واضح آرشیو وب فارسی:راسخون:
![با که دوست نباشیم](http://rasekhoon.net/_WebsiteData/Article/ArticleImages/859/863/898/F50.jpg)
با که دوست نباشیم یکی از صفات رذیله و بیماریهای خطرناک اخلاقی که بسیاری از ما انسانها به آن گرفتاریم، حسد است. امام علی علیهالسلام میفرماید: «رأس الرذایل الحسد» حسد سر آمد همه زشتیها است حسد یعنی رشک بردن و بدخواهی و تنگچشمی و زوال نعمت کسی را خواستن یا دور شدن نعمت از فردی را آرزو کردن. انسان حسود و انحصارطلب است و همه خوبیها را برای خود میخواهد و به دیگران با دید حقارت مینگرد. «حسود نابودی نعمت دیگران را برای خود نعمت میشمارد» او انتقامگیر و تندخواست. حسود و مجال تفکر و اندیشه ندارد و بدگو و بدخواه است و دوستی را به دشمنی تبدیل میکند و دوستان را از یکدیگر جدا میکند و چون نمیتواند به جایی برسد و چشم دیدن موفقیتهای دوستان خود را ندارد. معاشرت با حسود و مایه عقبافتادگی و به دور از آسایش و راحتی است و دوستی با او سالم و ماندگار نیست. بخل یعنی رشک و ترک ایثار به هنگام حاجت و کنگ چشمی و خسیسی و ضد جود و کرم. امام صادق علیهالسلام از علی علیهالسلام میفرماید: «بخل گردآورنده همة بدیها و افساری است که (شخص) با آن به هر کار زشتی کشیده میشود.» و همچنین آن حضرت میفرماید: «لامروه لبخیل» بخیل مروت و مردانگی ندارد. یکی از هدفها و انگیزههای پیوند دوستی بین مردمان و بهرهگیری از یاری و کمک یکدیگر در سختیها و شداید روزگار است. هر یک از ما انسانها در زندگی روزانه خود با مشکلات و موانع کوچک یا بزرگای روبرو هستیم که بسا موفقیت در حل مشکلات یا پیروزی در برطرف کردن آنها و به تنهایی غیر ممکن یا طاقتفرسا است و از این رو به دوستان خود روی آورده و از امکانات و توانمندیهای آنان مدد میجوییم. امیرمؤمنان علیعلیهالسلام میفرماید: «للشداید تدخر الرجال» دوستان جوان مرد برای سختیها ذخیره میشوند» از دیدگاه آن حضرت بدترین دوستان کسانی هستند که به هنگام نیاز به جدایی روی میآورند سعدی میگوید: دوست نباشد به حقیقت که او دوست فراموش کند در بلا دروغ یکی از آفات زبان و از گناهانی است که آثار بد و زیانهای فردی و اجتماعی فراوان وارد و فلذا دروغگو هیچگاه قابل اعتماد و مورد اطمینان و شایسته دوستی نیست. قرآن کریم در سوره توبه به انسانهای درستکار توصیه میکند که با راست گویان همراه باشند و از دروغگویان دوری گزینند. به طور کلی دروغگو روابط اجتماعی را متزلزل میکند ودوستی و صداقت و اعتماد را بین دوستان از بین میبرد. امام صادق علیهالسلام میفرماید، پدرم امام باقر علیهالسلام فرمود: امامسجادعلیهالسلام روزی به من فرمود: «فرزندم با 5گروه دوست و همراه مشو (که یکی از آنها) دروغگو است. «از دوستی با دروغگو خودداری کن چون او همانند سراب است دور را برای تو نزدیک و نزدیک را برای تو دور جلوه میدهد.» مکن دوستی با دروغ آزمای همان نیز با مرد ناپاک رای (فردوسی)
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: راسخون]
[مشاهده در: www.rasekhoon.net]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 422]