تبلیغات
تبلیغات متنی
محبوبترینها
معرفی و فروش بوته گرافیتی ریخته گری
بهترین بروکر برای معاملات فارکس در سال 2024
تجربه رانندگی با لندکروز در جزیره قشم؛ لوکسترین انتخاب
اکسپرتاپ: 10 شغل پردرآمد برای مهاجران کاری در کانادا
بهترین سایتهای خرید تیک آبی رسمی اینستاگرام در ایران
کدام رنگ کاغذ دیواری مناسب فضای شماست؟
چه چیزهایی دیگر در دکوراسیون مد نیست؟!
بررسی قیمت تیرچه + قیمت تیرچه کرومیت + قیمت یونولیت
خرید و قیمت ورق در مشاوران آهن + [مشاوره رایگان]
تیوی وال: ایدهای نوین برای دکوراسیون داخلی
صفحه اول
آرشیو مطالب
ورود/عضویت
هواشناسی
قیمت طلا سکه و ارز
قیمت خودرو
مطالب در سایت شما
تبادل لینک
ارتباط با ما
مطالب سایت سرگرمی سبک زندگی سینما و تلویزیون فرهنگ و هنر پزشکی و سلامت اجتماع و خانواده تصویری دین و اندیشه ورزش اقتصادی سیاسی حوادث علم و فناوری سایتهای دانلود گوناگون
مطالب سایت سرگرمی سبک زندگی سینما و تلویزیون فرهنگ و هنر پزشکی و سلامت اجتماع و خانواده تصویری دین و اندیشه ورزش اقتصادی سیاسی حوادث علم و فناوری سایتهای دانلود گوناگون
آمار وبسایت
تعداد کل بازدیدها :
1812830668
![archive](https://vazeh.com/images/2archive.jpg)
![نمایش مجدد: برپايى «حج ابراهيمى» نياز امروز دنياى اسلام refresh](https://vazeh.com/images/refresh.gif)
برپايى «حج ابراهيمى» نياز امروز دنياى اسلام
واضح آرشیو وب فارسی:فارس: برپايى «حج ابراهيمى» نياز امروز دنياى اسلام
خبرگزاري فارس: دهه اوّلِ ذى حجّه جزو برجستهترين روزهاى سال است. هم به مناسبت خاطرات ارزشمندى كه در ارتباط با ائمّه، در آن وجود دارد و هم به مناسبتى كه مربوط به عيد «اضحى»، عيد بزرگ مسلمين است و قربانى كردن در اين روز يك معناى رمزى و حائز اهميت دارد
به گزارش خبرگزاري فارس، اگر چه مقارنت روز عرفه با شهادت حضرت مسلم7، جنبه مصيبت و عزا به اين روز داده است، اما بركات عظيم روز عرفه، در حقيقت چنين روزى را به معناى روز عيد، روز بركت و روز رحمت از طرف پروردگار به ما معرفى مىكند. از سوى ديگر به مناسبت اين ايام و طبق يك سنت اسلامى كه حضرت امام خمينى1 آن را احيا و سپس مقام معظم رهبرى آن را تداوم بخشيدهاند، براى حجاجى كه از سراسر جهان در مراسم حج گرد هم مىآيند، پيام برائت صادر مى فرمايند كه در اين نوشتار به دستاوردهاى اين پيامها هم اشاراتى خواهيم داشت.
روز شناخت
روز عرفه، روز شناخت است.
عرفه روزى است كه خداى سبحان بندگان خود را به عبادت و اطاعت خويش فرا مىخواند و خوان كرم و احسان و لطف خود را براىآنان مىگسترد و درهاى مغفرت و بخشش و رحمتش را بر روى آنان مىگشايد.
دل در جوشش ناب عرفه، وضو مىگيرد و در صحراى تفتيده
عرفات، جارى مىشود.
در اين روز حجاج بيت الله الحرام با وقوف در صحراى عرفات با خداى خويش به مناجات مىپردازند وهمه با هم نجوا مىكنند: «خداى من، من به گناهانم اعتراف مىكنم، آنها را ببخش، منم كه بد كردم، منم كه خطا كردم، منم كه تصميم به گناه گرفتم، منم كه نادانى كردم.
