واضح آرشیو وب فارسی:ایکنا: کانون خبرنگاران نبأ: من برای سلامتی همه کسانی که علم می کشند دعا می کنم و اعتقاد دارم که دستگاه امام حسین(ع) صاحب دارد و صاحب عزا مادرش حضرت زهراست و خود او هم این جوان ها را سر و سامان می دهد مثل رسول ترک که داستانش را همه ما می دانیم.به گزارش کانون خبرنگاران نبأ وابسته به خبرگزاری ایکنا، علم کشی بخشی از مراسم عزاداری ایام محرم به ویژه دهه نخست این ماه است؛ «علم» به معنای پرچم، رعیت، نشان لشکر، بیرق، آنچه به سر نیزه بندند، درفش و در اصطلاح عزاداری حسینی نام علم و علامت خاصی است که هر هیئت و دسته، ویژه خود دارد و آن را از دسته های دیگر متمایز می سازد؛ قدیمی ترین علامت های ایرانی در موزة توپکاپی استانبول نگهداری می شود شاید این علامتها که نمونه ای از علامت و نشان قبایل مختلف ایرانی است در عصر حکومت ترکمنهای آق قویونلوها و قره قویونلوها وجود داشته اند و دسته های سیاسی و مذهبی از آنها استفاده می کرده اند. علامتها از صفحات آهنی بصورت تیغه ای باریک و بلند ساخته می شده اند و در رأس آن علامت، نشان سنتی و قومی قبیله ای نصب می شده است. در این فرصت نمادهای نصب شده بر علم را از زبان فردی که سالیان سال به این امر اهتمام داشته می شنویم، البته قابل ذکر است که مرور زمان باعث شده تا برای به کار بردن هریک از این نمادها توجیهاتی ذکر شود به عنوان مثال «سر اژدها» به عنوان نماد لشگر جنیان ذکر شده که در روز عاشورا اذن همراهی با کاروان امام حسین را نگرفتند،اما چرا جن به شمایل دایناسور بر علم نصب شده است؟ یکی از مواردی که در فرهنگ عاشورایی و قیام امام حسین(ع) در کشو ما جا باز کرد و جوانان را جذب خود کرد، اضافه شدن علم به عزاداری های مردم بود؛ علم به روایتی از زمان آل بویه برای عزاداری ها استفاده می شد و عده ای به دوره زندیه و گروهی هم به دوره قاجار نسبت می دهند. در تاریخچه و فلسفه و پیدایش علم نقل قول های بسیاری وجود دارد، اما در این یادداشت بیشتر از زبان پیش کسوتان و علم کش های قدیمی نقل قول ها بیان می شود تا هم درد و دلشان را بشنویم و هم کمی از حال و هوای محرم در سالیان گذشته آگاه شویم؛ به همین منظور به سراغ یکی از علم داران قدیمی رفتیم و در کنار علامتش با او هم صحبت شدم. ابتدا برایم از دلیل کشیدن طناب سبز رنگ جلوی علامتش گفت و اینکه در گذشته حرمت علم به خاطر انتساب به دستگاه امام حسین(ع) و اسامی ائمه اطهار نگه داشته می شد اما الان هر کسی از راه می رسد بدون توجه به آیات قرآن روی تیغه های علامت شروع به دست زدن و برانداز کردن می کند؛ در بعضی اوقات هم پرهای علامت را برمی دارند تا به عنوان تبرک با خود ببرند در مجموع این شرایط باعث شده تا برای حفظ حرمت آیات قرآن و اسماء متبرکه این حفاظ را جلوی علامت بکشیم و با تعصب خاصی گفت از کودکی بزرگان ما به ما یاد دادند که بدون وضو حتی نزدیک علم هم نشویم و تا همین الان حتی یک بار هم بدون وضو دست به علم نزده ام. وقتی چشمم به حیواناتی افتاد که روی علامت نصب شده بودند فلسفه وجود این حیوانات را جویا شدم که وی اینگونه عنوان کرد: اژدهایی که در دو طرف علامت است برای محافظت از علم است و بعضی هم آن را نماد لشکر جنیانی می دانند که در روز عاشورا برای مبارزه خدمت امام حسین(ع) رسیدند اما امام به آنها این اجازه را نداد. شیر نماد حضرت علی(ع) و طاووس نشانه حضرت مهدی صاحب الزمان(عج) است؛ آهو نماد امام رضا(ع)، ضامن آهو است و تبرزین و کشکول هم نماد درویش کابلی است که با یک کشکول آب به خدمت امام حسین(ع) رسید؛ بر روی تیغه های علامت هم معمولا اسامی ائمه و قرآن و احادیث و اشعار مربوط به حادثه عاشورا حک می شود. بر روی علامت زنگوله هایی هم آویزان بود که نماد صدای کاروان امام حسین(ع) است و علم کش خوب، کسی است که هنگامی که علم را می کشد آنقدر مسلط باشد که صدای این زنگوله ها به گوش نرسد و فقط این صدا هنگامی که به امامزاده، مسجد یا هیئت عزاداری امام حسین(ع) می رسیم همراه با سلام دادن علامت به گوش می رسد. این روزها بعضا جوان هایی را می بینم که برای نشان دادن خودشان و به نیت های مختلف زیر این علم می روند اما در نهایت جذب دستگاه امام حسین(ع) می شوند و نوکری این خاندان مرامشان می شود؛ من برای سلامتی همه کسانی که علم می کشند دعا می کنم و اعتقاد دارم که دستگاه امام حسین(ع) صاحب دارد و صاحب عزا، حضرت زهرا(س) است و خود او هم این جوان ها را سر و سامان می دهد مثل رسول ترک که داستانش را همه ما می دانیم و کار ما فقط خدمت کردن است و اگر می خواهیم کسی را هدایت کنیم باید خیلی نرم بگوییم تا جوان ها فراری نشوند؛ اینجا هر کسی می تواند وارد شود و هیچ کس حق ندارد به کسی خرده بگیرد. در پایان این خادم اهل بیت(ع) که سید هم بود ظهور آقا امام زمان(عج) و سلامتی رهبری را که جزو دعاهای ثابت و هر روزه اش هم بود طلب کرد و حرف پایانی اش این بود که به جوان ها باید اهمیت ویژه ای بدهیم تا بتوانیم در کنار دوستی با جوان از گمراه شدن و در مسیر بیراهه رفتنش جلوگیری کنیم. محمد نادعلی
دوشنبه ، ۴آبان۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: ایکنا]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 15]