واضح آرشیو وب فارسی:هدانا: روزبه کردونی مدیر کل آسیب های اجتماعی وزارت رفاه در روزنامه شرق نوشت: در آستانه انتخابات مجلس هستیم. تشکیل یک مجلس «سیاستی» که بر مسائل اصلی کشور نظیر مسائل محیط زیستی، بحران آب، بحران صندوق های بازنشستگی، اشتغال، کنترل آسیب های اجتماعی و به طورکلی بر کاهش فقر، فساد و تبعیض تمرکز داشته باشد، می تواند تضمین کننده حرکت کشور به سمت پیشرفت و توسعه باشد. برای نیل به این هدف، ضروری است هم آنان که در جست وجوی رأی هستند و هم آنان که رأی می دهند، نقش خود را به درستی ایفا کنند تا مانع از آن شوند که «کاسب کاران سیاسی» با وعده های بی پشتوانه راهی مجلس شوند. مانع مهم برای شکل گیری مجلس سیاستی این است که رأی دهندگان به مثابه «انسان بی سایه» عمل کنند. به تعبیر «کارل یوستاویونگ»، انسان های بی سایه، انسان هایی هستند که «هیچ تصوری از بدی ندارند و به هیچ وجه احساس گناه نمی کنند، از این امتیاز شبهه ناک و درواقع بیجا برخوردار هستند که هیچ گاه خود را از بابت فجایع اجتماعی و سیاسی مقصر نمی دانند و از دید آنها، تنها چیزی که مقصر است و مرتکب خطا می شود، همان جمع بی هویتی است که دیگران، جامعه یا دولت خوانده می شود. این انسان ها منکر رویدادهای هولناک اطرافشان نمی شوند، بلکه همواره اصرار دارند دیگران مرتکب آنها شده اند». یکی از ویژگی های مهم انسان های بی سایه فرافکنی است. همواره «دیگران» هستند که مسئول و مقصر هستند. انسان های بی سایه همواره خود را بی گناه و تا حد زیادی قربانی می دانند. این احساس قربانی بودن، هم حق گله، شکایت، انتقاد، مظلوم نمایی و اعتراض برای آنها فراهم می کند و هم از لحاظ روحی- روانی برای آنها آرامش ایجاد می کند، چراکه نه تنها در قبال مسائل جامعه مسئولیتی متوجه آنان نبوده است، بلکه آنها خود قربانی شده اند. اگر مسائلی نظیر کاهش سن اعتیاد، افزایش اقدام به خودکشی، تغییر الگوی ایذر، وضعیت نامطلوب کودکان کار و خیابان، نهادینه شدن فساد، افزایش فقر، گسترش گفتمان تنفر، افزایش خشونت، مشکلات زنان سرپرست خانوار، مسائل مرتبط با سالمندان، چالش های پیشِ روی معلولان، چالش های زیست محیطی، بحران آب و... وجود داشته باشد، از نگاه انسان های بی سایه مسئول همه این موارد، موجود موهومی به نام «دیگران»، «جامعه» یا «دولت و حکومت» است و اینان هیچ مسئولیتی در قبال این مسائل ندارند. در عرصه انتخابات برای انسان های بی سایه، رأی دادن و رأی ندادن یکسان است، اینکه به چه کسی رأی بدهی نیز مهم نیست، چراکه در نگاه آنها، مسئولیتی در قبال مسائل کشور متوجه آنان نیست یا به نظر آنان، از قبل در جایی دیگر تصمیمات گرفته شده است. برای این گونه افراد مهم نیست «تشکل های یک شبه» یا افرادی با عوام فریبی و کلی گویی رأی مردم را کسب کنند. برای انسان های بی سایه اهمیتی ندارد که پوپولیست های بی دانش و کاسبکاران سیاسی که هیچ سیاستی برای مواجهه با مسائل منطقه ای و ملی ندارند، فقط با موج سواری فرصت طلبانه بر امواج سیاسی و قومی به مجلس ورود پیدا کنند. باید توجه داشت کشور با مجموعه ای مسائل پیچیده و چندبعدی در سطوح مختلف منطقه ای، ملی و بین المللی روبه روست. برای مواجهه با این مسائل نمی توان با رفع مسئولیت اجتماعی سیاسی فقط به افرادی بی دانش و پوپولیست تکیه کرد که با پیش فرض های از قبل تعیین شده، تجارب شخصی و راهکارهای ساده و شعارگونه، بنای سیاست ورزی داشته باشند. اگر به درستی این انتظار وجود دارد که مجلس آینده قادر به درک مسائل پیچیده جامعه ایران، حل مسائل سیاستی و اولویت دار کشور و ارتقای وضع رفاه مردم باشد و نقش خود را در کاهش فقر و فساد و تبعیض ایفا کند، هیچ راهی وجود ندارد جز آنکه تک تک شهروندان مسئولانه در عرصه انتخابات- حتی با توجه به نامزدهای فعلی مانده در گردونه انتخابات- مشارکتی مطالبه محور داشته باشند تا نامزدهای انتخابات موظف به ارائه سیاست های مدون و مکتوب در قبال مسائل مهم کشور شوند.
یکشنبه ، ۱۸بهمن۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: هدانا]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 6]