واضح آرشیو وب فارسی:چهره نیوز: به گزارش چهره نیوز، به نقل از خبرنگار ایسنا، این هنرمند که ششم تیر ماه سال 91 از دنیا رفت، به عنوان یکی از بنیانگذاران صنعت دوبله ایران شاگردان زیادی را تربیت کرد که امروز از پیشکسوتان دوبلاژ ایران محسوب می شوند. کسمایی در گفت وگویی با خبرنگار ایسنا گفته بود: « زمانی که وارد سینما شدم، حتی در ایران یک "مویلا" (میز تدوین) وجود نداشت و دوبله ی فیلم های فارسی را که در "پارس فیلم" انجام می شد، هنرمندانی چون سیامک یاسمی، ژاله علو، مهین بزرگی و بیژن محتشم که علاقه مند و عاشق سینما بودند، انجام می دادند. آن فیلم ها که در "پارس فیلم" ساخته می شدند، نه صدای صحنه و نه صدای شاهد داشتند؛ بنابراین ما دیالوگ های آن ها را درست می کردیم.» علی کسمایی که فارغ التحصیل رشته ی اقتصاد از دانشگاه تهران بود، از سال 1329 فعالیتش را در زمینه ی دوبله آغاز کرد و برای اولین بار در سال 1333 به عنوان سرپرست گویندگان فیلم "شاهزاده ی روباهان" را دوبله کرد. او که متولد 1294 بود، دوبله ی "شازده احتجاب"، "شطرنج باد"، "ملکوت"، "هجرت"، " پرواز در شب"، "هزاردستان"، "سربداران"، "آخرین پرواز"، "این خانه دور است"، "سال های جوانی"، "اتاق یک"، "حکایت آن مرد خوشبخت"، "کمیته ی مجازات" و "هور در آتش" و فیلم های خارجی "دکتر ژیواگو"، "بانوی زیبای من"، "آوای موسیقی" و "هملت" را در کارنامه ی هنری اش ثبت کرده است. این پیشکسوت دوبله در بخشی از این دیدار درباره ی وضعیت دوبله گفته بود:« گویندگان در گذشته پیش از کار آمادگی پیدا می کردند. ما با همکاران بحث و گفت وگو می کردیم تا به نتیجه می رسیدیم، اما الآن این گونه نیست. آن زمان به جز دستمزد مترجم، سایر هزینه های دوبله ی یک فیلم، 7 تومان بود که نسبت به امروز خیلی بیش تر است. ضمن این که کار را از هم قاپ نمی زدیم. یک بار فیلم حادثه یی برای دوبله برای من آوردند؛ اما من گفتم کار بر روی این گونه فیلم ها کار آقای دوستار است. در واقع آن دوره بیش تر هوای یکدیگر را داشتیم.» علی کسمایی از فیلم "هور در آتش" درسال 70 به عنوان آخرین کارش نام برده و می گفت: « من برای این فیلم با تجربه ای که در فرانسه دیده بودم ، برای هر لهجه ی از صاحب لهجه استفاده کردم؛ بنابراین از نقاط مختلف ایران، گوینده جمع کردیم.» این هنرمند در کارنامه ی هنری اش همچنین نگارش فیلم نامه ی "شرمسار" اسماعیل کوشان را در سال 29 برعهده داشته که در ادامه، سه فیلم "غفلت"، "دسیسه" و "یعقوب لیث" نیز را به عنوان کارگردان ساخته است. کسمایی تا قبل از سال 29 به عنوان نویسنده و مترجم در مطبوعات فعال بوده و مدیریت مجله های "عالم هنر"، "شهر ری"، "اطلاعات"، "مهر ایرانگ و "راهنمای کارگران "را برعهده داشته است. به شواهد و تاریخ، بسیاری از مدیران دوبلاژ و گویندگان مطرح که هم اکنون مشغول کار هستند، از شاگردان کسمایی محسوب می شوند؛ چنان که ابوالحسن تهامی نژاد - از دوبلوران پیشکسوت - درباره ی او گفته است: « کسمایی استاد همه ی ماست و ما دوبله را با ایشان شروع کردیم. آقای کسمایی در همه ی ما تأثیر داشته و