» مسلمانان هم با شركت در آيين پرفيض و ملكوتى دعاى عرفه، با ريختن اشك عشق، از معبود خود طلب عفو كرده و براى گناهان گذشته خود از ذات اقدس الهى طلب مغفرت مىكنند.
به مناسبت روز عرفه كه روز نيايش هم ناميده شده است اشارهاى هم به بيانات رهبر معظم انقلاب خواهيم داشت كه درباره فلسفه و ضرورت دعا و نيايش مىفرمايند: «كسى خيال نكند در زندگى ملتى كه در حال سازندگى و پيشرفت است، دعا و تضرّع نقش زيادى ندارد.
بهعكس، ملتى كه راه دشوارى را در پيش روى خود دارد و مىخواهد كار بزرگى را انجام دهد، در كنار كار و تلاش و مجاهدت، لازم است كه باب گشادهاى براى دعا و توجّه به پروردگار و استمداد از خداوند قرار دهد.
»
صحراى عرفات همايش شناخت و خودسازى امام حسين(ع)
حضرت سيدالشهدا، امام حسين7 نيز بعد از ظهر روز عرفه همراه با فرزندان و گروهى از اصحاب از خيمههاى خود در صحراى عرفات بيرون آمدند و روى به دامن «كوه رحمت» نهادند و در سمت چپ كوه روى به كعبه، همايشى تشكيل دادند كه موضوع آن بهمناسبت روز عرفه (روز شناخت)، شناخت و سازندگى بود.
اين همايش، تنها جنبه علم و معرفت نداشت بلكه شناخت توأم با عمل و سازندگى و تزكيه و خودسازى بود و فهرست مطالب آن عبارت بودند از:
1.4 شناخت خدا و صفات الهى 2.
شناخت خود يا خودشناسى 3.
شناخت جهان 4.
شناخت آخرت 5.
شناخت پيامبران 6.
خودسازى با صفات الهى 7.
پرورش نفس با كمالات الهى 8.
توبه و بازگشت به خداى مهربان 9.
دور كردن صفات نكوهيده از خود با تسبيح پروردگار 10.
فراگيرى راه تعليم و تربيت از خدا 11.
شناخت و درخواست بهترين مسئلتها 12.
تبديل خود پرستى نفس به خدا پرستى 13.
تبديل خود برتر بينى نفس به تواضع و فروتنى 14.
تبديل خودخواهى نفس به ايثار و غير خواهى 15.
تعليم مفاهيم و ادبيات قرآن.
برائت از مشركان در حج ابراهيمى
درسال نهم هجرت، مكه فتح و تمام سردمداران كفر به هلاكت رسيده يا وحشت زده و هراسان از قدرت و عظمت اسلام به بيغولهها خزيدند.
كعبه مىبايست از هر گونه مظاهر شرك و بتپرستى پاك مىشد تا جز موحدان بر گرد آن طواف نكنند.
خبر رسيد زنى از مشركان برهنه بر گرد خانه كعبه طواف نموده است و توجه دلهاى مريض و چشمان بيمار را به خود جلب كرده است.
آيات آغازين سوره برائت نازل مىشود و اين حكم الهى را اعلام مىدارد: «از اين پس خدا و رسولش از عهد مشركانى كهبا شما مسلمين بستهاند، بيزارى جست؟ پس شما مشركان تا چهار ماه ديگر مهلت داده مىشويد كه در زمين «مكه» گردش وآسايش كنيد...»
البته همانگونه كه در آيه چهارم سوره برائت آمده است، منظور از مشركين كه با آنان پيمان بسته شده آنهايند كه در پى نقض عهد برآمدهاند و بر پيمان خويش استوار نماندهاند چنانكه مىفرمايد: «مگر آن گروه از مشركان كه با آنها عهد كردهايد و عهد شما را نشكستند و هيچيك از دشمنان شما را يارى نكرده باشند، پس با آنها عهد را تا مدت مقرر، نگاه داريد كه خدا متقيان را دوست مىدارد.
»
اما اين رسالت را چه فردى مىبايست انجام دهد، در آغاز ابوبكر ماموريت مىيابد آن را اعلام كند اما جبرئيل به پيامبر9 خبر مىدهد كه اين مسؤوليت را به على(ع) واگذار نمايد و مىفرمايد: يا محمد لايودى عنك الا رجل منك: بيزارى از مشركان را اعلام نكند مگر فردى كه از خودت باشد.
