واضح آرشیو وب فارسی:فان پاتوق: برای تعمیر سطوح آسفالتی ابتدا باید عیب کار را تشخیص داد، مهمترین عیوب این سطوح عبارتند از:
ـ گودالها و حفره.ها
ـ نشست آسفالت در اثر خرابی زیرسازی
ـ ترکهای آسفالت
ـ موج و شیارهای طولی و عرضی بیرون زدن شن از آسفالت (جدا شدن سنگدانه.ها از آسفالت)
ـ رو زدن قیر
در قسمتهای بعد به طور اختصار به شرح چگونگی به وجود آمدن این معایب و روش اصلاح آنها مبادرت می.شود.
گودالها و حفره.ها
این گودالها در اثر عوامل زیر به وجود می.آیند:
الف: کافی نبودن کوبیدگی آسفالت
ب: وجود نقاط ضعف در زیرسازی
پ: کافی نبودن قیر در آسفالت
این گودالها خطری برای عبور و مرور به شمار می.روند و اگر به فوریت مرمت نشوند، توسعه پیدا کرده و به علت نفوذ آب و سرایت رطوبت به زیرسازی و یخبندان، خرابیهای بزرگتری را موجب می.شوند، از این رو باید به محض پیدایش گودال در محوطه، آن را لکه.گیری نمود. نحوه عمل به ترتیب زیر است: ابتدا باید مصالح معیوب داخل گود را برداشت، اطراف گودال و کف آن باید تا حدودی که به قشر محکم و قابل قبول برسد، کنده شود، در صورتی که زیرسازی، معیوب و مرطوب باشد، باید مصالح آن را خارج کرد و مقطع آن را به شکل منظم هندسی درآورد و دیواره حفره را قائم ساخت. مصالح جایگزین قسمتهای کنده شده از جنس قشر اساس و ضخامت هر لایه حدود 5 سانتیمتر می.باشد که به وسیله تخماق دستی کوبیده می.شود. این زیرسازی را تا حدی بالا می.آورند که از سطح آسفالت به اندازه ضخامت آسفالت موجود و یا 5 سانتیمتر (هرکدام بزرگتر باشد) پایین.تر قرار گیرد.
پس از اینکه محل تعمیر شده تمیز و خشک شد، باید کف و اطراف آن را با قشر نازکی از قیر MC2 ضخامت قشر آسفالت و حداکثر 5 میلیمتر از سطح آسفالت مجاور بلندتر باشد تا بعداً زیر چرخهای سنگین وسائط نقلیه همتراز سطح آسفالت گردد. آغشته نمود، به قسمی که اتصال مخلوط لکه.گیری را با کف و جدار گود تأمین نماید، در این مرحله اگر قیر اضافی به کار رود، بعداً از داخل مخلوط لکه.گیری و کناره.های آن به بیرون سرایت می.کند، پس از آغشته شدن کف و جدار به ترتیب فوق، مخلوط لکه.گیری را در داخل گودال می.ریزند و بسته به وسعت آن به وسیله تخماق دستی، غلتک دستی و یا غلتکهای صفحه.ای لرزان می.کوبند.
نشست آسفالت در اثر خرابی زیرسازی
در بعضی از نقاط که زیرسازی یا خاکریز جاده، خوب کوبیده نشده و یا برای عبور لوله.های آب، گاز، کابل و نظایر آن، محل مذکور کنده شده ولی در بازسازی آن دقت نشده، بعداً در زیر ترافیک به تدریج متراکم می.گردند و در نتیجه سطح آسفالت نشست می.کند. نشست آسفالت ممکن است بدون ترک.خوردگی باشد، ولی از آنجا که اختلاف سطح برای ترافیک ایجاد اشکال می.کند، باید نسبت به مرمت آن اقدام نمود. در صورتی که نشست آسفالت خیلی زیاد و گسترده باشد، باید قشر آسفالت را تراشید و پس از پر کردن و کوبیدن زیر آن، مجدداً قشر آسفالت را تکرار نمود، ولی اگر شکست زیاد نباشد، باید آن را با مخلوط لکه.گیری پیش.ساخته، به نحوی که در مورد پر کردن گودالها گفته شد، پر نمایند.
ترکهای آسفالت
مهمترین ترکهای آسفالت عبارتند از:
ـ ترکهای طولی و عرضی
ـ ترکهای پوست سوسماری یا موزائیکی
ـ ترکهای جمع.شدگی
روش مرمت هریک از ترکها، به اختصار به شرح زیر است:
الف: ترکهای طولی و عرضی
این ترکها همان طور که از نامشان پیداست، تقریباً به موازات محور راه و یا عمود بر آن ایجاد می.شوند، علت ایجاد این ترکها جابه.جایی زیرسازی، انقباض زیرسازی در سرمای شدید و یا تورم بعضی از مصالح به کار برده شده در خاکریز بدنه راه می.باشد. هرگاه ترکهای طولی و عرضی عریض باشند و خطر نفوذ آب و ایجاد یخبندان در فصل زمستان محتمل باشد، باید فوراً آنها را با قیر MC2 پر نمود و روی آنها را با ماسه خیلی نرم و یا خاک سنگ پوشانید و پس از اینکه قیر جذب مصالح شد، ماسه.های زائد را جارو نمود. قبل از ریختن قیر، باید داخل ترکها را از گردوخاک و مواد زائد پاک کرد، برای این منظور می.توان از هوای فشرده و یا از برسهای مویی زبر استفاده کرد.
