واضح آرشیو وب فارسی:تبیان: دستمزد ثابت به همراه درصدي از فروش
![دستمزد](http://img.tebyan.net/big/1387/08/16164134417419022741552485612827171139162.jpg)
ماجراي دستمزد بالاي بازيگران اتفاق جديدي نيست و در گذشته هم يكي از مسائل مهم سينماي ايران بوده است. در ادوار مختلف تهيه كنندگان بامسئله افزايش دستمزد بازيگران مشكل داشته و در قبال آن موضعگيري كردهاند، حتي در دورهاي مبالغ مشخص و ثابتي براي بازيگران در نظر گرفتند. اين مسئله پيامد نادرستي در پي داشت و تهيهكنندگان ناچار شدند با بازيگران ستاره كه نقش تعيينكننده در فروش فيلمها داشتند قراردادهاي صوري امضا كنند. به اين صورت كه به صورت قانوني مبلغي كه مورد تاييد و توافق اتحاديه تهيهكنندگان بود پرداخت و بقيه مبلغ هم به صورت توافقي و به صورت پنهاني به بازيگر داده ميشد. طبيعي است وقتي براي بازيگري چندين فيلمنامه براي كار پيشنهاد ميشود، معنايش اين است كه او مورد علاقه تهيهكنندگان و به نوعي تضمينكننده گيشه است. بنابراين طبق قانون عرضه و تقاضا اين بازيگر هم دستمزد خود را بالا ميبرد. كلا مقوله دستمزد بازيگران را نميتوان قانونمند كرد. زياد بودن تقاضا در مقابل تعداد كم بازيگران ستاره، باعث ميشود تا هر قانوني در اين زمينه ناكارآمد جلوه كند. در كشورهاي صاحب سينما، بازيگر تا زماني كه براساس آمارهاي شفاف و مشخص، صاحب محبوبيت گسترده است، دستمزدهاي بالا دريافت ميكند و به محض كاهش محبوبيت، پرداخت چنين دستمزدهايي متوقف ميشود و حتي شاهد بودهايم كه چنين بازيگراني سر از فيلمها و برنامههاي تلويزيوني درآوردهاند.در هاليوود البته تعداد بازيگران ستاره زياد است و در مورد دستمزد، شفافيت كاملي وجود دارد. در اينجا اما هم تعداد چنين بازيگراني اندك است و هم اعلام دستمزدها به رسانهها عرف نيست. يكي از راهكارهاي مرتفع كردن معضل دستمزدها، تعيين نرخ ثابت براي بازيگران در كنار درصدي از فروش فيلم است. ماجراي دستمزد بالاي بازيگران اتفاق جديدي نيست و در گذشته هم يكي از مسائل مهم سينماي ايران بوده است. در اين حالت بازيگر قادر است از تعداد بالاي فيلمهايي كه به او سفارش داده ميشود بيشترين و بهترين انتخاب را داشته باشد، دستمزدي هم كه دريافت ميكند صدمهاي به توليد نميزند. از طرف ديگر اگر آن فيلم در اكران فروش مناسبي هم داشته باشد از سود آن نيز سهيم ميشود. در چنين حالتي ديگر سرمايه فيلم صرف دستمزد بالاي يك بازيگر نميشود، زيرا در مواقعي شاهد آن هستيم كه حدود 40درصد سرمايه يك فيلم رادستمزد بازيگر ستاره فيلم به خود اختصاص ميدهد. به هر حال زماني كه 40درصد سرمايه فيلم را به يك بازيگر ميدهيم سبب ميشود تا به بقيه عوامل دستمزد كمي بدهيم كه اين دستمزد كم به ديگر عوامل، سبب ضعيف شدن فيلم ميشود. پس اگر شرايطي مشابه آنچه به آن اشاره شد در خصوص دستمزدها تهيه شود باعث رونق سينما خواهد شد. البته اين ويژگي ميتواند به كارگردانها هم تعميم داده شود. در اين حالت همه عوامل در منافع و شكست فيلم سهيم خواهند شد. متاسفانه در شرايط كنوني تنها تهيهكننده و سرمايهگذار در اين شكست سهم دارند. از آنجايي كه ما چندان سينماي پرفروشي نداريم با وجود تبليغات گران فيلم و دستمزدها، مبلغ ناچيزي براي تهيهكننده ميماند. متاسفانه زماني كه تهيهكنندهاي به بازيگر اول خودش رقم بالايي دستمزد ميدهد اين خواست براي مجموعه بازيگري كار و حتي ديگر عوامل فني كار هم بالا ميرود. البته بخشي از اين مشكل را ميتوان با سياستگذاريهاي درآمدزايي براي ستارگان به انجام رساند.تبليغات راهكار مناسبي براي اين روش است. يكي از عادات بد فيلمسازي كه چندي است در سينماي ما باب شده، اين است كه كارگردانها و تهيهكنندگان ما به چند بازيگر محدود سوق پيدا كردهاند. يعني چندين بازيگر مطرح را در يك فيلم گرد هم جمع ميآورند. اين افراد با اين حركت تماشاچي ما را به اين سمت سوق ميدهند كه اگر فيلمي اين تعداد بازيگر را در خود ندارد فيلم خوبي نيست و از آن استقبالي نميشود. اين اتفاقي است كه در فيلم «دعوت» ابراهيم حاتميكيا و «دايره زنگي» به نسبت فيلمهايي مانند «سه زن» و يا «آواز گنجشكها» رخ داده است. در چنين حالتي زماني كه تعداد محدود بازيگران ما درگير ساخت يك فيلم ميشوند ديگر فرصت حضور در فيلمهاي ديگر را ندارند. متاسفانه با اين شكل سرمايهگذاري فيلم به مرز خطرناكي رسيده است زيرا سينماي ما توان سرمايهگذاري 500ميليونتومان براي هر فيلم را ندارد.منبع : همشهري
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: تبیان]
[مشاهده در: www.tebyan.net]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 206]