اميرالمؤمنين(ع) اين مسؤوليت را به عهده مىگيرد اما چه وقت و چه زمان بايد آنرا اعلام كند قرآن كريم مىفرمايد: «و اذان من الله و رسوله الى الناس يوم الحج الاكبر ان الله برى من المشركين و رسوله...»: در روز حج بزرگ، خدا و رسولش اعلام مىدارند كه بعد از اين از مشركان بيزارند.
پس زمان اعلام، روز حج اكبر است در اينكه حج اكبر چه روزى است احتمالات مختلفىداده شده است اما آنچه روايات آن را تأييد مىكند اينست كه روز حج اكبر، روز عيد قربان و دهم ذىحجه است.
علامه طباطبائى مىنويسد: يكى از احتمالاتى كه در اين باب عرضه داشتهاند اينست كه منظور از حج اكبر روز عيد قربان از سال نهم هجرى است بدين خاطر كه در اين روز مسلمانان و مشركان اجتماع نموده و ديگر بعد از آنمشركى حج نگذارد و اين نظر به احاديث رسيده از اهل بيت، مورد تأييد قرار گرفته و با اعلام برائت نيز مناسبتر است.
نشر پيام انقلاب
يكى از زمينههايى كه براى نشر پيام انقلاب اسلامى در ميان مسلمانان، از آغاز مورد توجه رهبرى انقلاب بود، مسأله حج بود.
طبيعت حج به دليل شركت زائران مسلمان از همه كشورها، شرايط را براى برقرارى ارتباط با آنها فراهم مىكرد.
دامنه اين مسأله، به اندازه وسيع بوده و هست كه به هيچ روى نمىتوان حتىبه طور فهرستوار نيز به ابعاد آن دست يافت.
از نخستين سال پيروزى انقلاب اسلامى، همه ساله، پيام مذهبى - سياسى مفصلى از طرف رهبرى انقلاب اسلامى ايران، خطاب به زائران حاضر در مراسم حج داده مىشود كه محتواى آن، تماماً پيامهاى سياسى انقلاب اسلامى است.
روشن است كه اين پيامها مورد توجه ساير زائران قرار مىگيرد.
يكى از اقدامات مهم رهبرى انقلاب اسلامى، آن بود كه حج از صرف برگزارى يك مراسم عبادى خارج شده و به واقعيت خود كه يك مراسم عبادى - سياسى است نزديك شود.
طرحى كه براى هرچه سياسىتر شدن حج ارائه گرديد، مطرح كردن مسأله برائت از مشركان در مراسم حج بود.
اهميت مسأله برائت، از ديد رهبرى انقلاب اسلامى تا بدان حد بود كه فرمود: «حج بىبرائت حج نيست.
» بهتر است براى دريافتن درست اين پيام جملهاى از ايشان نقل كنيم: «فرياد برائت ما، فرياد مردم مسلمان افريقاست، فرياد برادران و خواهران دينى ما كه به جرم سياه بودن، تازيانه ستم سيهروزان بىفرهنگ نژادپرست را مىخورند.
فرياد برائت ما، فرياد برائت مردم لبنان و فلسطين و همه ملتها و كشورهاى ديگرى است كه ابر قدرتهاى شرق و غرب، خصوصاً آمريكا و اسرائيل به آنان چشم طمع دوختهاند و سرمايه آنان را به غارت بردهاند.
فرياد برائت ما، فرياد برائت همه مردمانى است كه ديگر تحمل تفرعُن آمريكا و حضور سلطهطلبه آنان را از دست دادهاند.
فرياد برائت ما، فرياد دفاع از مكتب و حيثيات و نواميس، فرياد دفاع از منابع و ثروتها و سرمايهها، فرياد دردمندانه ملتهايى است كه خنجر كفر و نفاق قلب آنها را دريده است.
فرياد برائت ما، فرياد فقر و تهيدستى گرسنگان و محرومان و پابرهنههايى است كه حاصل عرق جبين و زحمات شبانهروزى آنان را زراندوزان و دزدان بينالمللى به يغما بردهاند.
»
بنابراين يكى از واجبات سياسى حج از ديدگاه امام خمينى - رضوان الله تعالى عليه - اعلان برائت از مشركين است.
