واضح آرشیو وب فارسی:ایرنا: شهرام خرازي ها روز شنبه در گفت و گو با خبرنگار راديو و تلويزيون ايرنا افزود: آسيب هاي اجتماعي، دلمشغولي ها و دغدغه هاي جوانان و تقابل نسل ها از جمله موضوعاتي هستند که در هر سه مجموعه مورد مداقه قرار گرفته اند. عضو انجمن منتقدان و نويسندگان سينماي ايران خاطر نشان کرد: در سينما و تلويزيون ايران رسم بر اين است که بر تصوير مقتدرانه و احترام برانگيز پدر و مادر خدشه اي وارد نشو به همين علت هم مخاطبان مي توانند براحتي پايان بسياري از فيلم ها و سريال ها را حدس بزنند و به اين ترتيب جذابيت اين آثار تنزل مي يابد. وي يادآور شد: در هر سه سريال تابستاني سيما شاهديم که پسران جوان نمي توانند با پدران خويش کنار بيايند و عقايد آنها را بپذيرند. عصيان عباس و هومن در برابر خطاهاي عيوضي و سعيد در سريال هاي زيرهشت و تاوان براي مخاطبين سيما تازگي دارد. اين عصيان در تاوان عمق چنداني ندارد اما در زير هشت بسيار تاثيرگذار از آب در آمده است. عيوضي بواسطه خطاهاي گذشته اش نمي تواند دفاع درستي از خود داشته باشد و عباس با زخم زبان هايش به سادگي وي را خلع سلاح مي کند. نويسنده ماهنامه سينما – خانواده اظهار داشت: نحوه نمايش رويارويي نسل ها در فاصله ها بسيار قابل بحث است. اين رويارويي بگونه اي پرداخت شده که مخاطب گاه حق را به پدر- محسن کريمي - و گاه حق را به پسر – سعيد - مي دهد. در اپيزودهاي ابتدايي بيشتر حق به جانب پدر است اما در قسمت هاي ميانه بيشتر پسر محق به نظر مي رسد. خرازي ها با اشاره به اينکه مقابله نسل ها در فاصله ها ابعاد بسيار گسترده اي دارد، تصريح کرد: اين فقط محسن کريمي و پسرش سعيد – که بترتيب نسل قديم و جديد را نمايندگي مي کنند - نيستند که نمي توانند با هم به مفاهمه برسند و ديالوگ برقرار کنند بلکه نيما با فرهاد، بيتا با محسن و صبا با ليلا نيز در همين وضعيت قرار دارند. وي گفت: مساله تقابل نسل ها در فاصله ها بگونه اي مطرح شده که تاکنون در تاريخ سريال سازي سيماي جمهوري اسلامي ايران سابقه نداشته است. نگاه جامع و به دور از مصلحت جوئي هاي رايج رسانه ملي در اين سريال فتح بابي خواهد بود براي توليد و پخش مجموعه هاي ديگري که تصوير واقعي تري از جامعه پيش چشم مي گذارند و در تلويزيون ما ديرياب و کميابند. عضو انجمن منتقدان و نويسندگان سينماي ايران معتقد است که زنداني شدن والدين معمولا آينده فرزندان را تهديد مي کند. متعاقب زنداني شدن پدر و يا مادر، دختران جوان بناگزير يا به ازدواج هاي ناخواسته تن مي دهند و يا خواستگاران خود را از دست مي دهند و بدين ترتيب بي گناه قرباني خطاها و لغزش هاي عزيزان شان مي شوند. بديهي است که از طريق رسانه مي توان اين نگرش غلط اجتماعي را اصلاح کرد. وي اضافه کرد: در زير هشت و فاصله ها ازدواج ليلا و بيتا به سبب سوء سابقه پدر به بن بست مي رسد. هر دو مجموعه بيننده را با اين سؤال مواجه مي کنند که چرا بايد گناه پدر – نسل قديم - را به پاي دختر – نسل جوان - نوشت؟ ضمن آنکه طرح اين مساله جنبه عبرت آموز هم دارد و عملا با نمايش تبعات منفي و دامنه دار قانون شکني که گريبانگير اعضاء خانواده فرد خطاکار مي شود، عملا آمار جرم و جنايت رو به کاهش گذاشته و از وقوع بزهکاري پيشگيري مي شود. خرازي ها با اشاره به بروز تغيير کاملا محسوس و بنيادين در ديدگاه ها و موضع گيري هاي رسمي رسانه ملي در حوزه هاي نمايشي، گفت: سعيد گذشته هاي پدرش را زير ذره بين مي برد و بيتا مي گويد: بعضي وقتا لازمه به بزرگترا ثابت کنيم، شوخي نداريم. اين تصاوير و ديالوگ هاي کم سابقه فرياد اعتراض يک نسل است که بسيار دير هنگام از پنجره تلويزيون بيرون مي زند. وي در ادامه افزود: نسل گذشته بيش از سه دهه در توليدات نمايشي سيما برحق و عاري از خطا و نسل جوان کجرو و منحرف معرفي شده اند اما به نظر مي رسد که اينک زمان بازتعريف قضاوت هاي يکطرفه و کنار گذاشتن قصاص قبل از جنايت فرا رسيده و نسل پيشين بايد مطالبات به حق نسل جديد را درک کرده و بپذيرد. اين کارشناس رسانه برجسته شدن مطالبات جوانان در سريال هاي اخير تلويزيون را به فال نيک گرفت و گفت: پخش مجموعه هايي نظير فاصله ها از فاصله جوانان ايراني با رسانه ملي کاسته و شبکه هاي ماهواره اي فارسي زبان غير مجاز را به عقب نشيني وا خواهد داشت. وي در بخش ديگري از اظهارات خود به ديگر شباهت هاي مجموعه هايي که تابستان امسال به روي آنتن رفت، اشاره کرد: پليس و نيروهاي انتظامي در سريال زير هشت و تاوان حضوري حاشيه اي و تقريبا خنثي دارند. آنها هميشه دير مي رسند بگونه اي که بينندگان اين مجموعه ها در کمال تعجب شاهدند که بزهکاران به لطايف الحيل قانون را دور زده و زير پا مي گذارند!؟ پليس ها هم آنقدر که ادعا نموده و حرف مي زنند، عمل نمي کنند!؟ اين منتقد سينما و تلويزيون اظهار داشت: پليس تاوان اصلا پليس نيست و پليس زيرهشت بيشتر ژست و فيگور کارآگاه هاي خصوصي را مي گيرد و آنقدر زشت روي و بد چهره است که عملا دافعه مخاطب را بر مي انگيزد!؟. ضد قهرمان هاي زيرهشت – عطا، عادل و منصور – در روز روشن عربده مي کشند و مبارز مي طلبند اما کک کسي هم نمي گزد! آنها يک شهر را به هم مي ريزد و انگار در اين شهر نه قانوني وجود دارد و نه مجري قانوني !؟ عضو انجمن منتقدان و نويسندگان سينماي ايران افزود: گنجاندن پيام هاي آموزشي غيرمستقيم پيشگيري از اعتياد در مجموعه هاي نمايشي تلويزيون مي تواند ثمرات قابل توجه و مفيدي داشته باشد. در هر سه مجموعه به اعتياد به عنوان يک معضل فراگير اجتماعي کم و بيش پرداخته شده اما اين پرداخت سطحي است و به قصه اصلي ربطي ندارد. خرازي ها ادامه داد: اعتياد هومن در تاوان به هيچ نتيجه اي نمي انجامد! روايت تاوان بدون اعتياد هومن هم سرپا است. در فاصله ها نيز بهروز - برادر بيتا - معتاد و مواد فروش است اما اين ويژگي در خط داستاني سريال جا نمي افتد. در زير هشت براي اولين بار از گرم خانه – سرپناه – هاي شهرداري که مامني است براي معتادين و کارتن خواب ها به عنوان لوکيشن استفاده شده است. در اين مجموعه استعمال دخانيات به عنوان دروازه ورودي اعتياد در خلال صحنه هاي کشمکش عيوضي با پسرش به خوبي و به نحوي تاثيرگذار تقبيح شده است. اين منتقد تلويزيون در پايان گفت: در تاوان و زير هشت شخصيت زن اصلي يک برادر ناتني دارد. در سريال اول ناتني بودن خواهر و برادر در خط روايي اصلي و شخصيت پردازي کارکرد دراماتيک دارد اما در زير هشت منيژه و منصور مي توانستند خواهر و برادر تني باشند بي آنکه تغيير خاصي در سناريو ايجاد شود. ک/1 /380/
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: ایرنا]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 367]