهدی می گوید: بدلیل اصرارهای بسیار پسرم برای او تبلت خریدم اما متاسفانه او زمان زیادی از وقت خود را صرف بازی با این وسیله می کند. * ماجرایی که سر دراز دارد کودکی که مدام وسایل الکترونیکی را در دستان خود به یدک می کشد و سرگرم آن است، دیگر وقتی برای درس خواندن ندارد و در نهایت نتیجه ای جز افت تحصیلی را برای او در پی نخواهد داشت اما این تنها یکی از عواقب آسیب های پدید آمده است که بر اثر استفاده زیاد از اینگونه تکنولوژی ها به ارمغان می آید.اختلال در خواب، وابستگی به انواع وسایل الکترونیکی، مشکلات اجتماعی و عاطفی، چاقی و … دنباله این ماجرا است، ماجرایی که سر دراز دارد. * اعتماد به نفسی که در فضای مجازی کم می شود استفاده مکرر از شبکه های اجتماعی موجب نوعی وابستگی کودکان به این فضای مجازی و کاهش اعتماد به نفس آنها می شود. به دلیل انتخاب انزوا طلبی و تنهایی این دسته از کودکان از حضور در محیط اجتماعی دور می مانند و دانش آنها تنها به اطلاعات نادرست برخی از این شبکه ها متکی است. از دیدگاه روان شناختی وسایل الکترونیکی کودکان را شی گرا می کند تا مردم گرا! در این حالت کودک ترجیح می دهد به جای بازی کردن با همسالان خود سرگرم بازی با انواع تبلت ها و رایانه و تلفن همراه شود. سپهر، ۹ ساله در مورد چگونگی سپری شدن زمان خود می گوید: ساعات زیادی از وقت خودم را به بازی کردن و رفتن به شبکه های مجازی سپری می کنم و ترجیح می دهم بیشتر با این وسایل سرگرم باشم تا درس بخوانم! دکتر افسر افشار، جامعه شناس، معتقد است: بدلیل نبود نظارت والدین بر چگونگی گذران اوقات فرزندان خود و پرجاذبه بودن این شبکه ها، برخی کودکان نیز به استفاده از فضای مجازی روی آورده اند. * شبکه های مجازی مانع شکوفایی استعداد کودکان وقتی خردسالان کم سن و سال به مدت طولانی از فضای مجازی و شبکه های اجتماعی استفاده می کنند نه تنها موجب شکوفایی استعدادها و مهارت های آنان نمی شود، بلکه آسیب های بسیار جدی به دانش آنها وارد می شود که آثار آن در بزرگسالی کاملا مشهود است.ممکن است که آنها طبق برنامه ریزی های خود برای پیشرفت در آینده روال عادی را طی نکنند و به اصطلاح از غافله عقب بمانند. * کودکان غافل از زندگی واقعی خود کودکانی که زمان زیادی را در فضای مجازی می گذرانند، از زندگی واقعی خود غافل می مانند و به جای بازی کردن با اسباب بازی، گردش با گروه همسالان، ورزش و انجام کارهای خلاقانه که نقش بسیار مهمی در رشد شخصیتی آنان مشغول اینگونه فضاها هستند و مانع رشد کامل شخصیت در خود می شوند. مبینا، ۱۱ ساله، می گوید: من خیلی دوست دارم در اتاقم تنهایی بازی کنم و از شبکه های اجتماعی و اینترنت استفاده کنم و کسی کاری با من نداشته باشد. و اما مادری که از گوشه گیر شدن فرزندش نگران است؛ مادر مبینا، می گوید: از زمانی که فرزندم با این وسایل سرگرم می شوداز اتاق خود خارج نمی شود، این امر اورا گوشه گیر کرده است. * شبکه هایی که جایگزین والدین می شوند دوران کودکی به عنوان پیش زمینه ای برای رشد و بلوغ فکری در بزرگسالی است، دوره ای که می توان بسیاری از مهارت های رفتاری و لازم را آموخت و در بزرگسالی آن را به ثمر نشاند. گاهی استفاده نامطلوب و بیهوده از فرصت های دوره کودکی موجب می شود که فرد نتواند به اهداف مورد انتظار خود در زندگی آینده دست یابد. فردی گوشه نشین که تنهایی را برای خود انتخاب می کند و نوع روابطه او با اطرافیان خود متفاوت از دیگران است که دلایل مختلفی مانند بی توجهی والدین، نبود هم بازی مناسب و تفریحات سالم را می توان برای آن برشمرد. این دسته از کودکان که والدین آها از تربیت صحیح شان عاجز می مانند در آینده نیز زمانی که نقش پدر یا مادر را عهده دار می شوند به دلیل نداشتن ارتباطی نزدیک و محبت آمیز با والدین و وجود شخصیتی فرد گرا نمی توانند نقش موثری را در تربیت فرزند خود داشته باشند. * والدین بلوغ زودرس را جدی بگیرند! به علت وجود حس کنجکاوی کودکان، گاهی اوقات دیدن تصاویر مستهجن و غیر اخلاقی که در فضای مجازی منتشر می شود ممکن است در آنها انگیزه و تصویر ذهنی ایجاد کند و کودکان را به این سمت سوق دهد که خود را در این فضا مجسم کنند، در این حالت والدین نباید اجازه دهند که ذهن کودک زودتر از زمان مناسب درگیر مسائل جنسی شود زیرا تاثرات منفی روانی زیادی برروی فرآیند رشد آنها می گذارد. * با وابستگی کودکان به تکنولوژی چه کنیم؟ نقش والدین در مدیریت زمان استفاده از این قبیل وسایل بسیار تعیین کننده است. با در نظر گرفتن وقت مناسب و زمان معقول و برنامه ریزی شده می توان انتظار داشت فرزندمان کمتر جذب این وسایل شود.همچنین تشویق به بازی های خلاقانه، فکری و ورزش می تواند موجب شکل گیری رشد مطلوب او شود تا از یادگیری مهارت های اجتماعی باز نماند.فراموش نکنیم که در ازای کارهای مثبت کودکمان به او پاداشی در قالب وسایل الکترونیکی بدهیم تا کمتر دچار آسیب های روانی شود.
پنجشنبه ، ۲۹بهمن۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: سمنا]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 17]