واضح آرشیو وب فارسی:پیام آفتاب: پیام آفتاب: ترامپ نه در حیطه مباحث مذهبی، نه در حیطه مسائل شیوه زندگی و نه در رفتارهای شخصی اش هیچ شباهتی به یک محافظه کار آمریکایی ندارد؛ ولی جالب است که همین فرد بیشترین میزان محبوبیت را میان محافظه کاران آمریکایی پیدا کرده است.روی کاغذ هنوز بازی به پایان نرسیده، اما در دنیای واقعی، هیلاری کلینتون و دونالد ترامپ عملاً بزرگترین گام را برای پیروزی نهایی برداشتند و احتمالاً یکی از این دو نفر، رئیس جمهور بعدی آمریکا خواهد بود. سه شنبه بزرگ انتخابات درون حزبی دموکرات ها در ۱۱ ایالت برگزار شد حال آنکه جمهوریخواهان علاوه بر این ۱۱ ایالت در دو ایالت آلاسکا و وایومینگ نیز انتخابات برگزار کردند. با کسب اکثریت آراء در رقابت های انتخاباتی سه شنبه بزرگ، ترامپ و هیلاری که پیشتر نیز چهار رقابت درون حزبی را در ایالت های آیووا، نیوهمپشایر، نوادا و کارولینای جنوبی پشت سر گذاشته اند جای پای خود را در عرصه انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶ آمریکا محکم کرده و به کسب پیروزی در ۳۵ ایالتی که همچنان منتظر برگزاری رقابت های درون حزبی هستند، دلگرم شدند، پیروزی که در نهایت می تواند عنوان نامزدی حزب جمهوریخواه یا دموکرات را در رقابت سرنوشت ساز ۸ نوامبر از آن ترامپ و هیلاری کند. قطار بی ترمز ترامپ به همان اندازه که پیروزی های هیلاری کلینتون در برابر ساندرز، کاملاً قابل پیش بینی و منطبق بر واقعیات سیاسی جامعه آمریکا است، پیشتاز بودن شخصی چون دونالد ترامپ در حزب جمهوری خواه، غیرقابل پیش بینی و حتی غیر منطقی به نظر می رسد. در حال حاضر، بسیاری از تحلیلگران آمریکایی از جمله مفسران شبکه تلویزیونی ان بی سی، موقعیت دونالد ترامپ را به قطاری تشبیه می کنند که با شتابی زیاد و بدون ترمز مسیر رسیدن به مقصد نهایی نامزدی حزب جمهوریخواه را طی می کند. این در حالی است که ترامپ به عنوان یک بیلیونر نیویورکی کمترین میزان وابستگی و شباهت اخلاقی را به یک محافظه کار دارد. ترامپ نه در حیطه مباحث مذهبی، نه در حیطه مسائل شیوه زندگی و نه در رفتارهای شخصی اش هیچ شباهتی به یک محافظه کار آمریکایی ندارد؛ ولی جالب است که همین فرد بیشترین میزان محبوبیت را میان محافظه کاران آمریکایی پیدا کرده است. دربارهٔ چرایی رخ داد چنین پدیده ای در عرصه سیاسی آمریکا دلایل مختلفی می توان عنوان کرد که در ادامه به برخی از آنها اشاره می کنیم: تغییرات در داخل حزب جمهوری خواه اولین و شاید مهمترین دلیل پیروزی های اخیر ترامپ در انتخابات درون حزبی را می توان در تغییر درونی حزب جمهوری خواه جستجو کرد. این حزب در سالهای اخیر حرکتی قابل توجه به سمت راست افراطی داشته است. هسته مرکزی جمهوری خواهان آمریکا سالهای متمادی، تحت تأثیر جمهوری خواهان ساحل شرقی بود و بانکداران وال استریت و مدیران شرکتها بر آن مسلط بودند. آنها قویاً مدافع کسب وکار بودند و از لحاظ ایدئولوژی اعتدالگرا و از لحاظ سیاسی عملگرا بودند. نلسون راکفلر، ثمرهٔ یک خاندان بانکدار و فرماندار نیویورک که همچون دونالد ترامپ در نهایت رفاه در «فیفث اوِنیو» زندگی می کرد، چهرهٔ سرشناس آنها بود. معمولاً کمیتهٔ ملی جمهوری خواهان، سمت داران ارشد (چه سابق و چه فعال) نظیر پل رایان و لابی های محافظه کار نظیر اتاق بازرگانی ایالات متحده و کمک کنندگان مالی بزرگ و شکل دهندگان افکار عمومی که برای نشریاتی نظیر ویکلی استاندارد و نشنال ریویو و وال استریت ژورنال می نویسند، در زمرهٔ بخش میانه روی حزب جمهوری خواه قرار می گیرند. اما این روزها، جمهوری خواهان میانه رو اوضاع مناسبی در حزب ندارند. لایه های پایین حزب علیه هسته مرکزی