واضح آرشیو وب فارسی:همشهری: بازي صلح سوريه و اسرائيل - كريم جعفري
![](http://www.roozna.com/Images/News/smal_Pic/FootballIran_200852415332750.jpg)
سوريه و اسرائيل 10 روز ديگر مذاكرات غيرمستقيم خود براي پايان دادن به درگيريهاي 60 ساله را با ميانجيگري طرف ترك ادامه ميدهند. اين خبري بود كه رسانهها روي تلكسهاي خبري خود منتشر كردند.مذاكرات ميان سوريه و رژيم صهيونيستي مولود تازهاي نيست كه به آن پرداخت. دمشق و تلآويو تقريبا 6 ماه است كه مذاكرات مخفيانهاي را در دستوركار دارند و اين امر تحت نظر مستقيم بشار اسد رئيسجمهور و دو طراح ديپلماسي اين كشور يعني وليد المعلم وزير امورخارجه و فاروق الشرع معاون رئيسجمهور انجام ميشود.
در اين ميان سوالات متعددي در مورد چرايي مذاكرات اسرائيل و سوريه مطرح ميشود. اينكه چرا دو دشمن ديرين اينگونه پاي ميز مذاكره حاضر ميشوند و باب گفتوگو را باز ميكنند. اسرائيل سوريه را متهم كرده و ميكند كه با روابط راهبردياي كه با ايران پيدا كرده، از سياست مستقل خود دور شده و با حمايت از حزبالله در لبنان و جهاد اسلامي و جنبش حماس در فلسطين، مشكلات بيشماري را براي اين رژيم دست و پا كرده است. از جانب ديگر سوريها هم تلآويو را به دليل اشغال 40 ساله بلنديهاي جولان از يك طرف و انجام عملياتهاي تروريستي در اين كشور به همراه نقض گاه و بيگاه حريم هوايي سوريه متهم ميكنند. اما اينكه چرا امروز اين دو دشمن با هم مذاكره ميكنند، دلايل متعددي دارد.
به گفته اسرائيليها در صورتي كه بتوان با سوريه مذاكره كرد و به او امتيازاتي چند را داد، اين رژيم از مشكلات متعددي كه از لحاظ نظامي و امنيتي بر سر راهش قرار دارد و سالانه ميلياردها دلار برايش هزينه دارد، نجات مييابد. مسوولان ديپلماسي اسرائيل بر آنند اينگونه وانمود كنند كه هدفشان از اين مذاكرات دور كردن سوريه از ايران و به تبع آن فشار بر محور مقاومت در منطقه است، هرچند آنها در دل اين آرزو را دارند و بر آن هستند تا سوريه را به هر طريق ممكن از ايران دور كرده و قراردادي مانند كمپديويد با اين كشور امضا كنند، اما چند نكته ميرساند كه اسرائيليها حاضر نيستند با مهمترين خواسته سوريها يعني بازگشت بلنديهاي جولان موافقت كرده و راه عاديسازي روابط را با اين كشور بگشايند.
در اين مورد بايد گفت بلنديهاي جولان از هر نظر براي اين رژيم اهميت راهبردي و حياتي دارد. منابع آب و اكوسيستم خاص اين منطقه كه ماههايي از سال برفدر خود دارد، منبع مطمئني براي تأمين آب شرب شهركهاي متعدد يهودينشين است و از جانب ديگر يكي از مهمترين پايگاههاي راداري اسرائيل در اين بلنديها قرار دارد كه مرزهاي شرقي آن را به خوبي پوشش ميدهد. اما مهمتر از تمام نكات بالا، تسلط اين بلنديها بر پايتخت سوريه است، فاصله اين نقطه تا دمشق تنها 50 كيلومتر است و با توپخانه سنگين و موشكهاي با برد كوتاه ميتوان آنجا را هدف قرار داد. بر عكس اين ماجرا هم وجود دارد و اگر بلنديها در اختيار سوريه باشد اين بار تلآويو به راحتي توسط موشكهاي سوري و توپخانه اين كشور مورد حمله قرار خواهد گرفت؛ اين درحالي است كه افكار عمومي اين رژيم و احزاب تندرو نيز با پس دادن جولان مخالفند.
در طرف ديگر ماجرا سوريها قرار دارند، اينكه آنها در حالي كه ميدانند اسرائيل حاضر نيست جولان را پس دهد پا به اين مذاكرات گذاشتهاند نتيجه چيست؟ براي پاسخ به تمام اين اما و اگرها، بايد نگاهي به وضعيت كنوني سوريه و اسرائيل داشته باشيم. هم سوريها و هم اسرائيليها با مشكلات عديدهاي مواجهاند و برآنند تا بر اين مشكلات به گونهاي فايق آيند. از يك طرف سوريه به دليل مشكلات مالي متعدد و محاصرهاي كه توسط كشورهاي غربي و عربي بر آن اعمال شده نيازمند فرار از اين مشكلات است و دولت اولمرت هم به دليل فشارهاي مختلف داخلي و خارجياي كه با آن دست به گريبان است دنبال راه فراري ميگردد تا بحران بهوجودآمده عليه خود را از سر بگذراند. بنابراين بهترين دليل نان قرض دادن اسرائيل و سوريه به هم را مشكلات آنها بايد برشمرد و گرنه روي زمين چنين چيزي قابليت عمل ندارد.
دمشق و تلآويو براي اينكه خود را طرفدار صلح نشان دهند و از بند مشكلات موجود رهايي يابند، فعلا اين بازي را شروع كردهاند و گرنه هر دو ميدانند صلح به اين سادگيها نخواهد بود و اختلافات عميقتر از چيزي است كه ميگويند.
انتهاي خبر // روزنا - وب سايت اطلاع رساني اعتماد ملي//www.roozna.com
------------
------------
يکشنبه 5 خرداد 1387
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: همشهری]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 294]