واضح آرشیو وب فارسی:خراسان: آينده سهم من، حق من!!!
به عقيده كارشناسان، آينده نگري مي تونه عاملي براي تعيين سرنوشت يك فرد و اجتماع باشه. لابد مي گين كو تا آينده حالا هر وقت وقتش شد يه فكري به حال آينده مون مي كنيم!!
اما نه اين طوري كه شما فكر مي كنين نيست، اگر آينده نگري رو نخواين قبول كنين هر كاري كه قصد داشته باشين انجام بدين به طور حتم شكست مي خورين!!راستشو بگين حالا نمي خواين بدونين چه طوري مي تونين يه روحيه آينده نگري داشته باشين؟ چي شد؟ بابا فكر كردن بسه ديگه! شايد ديگه وقتي برات باقي نمونه! حتما با خودتون مي گين ما كه چيزي از عمرمون باقي نمونده اما نه هر وقت كه بخواي مي توني ماهي رو از آب بگيري....
به قول كارشناس ها اگر بتونيم كودكان رو از همون اول به آينده علاقه مند كنيم، خلاقيت و نوآوري رو هم مي تونيم در ذهن اونا بيدار كنيم....! پاشو پاشو...! آقا اجازه بده يه چندسالي اين ذهن خلاقم بخوابه وقتش شد خودش بيدار مي شه!...
به همين خيال باش به خودت تو آينه نگاه كردي داري كم كم پير مي شي، تونستي يه فرد يا يه جوون آينده نگر باشي!...
خوب اين قدر عجول نباش اجازه بده وقتي يه بزرگ تر داره يه چيزايي رو مي گه، گوش كن...
خب كجاي مطلب بوديم آه يادم اومد اگه تونستين كه چه بهتر اون وقت ذهن كنجكاو اونارو مي تونين به سوي آينده نگري سوق بدين اگر هم نتونستين زياد غصه نخورين!!
اولش شايد اين طور به نظر برسه كه آينده نگري كارسختي باشه اما اون قدر كه فكر مي كنين سخت نيست اگر اولش اون ذهن تون رو يه تكوني بدين و بدونين كه زمان هيچ وقت براي هيچ كسي از حركت نمي ايسته و يه آينده اي هم پيش رو داريم و يا اين كه بگين از ما كه گذشت برين به يه نسل پايين تر آموزش بدين. اما هنوز شما در نيمه راه هستيد، اگه الان نخواين آينده نگر باشين، مطمئن باشين يه سري مشكلاتي براتون پيش مياد.
ذهن جووناي آينده نگر به مرور زمان طوري توسعه پيدا مي كنه كه نسبت به پيامد كار خودشون دقيق مي شن و با تكامل عقلاني پيش از انجام هر كاري پيامدهاي احتمالي اون رو درنظر مي گيرن، اين طوري كه آينده نگري به شكل كاملا طبيعي در جوونا به وجود مياد و بعدش توسعه پيدا مي كنه!!راستي شما براي آينده تون چه برنامه اي دارين يكي از جووناي اهل درس و مشق مي گه: اگه نخواهيم يه فرد آينده نگر باشيم همون بهتر كه زندگي نكنيم، هدفمون آماده كردن يه آينده بهتر براي خودمون و ديگرانه! محمد ادامه مي ده: اول دبيرستان كه بودم با تلاش درس خوندم و هدفم اين بود كه در آينده بتونم بدون اين كه مثل بعضي ها 10 سال پشت كنكور بمونم همون سال اول بايد برنامه ريزي كه از قبل داشتم در آينده در كنكور قبول بشم و الان هم تونستم به هدفم برسم و دوباره دارم براي آينده هم برنامه ريزي مي كنم تا بتونم موفق بشم! ايول... به تو مي گن يه جوون آينده نگر!! نمي دونم چرا بعضي ازاين جوونا فكر مي كنن بعد از چند قدمي كه براي آينده برمي دارن ديگه نبايد فكر كنن كه قدم بعدي رو بايد كجا گذاشت! آقاجان شايد يه چاله بود افتادي و ديگه نتونستي بيرون بياي. يكي ديگه از اين جووناي شهرمون مي گه آينده نگري يه سري امكاناتي مي خواد كه ما نداريم، اولا آينده نگري خرج داره، آينده نگري يه خورده ترسناكه آينده نگري مي تونه به ضررمون باشه و ...
اميد ادامه مي ده: از اين كه بخوام فكر كنم در آينده چه اتفاقي ممكنه برام بيفته يا بخوام با روياهام به آيندم فكر كنم خيلي خوبه ولي بدون رويا بي فايده است چون مي دونم خيلي دير شده وقتي بچه بوديم بايد يكي اين رو به ما مي گفت كه نگفتن يادم مياد هر وقت مي رفتيم مدرسه تنها چيزي كه به ما گفته بودن اين بود كه مي خواي در آينده چه كاره بشي تنها چيزيه كه من و جووناي هم سن و سال من اونو به ياد دارند! اما كسي نگفت چه جوري؟ به جاي اين كه راه هاي آينده نگري رو به ما ياد بدن كسي نبود مارو تشويق كنه فقط مي گفتند آقا مشق بنويس ما هم كه فقط نوشتن بلد بوديم...
اما يادتون نره اون قدر دست دست نكنيد كه اون چيزي كه بايد در آينده درو كنيد چيزي جز حسرت نباشه!!
سه شنبه 30 مهر 1387
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: خراسان]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 131]