واضح آرشیو وب فارسی:تبیان: غدیر خونین کربلا 3حقیقت «مرگ» در نگاه سالار شهیدان علیه السلام
![امام حسین (ع) و ابوالفضل العباس (ع)](http://img.tebyan.net/big/1388/10/24133176976514266117844919213816810200229.jpg)
بحث در تحلیل « غدیر خونین كربلا » بود. اشاره شد به اینكه خاورمیانه را امویان به زور تصاحب كردند. نه در دولتمردان اموی حق وجود داشت، نه در توده مردم كه پیرو دولت مركزی بودند حق خواهی مطرح بود! وجود مبارك سالار شهیدان، حسین بن علی بن أبیطالب ملاحظه كرد كه اگر این قیامش را در همان مدینه، عملی كند، آنها حضرتش را مانند امام مجتبی (ع) شهید و مسموم می كنند، و در همان مدینه به خاك می سپارند؛ و الآن ما دیگر كربلا و شهره جهانی آن صحنه را نداشتیم! لذا حضرت برای روشن كردن مردم از یك سو، و انتخاب سرزمینی كه به خطر بعدی وهابیّت و امثال اینها در بقیع گرفتار نشود، جریان كربلا و كوفه را انتخاب كردند. در مكه كه همگان حضور داشتند، وجود مبارك آن حضرت سخنرانی كرد. در نوبت قبل به عرضتان رسید كه وجود مبارك سالار شهیدان (ع) از همان اوّل قصد « عمره مفرده » داشت، و هرگز قصد حج نداشت تا حج را به عمره تبدیل كند ! در روز ترویه كه غالباً آماده می شدند برای رفتن به عرفات، وجود مبارك حضرت سخنرانی كرد و مرگ را تشبیه كرد؛ فرمود: مرگ برای انسان زیور است. خطّ الموت علی ولد آدم مخطّ الق لاده علی ج ید الفتاه (1). وجود مبارك حسین بن علی مانند سایر ائمه (علیهم السّلام) كه مفسّر حقیقی قرآن كریمند، و قرآن ناطقند، و قرآن ممثّلند؛ برای مردم تشریح كردند كه مرگ یك تحوّل است، و انسان،مرگ را می میراند، نه اینكه مرگ، انسان را بمیراند! و مرگ از پوست به در آمدن است، و نه پوسیدن! مرگ از انسان چیزی نمی كاهد، این انسان است كه مرگ را پشت سر می گذارد؛ چون كلّ نفس ذائقه الموت (2)، نه كلّ نفس یذوقها الموت! هر كسی مرگ را هضم می كند، نه هر كسی را مرگ هضم بكند. وجود مبارك حضرت فرمود: مرگ است كه پایان كار است، و مرگ برای ما گواراست و زیور است برای ما. برای من یك آرامگاهی، یك قتلگاهی، یك قبری در سرزمین عراق مشخص شده كه گویا می بینم گرگهای آن منطقه بدنم را قطعه قطعه می كنند؛ لكن من بیش از آن مقداری كه یعقوب به فرزندش مشتاق بود، یا یوسف به آبائش مشتاق بود، به اجدادم مشتاقم(3). لكن من بیش از آن مقداری كه یعقوب به فرزندش مشتاق بود، یا یوسف به آبائش مشتاق بود، به اجدادم مشتاقمنثار «خون »، تنها راه نجات مردم از جهالت و ضلالتپس مرگ برای ما گواراست، ولی خاورمیانه در آتش باطل دارد می سوزد. اولا ترون انّ الحقّ لا یعمل به و انّ الباطل لایتناهی عنه (4)؛ این را در مقاطع گوناگون در بین راه فرمود: مگر نمی بینید كه به حق عمل نمی شود، و از باطل پرهیز نمی شود! یعنی در دولتمردان سخن از حق طلبی نیست؛ و ملّت هم كه عبید الدّنیا شده اند(5)، حق خواهی مطرح نیست؛ و چاره ای جز بذل (خون) نیست! گاهی با تدریس، با تألیف، با تصنیف، با تحریر، با تحلیل، با این گونه امور حق را می شود به جامعه منتقل كرد. گاهی كه جامعه غرق شدند، در خطر افتادند و غوطه ورشدند؛ در آنجا سخن از (استنقاذ) است، نه تعلیم. اینكه در زیارت أربعین آمده است: و بذل مهجته فیك لیستنقذع بادك (6)؛ ا ستنقاذ كند، همین است. یك كسی كه در دریا دارد غرق می شود، باید وارد دریا شد و او را نجات داد؛ این حال را می گویند: (استنقاذ). درباره پیامبر تعبیر به هدایت آمده، اما درباره حسین بن علی تعبیر به انقاذ آمده. در نهج البلاغه، در خطبه اوّل كه قبلاً به عرضتان رسید، اینچنین بود: و هداهم ب ه م ن الضّلاله و انقذهم ب مكان ه م ن الجهال ه (7). درباره جهالت سخن از «استنقاذ» شده؛ درباره ضلالت، سخن از « هدایت» است. درباره حسین بن علی هر دو بخشش به ا نقاذ تعبیر شده؛ و بذل مهجته ف یك ل یستنق ذ ع بادك م ن الجهاله و ح یره الضّلال ه. به هر تقدیر؛ خاورمیانه در بطلان فرو رفته بود، و وجود مبارك سالار شهیدان هیچ راهی نداشت جز بذل خون و تحمّل شهادت و اسارت.
