واضح آرشیو وب فارسی:رویش نیوز: یک روزنامه اصلاح طلب می گوید اصلاح طلبان به سه دسته تقسیم شده اند و در مجلس هم کاری نمی توانند بکنند. به گزارش رویش نیوز به نقل از، روزنامه شرق در سرمقاله خود نوشت: حتی اگر این مجلس شبیه به مجلس ششم باشد چنین رویدادی بعید به نظر می رسد. این فصل دیگری است که درک سیاست را پیچیده تر می کند و به همان نسبت اصلاح طلبان را در صحنه سیاست تقلیل می دهد. این روزنامه می افزاید: اکنون مسئله این است که نمایندگانی که از طرف اصلاح طلبان به مجلس می روند، کمتر به اختلافات دامن می زنند و بیش از آنکه به خاستگاه خود وفادار باشند، با دولت همراه اند. شاید همین موقعیت متضاد با اصلاح طلبان خارج از مجلس، آنها را با مشکل مواجه کند. اصلاح طلبان داخل مجلس مکان مندند و اصلاح طلبان خارج مجلس زمان مند. از این پس نمایندگان باید به وضعیت های پیش آمده واکنش نشان دهند و اصلاح طلبان مستقل به گفتمان خود پایبند بمانند. اصلاح طلبان، دیگر باور دارند که از ایده ها و مواضع دوران چپ بسیار فاصله گرفته اند؛ اما چیزی را که باور ندارند، چرخش جدی شان از دوم خرداد است و اگر بخواهند آن را بپذیرند، با منافع و موقعیت شان ناسازگار است؛ از همین رو این باورمندی یا ناباوری از اصلاح طلبان سه دسته می سازد: آنها که با صدای بلند فکر می کنند و به جد خود را در حاشیه نگاه داشته اند، آنها که صدای بلند خود را می شنوند؛ اما اعتنا نمی کنند و سعی دارند تا صدایشان را در همین منظومه با صداهای دیگر همساز و متوازن کنند. دسته سوم صدایی ندارند و با حضور در مکان ها صاحب صدا می شوند. کلام محسن صفایی فراهانی به وضوح این معنا را تأیید می کند: «باید در حد خود از مجلس توقع داشته باشیم. اگر مجلسی خلق کنیم که زبان گویای مردم باشد، بزرگ ترین دستاورد رخ داده است.» این نکته بسیار مهم و کلیدی حرف های او است؛ اما مهم تر از آن این است: «من نه امروز و نه هیچ روز دیگری نمی خواهم نماینده شوم؛ حتی در زمان میانی مجلس ششم می خواستم استعفا بدهم؛ زیرا گفتم ما کارایی نداریم. ولی خاتمی گفت جواب مردم را چه می دهی؟» شرق ادامه می دهد: سخنان صفایی فراهانی بیش از آنکه به شخص یا نهادی برگردد، به وضعیتی برمی گردد که مانند مداری سیاست را در بر گرفته است. ناگفته نماند که از مجلس ششم حرف می زنیم؛ مجلسی که متراکم از ایده ها و آرمان هایی بود که تحقق آنها در آن زمینه و زمانه بعید و دور از دسترس بود. مجلس ششم حتی مجلس پنجم نبود؛ مجلسی مصلحت اندیش که مصلحت دولت دستور کارش بود. قیاس مجلس پنجم و ششم روشنگر وضعیت کنونی ما است؛ زیرا این دو مجلس، شاخصی هستند برای تحلیل و تبیین اصلاح طلبان کنونی که از آن دوران مصلحت اندیشی نیز فاصله گرفته اند. نتیجه ای است که از دل آن بیرون می آید و آینده سه گروه اصلاح طلب را رقم می زند. اینکه چه گفتمانی را دنبال می کنند، گفتمانی در مدار و منظومه شرایط موجود یا خارج از این مدار. دستیابی به هر دو دیر و دور است. منبع: کیهان
یکشنبه ، ۹اسفند۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: رویش نیوز]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 19]