واضح آرشیو وب فارسی:جوان آنلاین: بزرگترین دغدغه فکری ام اشتغال است
مجموعه ورزشی انقلاب زنجان مملو از جمعیت بویژه دوستداران محسن محمد سیفی مرد طلائی زنجان در بازی های آسیایی اینچئون بود. بالاخره ماشین حامل این قهرمان به همراه مربی و دیگر قهرمان ارزنده ووشو وارد ورزشگاه شد و محسن محمد سیفی و دیگر همراهانش مورد استقبال گرم مسئولین ، مردم و دوستانش قرار گرفتند.
نویسنده : فوزیه مهدیون
![](http://javanonline.ir/files/fa/news/1393/7/15/99148_240.jpg)
محسن محمد سیفی خود را متولد 17 شهریور 1368 و فارغ التحصیل تربیت بدنی در مقطع کارشناسی از دانشگاه آزاد زنجان معرفی کرد و گفت: ورزش ووشو را از سال 83 شروع کردم و از سال 87 عضو تیم ملی بودم. وی ادامه داد: در سال 87 اولین مدال برنز قهرمانی آسیا را کسب کردم. مدال نقره مسابقات قهرمانی جهان در سال 88 ، مدال طلای بازی های آسیایی در سال 89 ، مدال طلای جهانی در سال 89 و طلای جهانی در سال 90 از جمله مدال هایی است که به دست آورده ام. این قهرمان افزود: طلای قهرمانی آسیا در سال 91 ، طلای قهرمانی جهان در سال 92 ، مدال طلای بازی های کشورهای اسلامی در سال 92 و مدال طلای بازی های کلمبیا در سال 92 از دیگر مدال هایی است که گرفتم. سیفی در بازی های آسیایی اینچئون نیز با کسب مدال طلا بار دیگر برای ایران و زنجان افتخار آفرینی کرد. وی در پاسخ به این سوال که دلیل تداوم کسب مدال های طلا و افتخار آفرینی های پی در پیت چیست، گفت: تمرین زیاد وداشتن مربی دلسوز مثل استاد خوبم رامین موحد نیا دلیل اصلی موفقیت من است. با اینکه اغلب ورزشکاران از نبود امکانات در حد لازم رنج می برند و گله مند هستند، اما با کمال تعجب، محسن محمد سیفی در خصوص وضعیت و امکانات ورزشی ووشو کاملا راضی بود و تاکید کرد: استان زنجان در این رشته، امکانات خوبی دارد و سالن اختصاصی ما کمپ تیم ملی بود. وی سرسخت ترین حریف خود را از کشور چین معرفی کرد و گفت: همه می دانند که چین مهد ووشو است و چینی ها صاحب ووشوی جهان هستند ولی من با شکست این حریف، افتخار آفرینی در این رشته را به نام ایران و زنجان ثبت کردم. ناگفته پیدا است که ورزشکاران و مدال آوران، انتظاراتی از مسئولین دارند و البته نیز بحق است. از محسن محمد سیفی این ورزشکار با اخلاق ، در خصوص انتظاراتش از مسئولین پرسیدیم و کاملا شفاف و به صراحت گفت: انتظار حمایت دارم چون در حال حاضر 25 سال سن دارم ولی هنوز شغلی ندارم و بزرگترین دغدغه خاطر من این است که بعد از پایان مسابقات چه باید بکنم! من نگران آینده ام هستم.
منبع : جوان آنلاين
تاریخ انتشار: ۱۵ مهر ۱۳۹۳ - ۱۵:۴۲
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: جوان آنلاین]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 37]