واضح آرشیو وب فارسی:معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری: محققان در راستای بهبود کیفیت درمانی بیماری سرطان، زیست حسگری ساخته اند که قادر به بررسی لحظه به لحظه تومور می باشد. این ابزار که بر اساس دو عامل پی اِچ و اکسیژن محلول به تفسیر شرایط می پردازد؛ کاربردهای دیگری نیز در زمینه سایر علوم نظیر علم محیط زیست دارد. به گزارش مرکز اطلاع رسانی و روابط عمومی معاونت علمی وفناوری رئیس جمهوری، پزشکان در حال حاضر برای بررسی پاسخ سرطان به روش های درمانی، بر نتایج حاصل از تصویربرداری اِم آرآی و دیگر فناوری های تصویربرداری و همچنین، تحلیل بافت های حاصل از نمونه برداری تکیه می کنند. اما توسط این روش ها تنها می توان تصویری لحظه ای به دست آورد که این تصویر تا زمان تحلیل نتایج به دست آمده، به تاریخ پیوسته و اعتبار خود را از دست داده است. در رابطه با نمونه برداری نیز، تعداد دفعاتی که می توان بدن را مورد تهاجم قرار داد و عملیات نمونه برداری را انجام داد، محدود است. هم اکنون، محققانی از مرکز تحقیقات مجتمع سرطانی در موسسه فناوری ماساچوست(MITs Koch Institute for Integrative Cancer Research)، ابزاری قابل کاشت طراحی کرده اند که امکان تفسیر لحظه به لحظه وضعیت تومور را فراهم می آورد. پزشکان توسط چنین ابزاری می توانند میزان شدت درمان را تنظیم کرده و عوارض جانبی احتمالی را به حداقل برسانند. مایکل کیما ، پروفسور مهندسی و نویسنده ارشد این مطالعه، اظهار داشت: «هدف ما ساخت وسیله ای بود که بتواند توسط سیگنال های شیمیایی، ما را از آنچه که در داخل تومور رخ می دهد باخبر سازد. به این ترتیب، نیازی به انتظار چندین ماهه برای بررسی میزان کوچک شدن تومور نبوده و می توان تفاسیر اولیه ای برای تعیین مسیر درمانی صحیح به دست آورد. این زیست حسگر، به کمک کنترل و اندازه گیری پی اِچ و اکسیژن محلول، وظیفه خود را انجام می دهد. این دو بیومارکر، شناساگرهای ارزشمندی برای بررسی میزان اثربخشی روش درمانی به کار رفته می باشند. زیرا در صورت مؤثر واقع شدن شیمی درمانی، بافت تومور، اسیدی تر می شود و همچنین، تومور در شرایط کم اکسیژن بهتر رشد می کند. کیما افزود: «در بسیاری از مواقع می توان پاسخ شیمیایی تومور را پیش از کوچک شدن آن مشاهده کرد. برخی از روش های درمانی، منجر به تحریک یک پاسخ ایمنی و به تبع آن، ایجاد التهاب می شوند. در نتیجه، در ظاهر به نظر می رسد که تومور در حال رشد است، در حالیکه در واقعیت، درمان مؤثر واقع شده است». این زیست حسگر ریز، به اندازه ای کوچک است که می توان آن را روی نوک یک سوزن نمونه برداری جا داد. این وسیله از یک پوسته پلاستیکی زیست سازگار ساخته شده است و 10 میلی میتر از مواد کنتراست زای شیمیایی رایج در تصویربرداری اِم آر آی و تعدادی اجزای الکترونیکی جهت ارسال سیگنال به یک دستگاه خارجی، در داخل آن جاسازی شده است. قدرت این وسیله، در مفسر خارجی آن نهفته است. یک کویل فلزی کوچک در داخل این وسیله و نسخه ای بزرگتر نیز در داخل مفسر وجود دارد. توسط یک جریان الکتریکی، کویل موجود در داخل مفسر، مغناطیسی شده و در صورت مجاورت با حسگر، طی فرایندی موسوم به القای مشترک، در کویل داخل حسگر ولتاژی ایجاد می کند. مفسر برای حصول اطلاعات، دسته ای پالس به حسگر ارسال می کند. حسگر نیز در پاسخ به این پالس ها، سیگنال هایی ارسال می کند که توسط رایانه ای که به مفسر متصل است، تفسیر می شوند. این رایانه، سیگنال های ارسالی توسط حسگر را تحلیل کرده و تغییرات ایجاد شده در میزان بیومارکرهای مذکور را آشکار می سازد. محققان برای آزمایش این وسیله، آن را در موش ها جاسازی کردند. نتایج نشان داد که حسگرها قادرند میزان پی اِچ و غلظت اکسیژن در بافت ها را با سرعت و دقت زیاد اندازه گرفته و سیگنال های مناسب و قابل اعتمادی را متناسب با آن ها ارسال کنند. در قدم بعدی، این تیم تحقیقاتی قصد دارد میزان توانایی این حسگر را در اندازه گیری تغییرات پی اِچ در بازه های زمانی طولانی تر بررسی کند. کیما بر این باور است که در آینده می توان از این حسگرها برای کنترل سلامت بیماران در طول سالیان متعدد استفاده کرد. وی در این زمینه اظهار داشت: «امروزه هزاران نفر به لطف ابزارهای الکترونیکی قابل کاشت نظیر دستگاه های تنظیم کننده ضربان قلب و دفیبریلاتورها (دستگاه شوک دهنده) زنده اند. این حسگرها نیز از موادی مشابه مواد به کار رفته در ساخت این ابزارها، تولید شده اند و با توجه به ابعاد بسیار کوچک آن ها، استفاده از آن ها محتملاً مشکلی ایجاد نخواهدکرد». تمرکز فعالیت های این تیم تحقیقاتی بر روی مراقبت از سرطان می باشد. اما این پژوهشگران، کاربردهای دیگری را نیز برای این زیست حسگرها متصور شده و به همکاری با محققان دیگر رشته ها نظیر علم محیط زیست تمایل دارند. برای مثال، توسط این حسگرها می توان میزان پی اِچ و اکسیژن محلول را در نقاط مختلف یک دریاچه اندازه گیری کرد. در اکتبر 2014، پایگاه خبری Medical News Today از فعالیت گروهی دیگر از دانشمندان در زمینه آزمایشگاه روی تراشه خبر داد. این دانشمندان مدعی اند که توسط تنها یک قطره از خون بیمار قادرند سرطان ریه را بسیار زودتر از روش های فعلی، شناسایی کنند. روش های فعلی برای تشخیص سرطان ریه، به نمونه برداری تهاجمی نیاز دارند و تنها و پس از رشد تومور تا ابعاد حدود 3 سانتیمتر و شروع انتشار آن مؤثرند. منبع : http://www.medicalnewstoday.com/articles/297759.php
دوشنبه ، ۶مهر۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 20]