واضح آرشیو وب فارسی:کسب و کار: کشاورزان ایرانی بابت فروش محصولات دانه روغنی، ذرت، چای و چغندر قند به دولت و کارخانه ها هزار و ۲۰۰ میلیارد تومان طلب دارند.یکی از معضلات اساسی بخش کشاورزی در ایران، قیمت بالای تمام شده محصول است و یکی از دلایل اصلی برای این مشکل، خرد بودن اراضی کشاورزی عنوان می شود؛ چرا که در اراضی خرد با توجه به تولید کم محصول قیمت تمام شده افزایش می یابد و در کنار آن استفاده از ادوات و ماشین آلات کشاورزی هم در این زمین ها صرفه اقتصادی ندارد. نبود الگوی کشت مناسب و بی برنامگی در تولید که هر ساله منجر به نوسان تولید و قیمت در محصولاتی مثل خیار، گوجه فرنگی، پیاز، سیب زمینی، هندوانه و سایر محصولات آب بر می شود، از دیگر مشکلات این بخش به شمار می رود. براساس این گزارش: دولت برای حل بخشی از مشکل کشاورزان هر ساله اقدام به خرید برخی محصولات به خصوص محصولات استراتژیک با نرخ تضمینی می کند که اگرچه این امر پشتوانه ای برای کشاورز در امر تولید محسوب می شود، اما از آنجا که پرداخت بهای محصول فروخته شده به کشاورزان اغلب با تأخیر چندین ماهه صورت می گیرد، باز هم خود به مشکلی برای کشاورزان تبدیل شده است. البته به جز دولت، کارخانه های بخش خصوصی هم بخشی از خرید محصولات تولیدی کشاورزان از جمله دانه های روغنی و چغندر قند را با نرخ تضمینی انجام می دهند که در این بخش ها هم متاسفانه به دلایل مختلف از جمله رکود بازار ممکن است پرداخت بهای محصول به کشاورزان با تأخیر مواجه شود. * طلب 33 میلیارد تومانی چایکاران از دولت براساس این گزارش، امسال ارزش 87 هزار تن برگ سبز چای خریداری شده از کشاورزان معادل 136 میلیارد و 500 میلیون تومان بود. اگرچه برداشت برگ سبز چای از اردیبهشت ماه آغاز شد و چند ماه است که به پایان رسیده، اما چایکاران هنوز مبلغ 33 میلیارد تومان از دولت طلب دارند. در حالی مطالبات چایکاران هنوز پرداخت نشده است که دولت مصمم است تا تولید این محصول را که سال ها مورد بی مهری قرار گرفته بود، مجدد رونق یابد. * 900 میلیارد تومان از مطالبات چغندرکاران پرداخت نشده است این گزارش می افزاید: چغندر قند هم که امسال رکورد تولید 5 میلیون و 600 هزار تنی را پشت سر گذاشت، از جمله محصولاتی است که شامل خرید تضمینی می شود، این محصول توسط بخش خصوصی و کارخانه های قند و شکر خریداری می شود. امسال کارخانه ها یک هزار و 427 میلیارد تومان چغندر قند از کشاورزان خریداری کرده اند که هنوز 900 میلیارد تومان از پول آن را به کشاورزان پرداخت نکرده اند. دبیر انجمن صنایع قند و شکر دلیل پرداخت نکردن پول چغندرکاران را رکود حاکم بر بازار شکر عنوان کرده است که البته دولت برای حل این مشکل قرار است وارد عمل شده و بخشی از شکر موجود در انبارهای کارخانه ها را به عنوان ذخایر استراتژیک خریداری کند. *طلب 50 میلیارد تومانی کشاورزان دانه های روغنی پرداخت نشده است دانه های روغنی هم از جمله محصولات استراتژیک کشاورزی است که توسط بخش خصوصی خریداری می شود که البته امسال خرید و پرداخت مطالبات کشاورزان بسیار خبرساز شد. براساس این گزارش: امسال خرید این محصول و پرداخت بهای آن توسط بخش خصوصی با مشکلاتی مواجه شد که برای حل آن در نهایت مقرر شد، تا به ازای خرید هر کیلوگرم انواع دانه های روغنی از کشاورزان به قیمت تضمینی، برای متقاضیان اخذ مجوز واردات روغن، مجوز واردات 4 کیلوگرم روغن خام صادر می شود. براساس این گزارش، علیرغم تمام تلاش هایی که وزارت جهاد کشاورزی در سال جاری برای حل مشکل کشاورزان این بخش انجام داد، هنوز 50 میلیارد تومان از مطالبات کشاورزان پس از گذشت چند ماه از پایان فصل برداشت پرداخت نشده است. * ذرت کاران 250 میلیارد تومان از دولت طلب دارند اما طلب ذرت کاران بابت فروش ذرت به نرخ تضمینی، حدود 250 میلیارد تومان است و مبلغ مذکور بخش دیگری از مطالبات کشاورزان به شمار می رود. امسال در مجموع 270 هزار تن ذرت به نرخ تضمینی از کشاورزان خریداری شده که اگرچه گفته می شود وجه خرید آن توسط شرکت پشتیبانی امور دام از دولت تأمین شده است، اما هنوز مبلغی بابت آن به کشاورزان پرداخت نشده است و به گفته معاون شرکت پشتیبانی امور دام تا دو هفته آینده مطالبات کشاورزان در این بخش پرداخته می شود. براساس این گزارش، فقط در چهار محصول چای، چغندر قند، ذرت و دانه های روغنی به ترتیب 33 میلیارد تومان، 900 میلیارد تومان، 250 میلیارد تومان و 50 میلیارد تومان کشاورزان از دولت و بخش خصوصی بابت فروش تضمینی محصولاتشان طلب دارند و این در حالی است که کشاورزان ما از بنیه مالی ضعیف برخوردارند و برای آغاز کشت هر محصول و تأمین نهاده های آن باید پول در اختیار داشته باشند. این گزارش می افزاید: بخش کشاورزی در مجموع بابت فروش چهار محصول هزار و دویست و 33 میلیارد تومان از بخش خصوصی و دولتی طلب دارد، در حالی که گاهی مبالغی به مراتب بیشتر از این رقم صرف واردات محصولات مختلف از جمله محصولات کشاورزی می شود که قبل از ورود آن به کشور باید پول آن تأمین و پرداخت شود. وقتی گفته می شود ۲میلیارد دلار صرف واردات روغن و دانه روغنی شده، با توجه به شرایط تحریم، یعنی اول پول آن واریز شده و بعدا محموله دریافت شده است، حال سوال این است چطور برای واردات پول وجود دارد، اما وقتی نوبت به خرید محصول داخلی می رسد، پول ندارند، اول محصول کشاورز را می گیرند و بعد از چند ماه با منت چک با مدت یک ماهه می دهند، آیا این کار حمایت از تولید داخلی و اقتصاد مقاومتی است.
جمعه ، ۲۵دی۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: کسب و کار]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 42]