واضح آرشیو وب فارسی:روزنامه تعادل: چارلز ریلی نویسنده سی ان ان سال ها پیش برای این رسانه در واشنگتن و نیویورک کار می کرد و پس از آن به هنگ کنگ و سپس به هند رفت. او که اکنون در هند در شهر دهلی نو زندگی می کند، گزارشی در رابطه با آلودگی هوای این شهر نوشته است: من آسم دارم من در ماه اکتبر به دهلی نو سفر کردم تا شغل جدید خود را در سی ان ان بگیرم. من هشداری را از همکاران و دوستان خود شنیده بودم؛ هوا در دهلی بد است، واقعا بد. در اکثر مواقع من حرف های آنها را رد می کردم. من در کالیفرنیای جنوبی بزرگ شده بودم؛ منطقه یی که بدترین هوای آلوده ایالت متحده را دارد. با این وجود که تشخیص داده شده بود من آسم مزمن دارم، در کودکی به آسم خود فکر نمی کردم. من از اسپری استنشاقی استفاده می کردم ولی کار دیگری انجام نمی دادم. ورزش می کردم و عضو تیم دوومیدانی هم بودم. دفعات کمی یادم می آید که تنگی نفس داشتم. اما من باید به آسم خودم توجه بیشتری می کردم. هوا در دهلی آنقدر بد بود که اخلاقم را تغییر دادم. من دیگر در مناطق سرپوشیده ندویدم، به همان میزان که ایمیل های خود را چک می کردم، آلودگی هوا را هم چک می کردم و دو فیلتر هوا برای خانه خود خریدم. در اکثر مواقعی که اپلیکیشن آب و هوای اپل را چک می کردم، به سادگی در آن نوشته شده بود: «دود». وقتی بیدار می شوم به پنجره اتاق خود نگاه می کنم تا ببینم آیا ساختمانی در نزدیکی دیده می شود یا نه. اگر نتوانم در میان دودها ساختمان را تشخیص بدهم، یک ماسک ضدآلودگی هوا در کیف خود قرار می دهم. من ماه پیش را برای نوشتن گزارشی از داستانی در رابطه با آلودگی هوا در دهلی گذراندم. به علاوه ترسناک ترین چیزی که آموختم، اطلاعات اندکی است از آنچه دانشمندان در رابطه با خطرات آلودگی هوا می دانند. تاثیرات قرار گرفتن بلندمدت در معرض آلودگی هوا یک معمای باقیمانده است. در دوران تحقیق، من با مطالعه یی درباره گروهی بزرگ از دانش آموزان کلاس چهارمی کالیفرنیای جنوبی در سال 1993 مواجه شدم. محققان کشف کرده بودند که کارکرد ریه دانش آموزانی که در مناطق آلوده زندگی می کردند به شدت کاهش یافته بود. در سال 1993 وقتی من 7سال داشتم تاثیر بلندمدت آلودگی هوا کشف شد؛ «بدترین تاثیر آلودگی هوا می تواند پس از مدت زیادی رخ دهد؛ چون کاهش کارکرد ریه یک عامل خطر قوی برای مرگ در میانسالی است». اگر می خواستم دهلی را فردا ترک کنم می توانستم، ولی برای اکثریت جمعیت 20میلیونی این شهر، فرار کردن یک گزینه نیست. آنها اینجا هستند که کار کنند و زندگی خود را در یک شهر بزرگ بسازند. نگرانی های من در رابطه با آسم با آنچه اهالی دهلی با آن روبه رو هستند، بسیار کمرنگ است. من وقتی می بینم کودک هایی در خیابان مشغول بازی هستند خجالت می کشم. آنها به هوای پاک نیاز دارند و امیدوارم به آن برسند.
دوشنبه ، ۳اسفند۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: روزنامه تعادل]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 11]