فرياد برائتى كه امروز مسلمانان در حج سر مىدهند، فرياد برائت از استكبار و ايادى آن است كه معالاسف در كشورهاى اسلامى، قدرتمندانه اعمال نفوذ مىكنند و با تحميل فرهنگ و سياست و نظام زندگى شركآلود بر جوامع اسلامى، پايههاى توحيد عملى را در زندگى مسلمانان منهدم ساخته و آنان را دچار عبادت غير خدا كردهاند و توحيد آنان فقط لقلقه زبان و نام توحيد است و از معناى توحيد در زندگى آنان اثرى باقى نمانده است.
حج همچنين مظهر وحدت و اتحاد مسلمانان است.
اين كه خداوند متعال همه مسلمانان و هر كه از ايشان را كه بتواند، به نقطهاى خاص و در زمانى خاص فرا مىخواند و در اعمال و حركاتى كه مظهر همزيستى و نظم و هماهنگى است، آنان را روزها و شبهايى در كنار يكديگر مجتمع مىسازد، نخستين اثر نمايانش تزريق احساس وحدت و جماعت در يكايك آنان و نشان دادن شكوه و شوكت اجتماع مسلمين به آنان و سيراب كردن ذهن هر يك تن آنان از احساس عظمت است.
با احساس اين عظمت است كه مسلمان اگر تنها در شكاف كوهى هم زندگى كند، خود را تنها حس نمىكند.
با احساس اين حقيقت است كه مسلمين در هريك از كشورهاى اسلامى شجاعت برخورد با اردوگاه ضديت با اسلام يعنى همين سلطه سياسى، اقتصادى دنياى سرمايه سالارى و عوامل و ايادى آن و نيرنگ و فتنهگرى آن را مىيابند و افسون تحقير كه اولين سلاح استعمارگران غربى در برابر ملل مورد تهاجمشان بوده و هست، در او نمىگيرد.
مبانى نظرى اعلام برائت
براى آشنا شدن با مبانى اين نظريه و نقش اداى اين فريضه مهم در پيشبرد اهداف و آرمانهاى اسلام در جهان امروز، بايد چند مسأله بررسى شود:
1- معناى شرك و مشرك
شرك ضدّ توحيد و به معناى اعتقاد به قدرتهاى موهوم است.
موّحد، حقيقت پرست و يكتاپرست است و مشرك، موهوم پرست و مطيع قدرتهاى خيالى و پندارى است.
قدرتهاى موهوم كه مورد پرستش مشركين قرار مىگيرند، به سه دسته تقسيم مىشوند و به تعبير ديگر در جهانبينى شرك و مشركين سه نوع بُت وجود دارد: بُت نفس، بُت جماد و بُت قدرتهاى طاغوتى.
قدرت موهوم، گاه بُت نفس اماره است چنان كه در قرآن كريم بدان چنين اشاره شده «أفرأيت من اتخذ إلهَهُ هواه».
گاه بتهايى است كه از جمادات مىساختند، مانند «لات» و «هبل» كه پيش از بعثت پيامبر اسلام در حجاز مورد پرستش قرار مىگرفتند و گاه بُت، قدرتهاى نامشروع و حاكميتهاى طاغوتى است.
امام خمينى1 قدرتهاى استكبارى را بتهاى نوين ناميدهاند.
موحّد، حقيقت پرست است و يكتاپرست، موّحد نه خود پرست است و نه جمادپرست و نه قدرتمند پرست.
موّحد فقط خدا را منشأ قدرت و اثر مىداند و لذا فقط او را مىپرستد و از او اطاعت مى كند.
موحّد فقط خدا را مالك سود و زيان مىداند و لذا فقط از او استمداد كند و از او بيم دارد، بر هيچ قدرتى جز خدا تكيه نمىكند و از هيچ قدرتى جز خدا نمىهراسد.
شرك، موهوم پرست و فرمانبر قدرتهاى خيالى است، گاه خود را پرستد، گاه ساخته خود را و گاه زورمداران جهان را و گاه هر سه را ! خطر بزرگى كه امروز جوامع توحيدى را تهديد مىكند، شرك عملى به معناى سوم يعنى پرستش و فرمانبرى بتهاى نوين و قدرتهاى استكبارى است و فلسفه برائت از مشركين در جهان امروز، مبارزه با سلطهجويى قدرتهاى طاغوتى، استقلال، عزت و اقتدار مسلمين جهان است.
