واضح آرشیو وب فارسی:بلاغ: پایگاه اطلاع رسانی KHAMENEI.IR به مناسبت سالروز درگذشت جهان پهلوان غلام رضا تختی، ماجرای تغییر نام ورزشگاه مشهد به نام «غلامرضا تختی» توسط رهبر معظم انقلاب در آبان۵۷ را تشریح کرد.به گزارش بلاغ ، استادیوم تختی مشهد قبل از انقلاب «سعدآباد» نام داشت. همزمان با اوج گیری مبارزات انقلابی، اقشار مختلف مردم مشهد به خصوص فرهنگیان این شهر در تاریخ ۱۳۵۷/۸/۱۶ اجتماعی بزرگ در این استادیوم برگزار کردند. سخنران این برنامه آیت الله خامنه ای بودند که در بخشی از سخنان شان نام این استادیوم محل تجمع را به نام مرحوم «غلام رضا تختی» تغییر دادند. بعد از این سخنان، مردم با تکبیر و صلوات، این مسأله را تأیید می کنند و نام این ورزشگاه از آن پس تغییر می کند. پایگاه اطلاع رسانی KHAMENEI.IR این بخش از بیانات حضرت آیت الله خامنه ای را که پیش از پیروزی انقلاب اسلامی در این تجمع بزرگ بیان شده بود، به مناسبت سالروز درگذشت جهان پهلوان غلام رضا تختی، برای اولین بار منتشر می کند: «بعضی از برادران ما از دو، سه روز قبل از این که سخن از تشکیل این انجمن باشکوه و عظیم در این مجمع میشد، اظهار میکردند که این تاکنون بهترین اجتماعی است که در این محل تشکیل شده. تا حالا هر چه اجتماع در این جا بوده، یا لااقل بیشترین اجتماعاتی که در این جا تشکیل شده است، اجتماعاتی بوده است مخدِّر یا مخرّب یا وقت گیر یا وقت کش و خلاصه برای سرگرم کردن و بازداشتن مردم. جامعه ی ورزشکاران و به خصوص جامعه ی کشتیگیران و همچنین همه ی ورزشکاران مسلماً مانند دیگرِ برادران و خواهران خود از این رنج می برده اند که یک چنین منطقه ای در شهر و یک چنین فضائی و این چنین تجهیزاتی هرگز نمیتوانسته است با آرمانهای مذهبی و ملی آنها هماهنگ باشد. حتی تاکنون نمیتوانستند یک قهرمان محبوبشان را - اجازه بدهید به توصیه ی برادران بگویم یک پهلوان محبوبشان را، اسم قهرمان را تکرار نکنیم - یک پهلوان محبوبشان را که نمودار آزادگی جمع ورزشکار این ملت بوده است، نمیتوانستند از او یک عکس حتی در این محوطه ی وسیع نصب کنند، نمیتوانستند حتی نام او را بیاورند، زیرا جرم او این بود که سالها پیش - سالها پیش شاید حدود دوازده، سیزده سال پیش - این احساسی را که امروز همگانی شده است، داشت. در این محیط احساس خفگی میکرد و این احساس را بروز میداد و به خاطر همین شجاعتها و شهامتها بالأخره جان خود را از دست داد. برادران ما، هم جامعه ی معلمین، که میزبانان ما و میزبانان بسیار عزیز ما هستند و سپاس همه ی ما بر آنها و نثار آنها و همچنین جامعه ی ورزشکاران و به خصوص کشتیگیران پیشنهاد کردند، من این پیشنهاد را در معرض میل و دید برادران و خواهران میگذارم، اگر خواستید تصویب میکنید و اگر تصویب کردید، حق با مردم است، حق با ملت است، همان، خواهد شد. پیشنهاد میکنند که این استادیوم را به نام پهلوان غلامرضای تختی نامگذاری کنید. بهتر از این «صحیح است» و بهتر از این تصدیق، هیچ عامل و موجبی برای چنین نامگذاریهایی وجود ندارد. غالباً نامگذاریها بر اساس یکسِری اعمال غرضها و اعمال نفوذها و یکسری تصمیم های فردی انجام گرفته. در هیچ نامگذاریای این همه آحاد جمعیت یک زبان و یک نفس تصمیم نگرفتند و حالا که شما تصمیم گرفتید، حالا که خواستید، من با اجازه ی شما و از طرف همه ی مرد و زنی که در این جا حضور دارند و نیز چند برابر این جمعیت که امروز راه بر آنها بسته شد و به آنها اجازه ی شرکت در این مجلس داده نشد و میدانم همه با ما همصدا هستند، با اجازه ی همه ی شما و از طرف همه ی شما این محل را نامگذاری میکنم به استادیوم غلامرضای تختی.» ۱۳۵۷/۸/۱۶ /آ
پنجشنبه ، ۱۷دی۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: بلاغ]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 18]