واضح آرشیو وب فارسی:خبر آنلاین: بین الملل > آمریکا - باراک اوباما ساعتی پس از سخنان باراک اوباما رئیسجمهوری ایالات متحده در خصوص برنامه خروج نظامیان امریکایی از عراق، سایت خبری نیوزمیکر در مصاحبهای مفصل از رئیسجمهور در مورد عراق پرسید و افغانستان. اوباما در این مصاحبه به صراحت از استراتژیهای دولتش در خصوص هر دو کشور درگیر جنگ دفاع کرد. استراتژیهایی که قرار است از برنامههای سیاسی جورج بوش فاصله گرفته، صلح را به افغانستان بازگرداند و خودمختاری کامل را به عراقیها. آقای رئیس جمهور شما تا چند ساعت پیش در پایگاه نظامی کمپ لژون بودید. میزبانهای شما نظامیانی بودند که یا از مناطق مرگبار بازگشتهاند و یا قرار است طبق برنامه شما راهی افغانستان شوند. آیا رویارویی با مردان و زنانی که به دستور شما خود را به خطر میاندازند، سخت بود؟چندان هم که تصور میکنید سخت نبود. چرا که نخستین پیام من به سربازانمان این بود: متشکرم. گمان میکنم که من در این پایگاه نظامی به نمایندگی از تمامی مردان و زنان امریکا حضور یافتهبودم تا صادقانه از سربازانی قدردانی کنم که نام خود را با نام ارتش ایالات متحده گرهزدهاند. دومین پیام من هم چیزی نبود جز اعلام پایان جنگ در عراق. من به همگان مژده دادم که قرار است این نبرد پایان یابد. اما آنچه که سخت بود خواندن نامه سربازانی بود که در این نبرد جان خود را از دست دادند. آخرین کلمات این سربازان در حقیقت به من گوشزد کرد که در جایگاه تصمیم گیرنده چه مسئولیت سنگینی را پذیرفتهام. اینجاست که باید تمامی مصلحتهای حزبی را به کناری نهاده و در قبال جان سربازانمان احساس مسئولیت کنیم. در بخشی از سخنان خود خطاب به سربازان جوان حاضر در سالن پایگاه گفتید: "تعدادی از شما به زودی راهی افغانستان میشوید". در ادامه هم اعلام کردید که آنچه منجر به موفقیت در عراق شد تعیین اهداف کوتاه و بلند مدت بود. حالا شما به عنوان رئیسجمهور ایالات متحده چه اهدافی را در افغانستان دنبال میکنید؟مشکل ما در ماموریت در افغانستان در همین نبود اهداف بلند مدت است.دقیقا به همین دلیل است که من از کارشناسان وزارت امور خارجه و دفاع خواستهام که استراتژی ما ظرف چند سال گذشته در این کشور را از سر تا پا بازبینی کنند. به طور کلی میتوانم به برخی از اهداف بلند مدت خود در افغانستان اشاره کنم . نخست اینکه ما به دنبال تثبت این حقیقت هستیم که افغانستان دیگر بهشت امن القاعده نخواهد بود. قرار نیست این کشور بار دیگر پایگاه استقرار افرادی باشد که حادثه یازدهم سپتامبر را برای مردم امریکا رقم زدند. گمان نمیکنم که ما در سالهای گذشته چندان به نحوه تحقق این اهداف فکر کرده باشیم و یا از تمامی توان ایالات متحده برای نیل به این اهداف استفاده کرده باشیم.ایراد ما در افغانستان این است که بسیار نظامی فکر کردیم و تمامی راهکارهای دیپلکاتیک را به فراموشی سپردیم.هرگز به این نکته فکر نکردیم که تنها مشکل ما در منطقه افغانستان نیست و زمانی که افغانستان دردسری برای امنیت ایالات متحده باشد پشت سر آن پاکستان هم به بسته دغدغههای ما اضافه خواهد شد . مشکل فعلی ما هم این است که شبهنظامیان را از افغانستان فراری داده و آنها به راحتی در پاکستان سکنی گزیدهاند. اعزام ریچارد هولبروک به منطقه هم دقیقا برای پایان دادن به این مشکلات است. ماه آینده میلادی من در کنگره حاضر خواهم شد و استراتژی دولت خود در قبال افغانستان را اعلام میکنم. استراتژی بلند مدت نظامی آقای رئیسجمهور به خوبی میدانید که همواره برای این قبیل مناقشات یک زبان سنتی خاص وجود دارد. این ادبیات هم چیزی نیست جز برد و باخت. شما یا یک جنگ را میبرید و یا میبازید. گمان میکنید که در حال حاضر افغانستان میتواند کلمه برد را به خود اختصاص دهد؟ یا اینکه موفقیت در این کشور همان چیزی است که شما در حال حاضر تنها آروزی آن را دارید؟ما اهداف قابل دسترسی در افغانستان داریم. مهمترین این اهداف هم پایان دادن به بهشتی است که شبهنظامیان برای خود ساختهاند. هدف دیگر اطمینان بر این مسئله است که افغانها خود بر سرنوشت خود حاکم هستند. یک مسئله را باید در همین جا روشن کنم و آن این است که ایالات متحده علاقهای به حضور طولانی مدت در افغانستان ندارد. افغانها تاریخ کشورشان را به خوبی به یاد دارند و میدانند که این کشور در هر دورهای تبدیل به پایگاه سربازان خارجی کشورهای متفاوت شدهاست . ما باید همزمان که به استراتژی خود در این کشور فکر میکنیم، به حافظه تاریخی افغانها هم توجه داشته باشیم.