![حسین (ع)](http://img.tebyan.net/big/1388/10/248157190245240100243661514361901581802494.jpg)
«لقای الهی»، وطن اصلی انسانبعد از اینكه این خطبه را در مكه ایراد كرد، فرمود: من عازم عراقم؛ هر كس عازم مرز ما و هدف ماست، من بامداد فردا حركت می كنم: من كان باذ لاً ف ینا مهجته و موطّ ناً علی ل قاء الله نفسه فلیرحل معنا (8). اگر كسی آماده است كه سر ببازد، و اگر كسی آماده است كه خون بدهد، و اگر كسی جهانی فكر می كند، و اگر كسی ملكوت را وطن می داند، نه ملك را ! توطین می كند خود را بر لقاء الله، لقاء الله را وطن می داند، نه سرزمین خاص را؛ او می تواند به كربلا بیاید.این سخن كه در كلمات مرحوم شیخ بهائی آمده: این وطن، مصر و عراق و شام نیست؛ مسبوق به سخنان لطیف شیخ اشراق است كه فرمود: گرچه این حبّ وطن اقلیمی، مسأله خاص خود را دارد و لازم است، امّا انسان باید آن وطن حقیقی را دوست داشته باشد: حبّ الوطن م ن الیمان، ما از جای دیگر آمدیم كه لقای الهی است، باید به آنجا بر گردیم؛ آن وطن اصلی ماست. بنابراین سروده مرحوم شیخ بهائی مسبوق به گفته لطیف شیخ اشراق است؛ امّا همه اینها از بركات اهل بیت عصمت و طهارت است كه سالار شهیدان فرمود: كسی توطین بكند؛ یعنی وطن شناسی بكند، وطن یابی بكند، وطن محوری باشد، و وطن خود را لقاء الله بداند. چون از آنجا آمده، و به آنجا بر می گردد؛ نّا ل لّه و نّا ل یه راج عون (9). اگر توطین نفس كرد و فهمید وطن او لقاء الله است، آنجا دار القرار است و می آرمد؛ این می تواند كربلائی بشود. با این سخنرانی حق مدار و حق محور، مردم را روشن كرد. آنهائی كه عازم عرفات و مشعر و منا بودند، آنها را روشن كرد؛ كه بعدها سخن نهضت كربلا كه به آنها رسید، بسیاری از اینها آگاه شدند. اگر كسی آماده است كه سر ببازد، و اگر كسی آماده است كه خون بدهد، و اگر كسی جهانی فكر می كند، و اگر كسی ملكوت را وطن می داند، نه ملك را او می تواند به کربلا بیایدروشنگری های امام حسین (ع) در مسیر حركت از مدینه به كربلاو با این خطبه از مكه به طرف كوفه حركت كرد؛ منتها كوفه راهش ندادند كه راه كربلا را انتخاب كرد. در بین راه نامه های فراوانی نوشت، وجود مبارك مسلم بن عقیل را به عنوان نائب خاص به كوفه اعزام كرد كه پیام حضرت را به مردم كوفه رساند. مردم كوفه هم سوابق فراوانی با علی بن أبیطالب داشتند، شاگردان آن حضرت بودند، پای منبر آن حضرت نشسته بودند، به آن حضرت اقتداء كرده بودند ، اهل بیت را می شناختند.وجود مبارك مسلم بن عقیل به عنوان نائب مخصوص وارد سرزمین كوفه شدند، كه داستان خاص خودش را دارد. قیام حسینی به منظور « اقامه حق »؛ و نه دریافت ( حطام دنیا )بنابراین وجود مبارك أبی عبدالله در تمام این راهها برای تعیین آن هدف بود. اگر در نهج البلاغه آمده است كه: تمام قیام های ما، هیچ كدام برای دنیا و حطام دنیا نبود، عین آن سخنانی كه در نهج البلاغه هست، در فرمایشات أبی عبدالله هم هست. كه خدایا ! تو می دانی ما برای دنیا و كشور گشائی و امثال ذلك نیآمدیم. كلّ این جریان در اختیار ما باشد، برای اقامه حق است. بیانات آیت الله جوادی آملی (دام ظلّه العالی) قم ـ دی 1378 ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ(1) بحار الأنوار /44 / 366 (2) آل عمران / 185(3) اشاره به: بحار الأنوار / 44 / 366 و 367 (4) تحف العقول / 345(5) اشاره به: تحف العقول / 345 ـ نّ النّاس عبید الدّنیا ... (6) تهذیب الأحكام / 6 / 113 ـ ز یاره الأربعین (7) نهج البلاغه / خطبه 1 ـ مبعث النّب ی(8) بحار الأنوار / 44 / 367 (9) بقره / 156 ابوذر رضاسلطانی/گروخ دین و اندیشه تبیان
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: تبیان]
[مشاهده در: www.tebyan.net]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 298]