2- اديان الهى و برائت از مشركين
هر چند ابراهيم خليل الرحمن نخستين پيامبرى بود كه با صراحت مسأله برائت از شرك و مشركين را اعلام كرد و از اين رو قرآن مسلمانان را به تأسى از آن بزرگوار مىخواند: «قد كانت لكم اسوة حسنة فى ابراهيم و الّذين معه إذ قالوا لقومهم إنّا براء منكم و مما تعبدون من دون الله...» وامت اسلام در اعلان برائت از مشركان به آن اسوه تاريخ انبياء اقتدا كرده است، ليكن با يك نگرش دقيق در قرآن كريم به روشنى در مىيابيم كه برائت از مشركين يكى از دو ركن اصلى توحيد است و همه انبياى الهى موظف بودند در كنار دعوت مردم به پرستش الله، آنها را به اجتناب از قدرتهاى طاغوتى و برائت از مطلق شرك و مشرك دعوت نمايند: «و لقد بعثنا فى كل امّة رسولاً أن اعبدوا الله و اجتنبوا الطاغوت».
طاغوت، تنها بتهاى ساخته و پرداخته عصر جاهليت نيست، بلكه روشنترين مصاديق آن قدرتهاى شركآميزى است كه جامعه را بهسوى مقصدى به جز مقصد انبياى الهى دعوت مىكنند.
امام صادق(ع) در اين باره و در توضيح كلمه طاغوت در آيه 17 از سوره زمر «والّذين اجتنبوا الطاغوت أن يعبدوها» مىفرمايد: من اطاع جبّاراً فقد عبده، نكته مهمتر، شناخت توطئهاى است پيچيده در تاريخ اسلام، براى پنهان كردن روشنترين مصاديق طاغوت و شرك و مشرك، تا جوامع اسلامى از اين ناحيه احساس خطر نكنند و برائت از مشركين به برائت از بتهاى عصر جاهليت اُولى منحصر گردد !
امام صادق(ع) در عصر خود از اين توطئه خطرناك پرده برداشته و با صراحت اعلام فرموده كه: إن بنى امية اطلقوا تعليم الإيمان ولم يطلقوا تعليم الشرك لكى إذا حملوهم عليه لم يعرفوه، يعنى امويان تعليم ايمان را آزاد گذاشتند و تعليم شرك را آزاد نگذاشتند، تا اگر آنان را به شرك كشاندند آن را نشناسند.
3- زمان و مكان برائت از مشركين
بى ترديد، برائت از مشركين هيچ محدوديتى از نظر زمان و مكان ندارد و بر همه مسلمين واجب است كه در هر زمان و در هر مكان كه ضرورت داشته باشد، برائت خود را به صورت انفرادى و اجتماعى از مشركين اعلام نمايند.
البته در صورتى كه ولى امر مسلمين زمان و مكان و شكل خاصى را براى انجام اين فريضه تعيين كند اطاعت ولى امر نيز واجب مىگردد.
ولى مسأله مهم اين است كه كدام مكان و كدام زمان براى اظهار برائت عمومى مسلمين جهان از مشركان مناسبتر و ثمر بخشتر است؟ بىتأمل مىتوان گفت كه خانه توحيد، شايستهترين مكان و موسم حج بهترين زمان براى اظهار برائت مسلمانان جهان از شرك و مشركان است.
امام خمينى(ره) در اين باره مىفرمايد: «كدام خانهاى سزاوارتر از كعبه و خانه أمن و طهارت و ناس كه در آن به هر چه تجاوز و ستم و استثمار و بردگى و دون صفتى و نامردمى است، عملاً و قولاً پشت شود و در تجديد ميثاق «ألست بربكم» بت آلههها و اربابان «متفرقون» شكسته شود و خاطره مهمترين و بزرگترين حركت سياسى پيامبر(ص) در «واذان من الله ورسوله إلى الناس يوم الحج الأكبر...» زنده بماند و تكرار شود.
چرا كه سنت پيامبر(ص) و اعلان برائت، كهنه شدنى نيست، و نبايد تنها اعلان برائت به ايام و مراسم منحصر شود كه بايد مسلمانان، فضاى سراسر عالم را از محبت و عشق نسبت به ذات حق و نفرت و بغض عملى نسبت به دشمنان خدا لبريز كنند...