باید دقت نمود که از مصرف قیر بیش از حد احتراز شود، در غیر این صورت قیرهای زائد در اطراف ترک پخش شده و پس از ریختن ماسه، سطحی ناهموار ایجاد می.نماید.
ب: ترکهای پوسته سوسماری یا موزائیکی
این ترکها به صورت چند ضلعی های کوچکی به شکل نقش روی پوست سوسمار ایجاد می.شوند، در اکثر موارد علت موزائیکی شدن آسفالت، عدم مقاومت کافی قشرهای زیرین و یا عدم تکافوی ضخامت آسفالت است، برای ترمیم آنها باید آسفالتهای ترک خورده را برداشته و قشرهای زیرین را که اغلب آب در آنها نفوذ نموده است، بیرون آورد و با مصالح مرغوب زیرسازی پر کرد و خوب کوبید و پس از اجرای پریم.کت با قیر MC2 با مخلوط لکه.گیری پیش.ساخته، آن را پر کرد.
پ: ترکهای جمع.شدگی
این ترکها روی سطح آسفالت چند ضلعیهای بزرگی را تشکیل می.دهند که به هم متصل هستند، علت به وجود آمدن آنها، بیشتر کمبود قیر در مخلوط آسفالت و یا شکنندگی نوع قیر مصرفی است و اصلاح این ترکها مانند ردیف «ب» می.باشد.
ت: ترکهای هلالی شکل
این ترکها به علت عدم چسبندگی قشر آسفالت گرم به زیرسازی آن و یا در اثر نچسبیدن قشرهای آستر و رویه به یکدیگر، ایجاد و در نتیجه در اثر فشار افقی حاصله از حرکت چرخهای وسائط نقلیه ظاهر می.شوند، برای مرمت این قبیل ترکها باید آسفالت اطراف ترک را آنقدر برداشت تا چسبندگی کافی بین آسفالت و سطح زیرین آن مشاهده شود و آنگاه گودال را، آماده و با قیر MC2 پریم.کت و سپس با مخلوط لکه.گیری پیش.ساخته، پر نمود و خوب کوبید.
موج و شیارهای طولی و عرضی
موج عبارتست از پستی و بلندیهایی که به شکل سینوسی و اکثراً به صورت یکنواخت و منظم در سطح آسفالت ایجاد می.شوند. مهمترین علل ایجاد موج وجود قیر اضافی در مخلوط آسفالت، دانه.بندی غیرصحیح مواد سنگی، وجود مصالح گردگوشه به مقدار غیر مجاز و بالاخره خوب کوبیده نشدن آسفالت است. شیار در سطح آسفالت به علت عدم وجود قیر کافی و یا دانه.بندی ناصحیح مواد سنگی به وجود می.آید. طریقه اساسی مرمت قسمتهای موجدار و شیاردار، کندن آسفالت و تجدید آن با رعایت مشخصات آسفالت است.
بیرون زدن شن از آسفالت
بیرون زدن شن از آسفالت عبارتست از جدا شدن تدریجی مواد سنگی از مخلوط آسفالت که علت آن کمبود قیر در آسفالت تهیه شده و یا حرارت زیاد در هنگام پخش آن می.باشد. در صورتی که بیرون زدن شن جزئی باشد و معایب دیگری در سطح آسفالت مشاهده نشود، می.توان با پخش لایه نازکی از قیر مایع MC2 بدون پخش مواد سنگی روی آن رفع عیب نمود، این طریقه را اصطلاحاً سیل.کت ابری می.نامند.
رو زدن قیر
این عیب در اثر وجود قیر زائد در مخلوط آسفالت به وجود می.آید و در هوای مرطوب و بارانی سطح راه را لغزنده می.سازد و برای ترافیک خطرناک است، برای مرمت آن می.توان در فصولی که هوا گرم است با پخش سنگ شکسته و یا ماسه دانه.بندی شده روی سطح آسفالت و کوبیدن آن به دفعات توسط غلتکهای سنگین، قیرهای زائد را جذب نمود، هرگاه مقدار قیر بیرون زده خیلی زیاد باشد و یا هوا کاملاً گرم نباشد، باید سطح آسفالت را خراشید و مقداری سنگ شکسته به آن اضافه نمود و آن را خوب کوبید.
منبع: مشخصات فنی عمومی کارهای ساختمانی - نشریه 55
به نقل از وبلاگ مهدی هاشمی - mahdihashemi.blogfa.com
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: فان پاتوق]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 524]