اما هدف ما از استقرار در این منطقه، حفظ امنیت مردم امریکا است. برای نیل به این هدف باید هم به دیپلماسی متوسل شویم و هم از کشورهای همسایه افغانستان کمک بگیریم. تایید میکنید که دلیل حضور ما در افغانستان به واسطه حملات یازدهم سپتامبر است؟بله. دقیقا. قبول دارید که هشت سال از این حادثه گذشته است؟بله. پس چرا ما هنوز در افغانستان هستیم؟به گمان من ما توپ را بسیار بالاتر از حدی که دستمان به آن برسد پرتاب کردیم. این جمله بدین معناست که عراق تمامی توجه و نیروی ما را به خود اختصاص داد. حالا نخستین سوال این است که آیا حمله به عراق اصلا کار درستی بود؟ نمیخواهم با پاسخ فردی به این سوال جنجالی راه بیندازم اما افغانستان باید اولویت اصلی ما محسوب میشد. مشکل ما در افغانستان هم در یک کلمه به پاکستان ختم میشود. نحوه تعامل این کشور با شبهنظامیان هم خود مشکلی بزرگ است. حال تنها گزینه پیش روی ما حرکت رو به جلو است. باید استراتژیهایی را دنبال کنیم که اشتباهات گذشته ما را هم جبران کند . و اما عراق. هنگامی که سرانجام برنامه خود را برای خارج کردن سربازان امریکایی از عراق اعلام کردید با تشویق بیسابقه سربازان حاضر در سالن روبهرو شدید. شما به صراحت اعلام کردید که با سقوط صدام حسین ماموریت ایالات متحده در منطقه پایان یافت. حالا میتوانیم ماموریت در عراق را موفقیتآمیز بخوانیم؟به گمان من ایالات متحده در هر مسئولیتی که بر دوش آن گذاشتهشدهاست موفق عمل کردهاست. سربازان ما همواره فراتر از حد انتظاری که از آنها میرفت به وظایف خود عمل کردهاند. شاید استراتژی ما در عراق دچار اشتباهات و نقصانهایی بوده اما ارتش ما همواره موفق بودهاست. شاید در طول چند ماه یا چند سال آینده بتوانیم به راحتی ادعا کنیم که آنچه در عراق انجام دادیم منجر به برقراری صلخ و ثبات در منطقه شد. گام بعدی در عراق آنچه که در عراق به دست آمد، آیا ارزش جان 4200 سرباز امریکایی را داشت. به این رقم 35 هزار زخمی را هم اضافه کنید و البته 100 هزار عراقی که در طول پنج سال جان خود را از دست دادند.میدانید که چندان به نگاه به گذشته علاقهای ندارم . من از مخالفان جنگ بودم. گمان هم نمیکنم که حمله به عراق گزینه درستی بود.اما نمیخواهم با این سخنان زحمت سربازان ارتش را در قربانی کردن جانشان در این مسیر نادیده بگیرم.این مسئله که صدام حسین سرانجام از گردونه قدرت حذف شد به خودی خود مثبت است. این که مردم عراق از زمان سقوط صدام حسین بارها در پای صندوقهای رای حاضر و نظر خود را اعلام کردهاند خود گامی به جلو است. حقیقت این است که ما در طول یک سال گذشته به دستاوردهایی در عراق رسیدیم که در دو سال اول حضور در این کشورچندان هم به آنها فکر نکردهبودیم. هنوز در بحث قانون نفت و دولت مرکزی ابهاماتی وجود دارد که باید هر چه سریعتر حل و فصل شود. اختلاف میان اهل تسنن،شیعیان و کردها باید کمرنگتر شود. اما بحث باقی ماندن 50 هزار سرباز امریکایی در عراق بسیار جنجالی خواهد شد. همحزبیهای شما ادعا میکنند که قرار نبود این تعداد سرباز در عراق باقی بماند و از سوی دیگر زمان عقبنشینی عمده از عراق هم از 16 ماه به 18 ماه افزایش یافتهاست. پاسخ شما به این انتقادات؟من در طول رقابتهای انتخاباتی هم بارها اعلام کردم که برای خروج از عراق به شانزده ماه زمان نیاز خواهیم داشت. حالا این زمان به هجده ماه تغییر کردهاست. آن زمان هم اعلام کردم که تعدادی از نیروهای ما برای آموزش سربازان عراقی و حملایت لوژستیک از ارتش عراق در این کشور باقی خواهند ماند. ما باید مطمئن شویم که القاعده و سایر گروههای تروریستی از عقبنشینی زودهنگام ما بهره نخواهند برد. بنابراین همه انچه که اعلام شد با وعدههایم در دوران انتخابات تطابق دارد. البته با توجه به مشاوره ای که فرماندهان ارتش در این زمینه به من دادند اندکی تغییر در این زمانبندی به وجود آمد. نیوز میکر 28 فوریه 2009/ترجمه: سارا معصومی
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: خبر آنلاین]
[مشاهده در: www.khabaronline.ir]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 402]