واضح آرشیو وب فارسی:شفا آنلاین: شفا آنلاین>سلامت>محققان به دنبال طراحی نوعی باتری قابل هضم، با استفاده از مواد معدنی و یون های موجود در بدن هستند که انرژی مورد نیاز را برای کار قرص های الکترونیکی خوراکی تامین کند.به گزارش شفا آنلاین ، یک قرص هوشمند را تصور کنید که می تواند بیماری و نارسایی را در روده شناسایی کرده و به طور خودکار داروی مناسب را آزاد کند. برای ایجاد چنین ابزاری، فناوری مورد نیاز آن در دسترس است، اما دانشمندان هنوز به دنبال مواد الکترونیکی (مانند باتری و مدار) هستند که اگر در بدن ما گیر افتاد، خطری ایجاد نکند. در مجله Trends i- Biotechnology، کریستوفر بتینگر از دانشگاه کارنگی ملون (Carnegie Mellon)، چشم اندازی برای ایجاد مواد الکترونیکی ایمن، توسط یون های داخل دستگاه گوارش ارائه کرده است. دستگاه های پزشکی الکترونیکی خوراکی، ایده جدیدی نیست. از سال 1970، محققان نمونه های اولیه ای ساختند که با بلعیدن، دما و سایر نشانگرهای زیستی را اندازه گیری می کردند. در حال حاضر، دوربین های خوراکی، برای جراحی دستگاه گوارش و همچنین حسگرهای متصل به دارو، برای مطالعه و بررسی چگونگی انتقال داروها در بدن، استفاده می شوند. بتینگر و دیگر محققان در حال بررسی چگونگی استفاده از مواد معدنی یا حتی رنگ دانه های پوست و چشم، در بیوالکترونیک هستند. دستگاه های خوراکی که در حال حاضر مورداستفاده قرار می گیرند، توسط باتری های معمولی، درست مانند باتری ساعت مچی کار می کنند. بتینگر به دنبال ساخت یک باتری است که مایعات طبیعی داخل بدن بتوانند به عنوان الکترولیت، جریان را از آن عبور دهند. در آزمایشگاه ثابت شده که ابزار الکترونیکی که با استفاده از این روش ساخته می شوند، می توانند پس از 2 تا 3 ماه در آب تجزیه شوند. همچنین شواهدی وجود دارد که تولید قرص هوشمند زیستی، می تواند مقرون به صرفه باشد و مجوز قانونی بگیرد. در سال های اخیر، دستگاه های پزشکی خوراکی، حتی باوجود خواص غیرمعمول شان، برای استفاده بیماران مجوز گرفته اند. یکی از دلایل هزینه بالای داروها این است که تنها درصد کمی از یک قرص، به جایی که در بدن نیاز است می رسد. بتینگر استدلال می کند که با استفاده از قرص های الکترونیکی به جای داروهای گران قیمت، مقدار داروی موردنیاز برای هر بیمار کاهش می یابد. بتینگر می گوید: «پیشرفت های سریع در مواد، اختراعات و اکتشافات، می توانند مشکلات پزشکی را تا حد خوبی حل کنند. اگر ما بتوانیم دستگاه هایی طراحی کنیم که به بهترین نحو از داروهای موجود استفاده کنند، نتیجه بسیار ارزشمندی گرفته ایم. به اعتقاد من این دستگاه را می توان در 5 تا 10 سال آینده، روی بیماران آزمایش کرد.»سپید NBCI
جمعه ، ۳۰بهمن۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: شفا آنلاین]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 13]