فیلم های خیلی خوبی را دوبله کرده است، که به خوبی آن ها را می فهمیده و می دانسته چه کاری باید انجام دهد.» منوچهر اسماعیلی دوبلور پیشکسوت هم درباره کسمایی گفته بود: « من بخش کوچکی از حاصل عمر "علی کسمایی" هستم. درود می فرستم به تمام هنرمندان که سرمایه گذار سینما بودند. من افتخار دارم که در سن 20 سالگی درفیلم "دروازه پاریس" با ایشان همکاری کردم. یکی از ویژگی های علی کسمایی دادن فرصت بود. او یاد داد چیزی را که یاد گرفتی پیش خودت نگه ندار. این باعث ماندگاری نام علی کسمایی در دوبلاژ ایران شد.» علی کسمایی سالها پیش در مراسم تقدیری که برایش در جشن سینمای ایران گرفته بودند، می گفت:« من یکی از پیشگامان سینمای ایران هستم و زندگی ام را در این راه سپری کردم. بسیار خوشحال هستم که جامعه هنری و مدیران سینمای ایران، خدمتگزاران سینما را همیشه به یاد دارند و با پاداش ها معنوی سرافرازشان می کنند. نمونه حاضرش خود من هستم که سالهای سال در مدیریت دوبلاژ ایران خدمت کردم و به عنوان پدر دوبلاژ ایران مفتخر شده ام و سپاسگذارم. شما هنرمندان گرامی شهریار شاعر را می شناسید، شعرهای ناب او را خوانده اید یا شنیده اید. او در بیتی غمگنانه سروده است «تا همه عمر رفیق ندانی که کیستم ...روزی سراغ من آیی که نیستم» من با اجازه زنده یاد شهریار در این بیت شعر او دست می برم و به مناسبت این بزرگداشت به اهالی سینما می گویم تا «هستم رفیق تو دانی که کیستم ... روزی سراغ من آیی که هستم». پدر دوبله ایران همچنین در مراسم دیگری که به مناسبت نامگذاری استودیویی بنام او در انجمن گویندگان جوان حضور داشت با بیان اینکه در تمام عمرش همیشه با جوان ها کار کرده است اظهار کرده بود: « در رشته های مختلف در زندگی ام فعالیت داشته ام، ولی بیشترین شادابی و تلاش در طول عمرم همراه با جوان ها بوده است و امروز هم بسیار خوشحالم که باز در حضور شما جوان ها ایستاده ام و می توانم شادی سالیان دراز خود را در حضور شما ابراز کنم. اگر من کاری کردم به تنهایی نبوده و با همکاری جوان هایی بوده که در این راه به من کمک کرده اند و خوشحالم خدا عمری به من داد که بتوانم با سه نسل کار کنم و با افتخار بگویم جوان های 20 سال پیش هم با من کار کردند و امروز افتخار دوبله ایران هستند.» علی کسمایی در سال 88جوایز و یادگارهایش که شامل عکس ها، فیلم ها، لوح ها و یادگاری های بیش از نیم قرن فعالیتش در سینما بود را به موزه سینما واگذار کرد. او در دفتر موزه سینما نوشت: «اینک حاصل زندگی ام را، از نوشته ها، سروده ها، کتاب ها، لوح های تقدیر، فیلمنامه ها، نوارها و ... به موزه ی سینمای ایران پیشکش می کنم، تا از گزند پراکندگی و نابودی در امان باشند و باشد که برای آیندگان به کار آید بر پیشینیان است که با کوشش خستگی ناپذیرتری، این مرزوبوم کهنسال پرافتخار را، آبادتر و توسعه یافته تر و افتخار آمیزتر و موزه اش را پربارتر به آیندگان پیشکش کنند.»
یکشنبه ، ۶تیر۱۳۹۵
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: چهره نیوز]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 25]