شورش کرده اند. نماد این شورش را می توان در جریان تی پارتی دید. جریانی که در حرکت دادن حزب از میانه به راست بسیار مؤثر بوده است. ترامپ ناجی هویت انگلو ساکسون علاوه بر این، اقبال مردم به ترامپ عمیقاً منبعث از احساس ترس و خشم است؛ احساساتی که به طور بالقوه کشنده هستند. چامسکی در مصاحبه ای با هافینگتون پست می گوید: «ترامپ، به وضوح، به احساسات عمیقی همچون خشم، ترس، ناامیدی و سرخوردگی تمسک می جوید». احساساتی که این روزها به وفور در میان مردان آمریکایی سفیدپوست، میانسال و کم سواد، یعنی ستون فقرات حزب جمهوری خواه یافت می شود. گروه کثیری از مردانِ سفیدپوستِ کم سواد و برآمده از طبقهٔ کارگر موجبات پیشتازی ترامپ را فراهم کرده اند. بسیاری می گویند غول تجاری [ترامپ] در حال سرمایه گذاری بر روی ترس مردم نسبت به افول نفوذ سفیدپوستان آمریکاست، این همان ترسی است که یک دهه پیش از این هانتینگتون در رابطه با تغییر هویتی آمریکا نسبت به آن هشدار داده بود. بی جهت نیست که ترامپ به راحتی به جنگ مهاجران می رود، خواستار اخراج لاتین تبارها می شود، درخواست ممنوعیت ورود مسلمانان به آمریکا را می دهد و از سوی بدنام ترین گروه نژاد پرست آمریکایی، کلو کلاکس کلن، مورد حمایت قرار می گیرد. احساس نا امیدی و احتمال ظهور فاشیسم جدید علاوه بر این بسیاری از مطالعات اخیر نشان داده اند که مردان سفیدپوستِ کم سواد و میانسال آمریکایی مشخصاً امید به زندگی کمتری دارند و این بخش از جمعیت زودتر می میرند در حالی که دیگر آمریکاییان (از سایر نژادها، گروه های قومی و دیگر سن و سال ها) نسبت به گذشته بیشتر عمر می کنند. تحقیقات آشکار کرده است که نرخ فزایندهٔ مرگ ومیر در میان این گروه از مردم به خاطر بیماری های شایعی همچون دیابت و بیماری های قلبی و عروقی نیست، بلکه خودکشی های متداول، بیماری های کبدی ناشی از مصرف بی رویهٔ الکل، هروئین و مواد افیونی علت عمدهٔ این مرگ ومیرهاست. چامسکی می گوید: «جنگ و بلایای طبیعی» علت مرگ ومیر این گروه از جمعیت نیست. «به نظر می رسد سیاست های اعمال شده بر این نسل از مردم است که آن ها را ناامید، خشمگین و سرخورده کرده است. این سیاست ها علت رفتار خودویرانگر آن هاست». چامسکی می گوید این بهترین تبیینی است که می توان از علت جذابیت ترامپ ارائه کرد. چامسکی در مصاحبه ای با آلترنت فقر و فلاکتی را که بسیاری از آمریکایی ها از آن رنج می برند با شرایط مردم در دوران رکود بزرگ مقایسه می کند. «مقایسهٔ شرایط امروز با دههٔ سی میلادی، دهه ای که من به خاطر سن وسالم آن را به خوبی به یاد می آورم، بسیار جالب است. اگر منصفانه قضاوت بکنیم فقر و رنج در آن دوران بسیار بیشتر بود. اما در آن دوران حتی در میان طبقهٔ کارگر و قشر بیکار و فقیر نیز حس امید وجود داشت. چیزی که امروزه فقدان آن حس می شود». چامسکی حس امید در دوران رکود بزرگ را به رشد جنبش کارگری و وجود سازمان های سیاسی خارج از جریان اصلی منتسب می کند. هرچند، امروزه، حال وروز آمریکایی هایی که با فقر دست وپنجه نرم می کنند کاملاً متفاوت است. چامسکی می گوید آن ها غرق در ناامیدی، سرخوردگی و خشم اند، البته این احساسات خیلی نهادهایی را که عوامل فروپاشی جهان و زندگی آن هاست نشانه نمی گیرد، بلکه بیشتر علیه کسانی است که خود قربانیان مفلوک این شرایط اند. نشانه های آشنایی وجود دارد؛ نشانه هایی که ما را یاد برخی خاطرات از ظهور فاشیسم اروپایی می اندازد. -داکتر علیرضا رضاخواه، روزنامه خراسان، ۱۳ حوت ۱۳۹۴
پنجشنبه ، ۱۳اسفند۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: پیام آفتاب]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 13]