و چه بسا جاهلان متنسك بگويند كه قداست خانه حق و كعبه معظمه را به شعار و تظاهرات و راهپيمايى و اعلان برائت نبايد شكست و حج جاى عبادت و ذكر است ، نه ميدان صف آرايى و رزم و نيز چه بسا عالمان متهتك القاء كنند كه مبارزه و برائت و جنگ و ستيز، كار دنياداران و دنياطلبان بوده است و ورود در مسايل سياسى آن هم در ايام حج، دون شأن روحانيون و علما مىباشد كه خود اين القائات نيز از سياست مخفى و تحريكات جهانخواران بهشمار مىرود... به هر حال اعلان برائت در حج، تجديد ميثاق مبارزه و تمرين تشكل مجاهدان براى ادامه نبرد با كفر و شرك و بتپرستىها است و به شعار هم خلاصه نمىشود كه سرآغاز علنى ساختن منشور مبارزه و سازماندهى جنود خدا در برابر جنود ابليس و ابليس صفتان است و از اصول اوليه توحيد به شمار مىرود و اگر مسلمانان در خانه ناس و خانه خدا از دشمنان خدا اظهار برائت نكنند، پس در كجا مى توانند اظهار نمايند؟ و اگر حرم و كعبه و مسجد و محراب، سنگر و پشتيبان سربازان خدا و مدافعان حرم و حرمت انبيا نيست پس مأمن و پناهگاه آنان در كجاست؟
خلاصه، اعلان برائت مرحله اول مبارزه و ادامه آن مراحل ديگر وظيفه ماست و در هر عصر و زمانى جلوهها و شيوهها و برنامههاى متناسب خود را مىطلبد و بايد ديد كه در عصرى همانند امروز كه سران كفر و شرك، همه موجوديت توحيد را به خطر انداختهاند و تمامى مظاهر ملى، فرهنگى، دينى و سياسى ملتها را بازيچه هوسها و شهوتها نمودهاند، چه بايد كرد.
آيا بايد در خانهها نشست و با تحليلهاى غلط و اهانت به مقام و منزلت انسانها و القاى روحيه ناتوانى و عجز در مسلمانان، عملاً شيطان و شيطان زادگان را تحمل كرد و جامعه را از وصول به خلوص كه غايت كمال و نهايت آمال است منع كرد؟ و تصور نمود كه مبارزه انبيا با بُت و بتپرستىها منحصر به سنگ و چوب هاى بىجان بوده است و نعوذ بالله پيامبرانى چون ابراهيم(ع) در شكستن بتها پيشقدم و اما در مصاف با ستمگران، صحنه مبارزه را ترك كردهاند؟ و حال آن كه تمام بت شكنىها و مبارزات و جنگهاى حضرت ابراهيم(ع) با نمروديان و ماه و خورشيد و ستاره پرستان، مقدمه يك هجرت بزرگ و همه آن هجرتها و تحمل سختىها و سكونت در وادى «غير ذى زرع» و ساختن بيت و فديه اسماعيل، مقدمه بعثت و رسالتى است كه در آن، ختم پيام آوران، سخن اولين و آخرين بانيان و مؤسسان كعبه را تكرار مىكند و رسالت أبدى خود را با كلام أبدى «... إننى برى ء ممّا تشركون» ابلاغ مىنمايد كه اگر غير از اين تحليل و تفسيرى ارائه دهيم اصلاً در زمان معاصر، بُت و بتپرستى وجود ندارد و راستى كدام انسان عاقلى است كه بتپرستى جديد و مدرن را در شكلها و افسونها و ترفندهاى ويژه خود نشناخته باشد و از سلطهاى كه بتخانههايى چون كاخ سياه بر ممالك اسلامى و خون و ناموس مسلمين و جهان سوم پيدا كردهاند، خبر نداشته باشد؟ در سالى كه به نام اتحاد ملى و انسجام اسلامى ناميده شده، دنياى اسلام بايد از فرصت حج و ظرفيت بيكران آن نهايت بهره لازم را ببرد و مسايل جهان اسلام همچون موضوع فلسطين، عراق، افغانستان، لبنان، سودان، يمن، كشمير و... را فراموش نكنند.
انتهاي پيام/
سه شنبه 19 آذر 1387
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: فارس]
[مشاهده در: www.farsnews.com]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 139]
-
گوناگون
پربازدیدترینها