واضح آرشیو وب فارسی:تبیان: سرنوشت سرخ، سرنوشت سبزوقتی در تاریخ شیعه تورق می کنیم، دو سرنوشت در آن دیده می شود که به این تاریخ رنگ و بوی دیگری بخشیده است.شیعیان با دو سرنوشت رو به رو هستند، یکی سرخ و دیگری سبز. یکی مربوط به گذشته و دیگری مربوط به آینده. این دو موج مبنای حرکات و جریان های بسیاری در این تاریخ گردیده است.
![سیب](http://img.tebyan.net/big/1388/10/254171631574328225510162176771016919206.jpg)
وقتی در آرمان های بسیاری از این حرکات تحقیق و تفحص می کنید، می بینید که این آرمان ها از همین دو حرکت الهام گرفته اند.اما این دو سرنوشت کدام هستند؟ سرنوشت سرخ همان قیام ابی عبدالله حسین می باشد، حضرت حسین از تمام آنچه که داشت چشم پوشی کرد و همه را در راه احیای دین خدا فدا کرد و با این کار به تمام شیعیان و آموزگاران دین حق آموخت که در راه دین حق می بایست ازهرآنچه که هست چشم پوشی کرد، آموخت که مرگ با عزت بهتر از زندگی با ذلت است.شهادت طلبی یک رویه و هویت است برای مسلمانان، یک راه برای رسیدن به اوج قله کمال، این یک میراث است که از اولیا و بزرگان دین به پیروانشان به ارث رسیده است. در این راه هم معصومان طلایه دار و الگو و نمونه سایر مسلمانان می باشند و همیشه از این افتخار بزرگ یاد کرده و آن را برای خود آرزو کرده اند ، همانطور که پیامبر در حدیثی می فرمایند: اشرف الموت قتل الشهادتما ملت، ملت گریه سیاسی هستیم. ما ملتی هستیم که با همین اشک ها، سیل جریان می دهیم و خرد می کنیم سدهایی را که در مقابل اسلام ایستاده استائمه اطهار همانطور که در تاریخ دیده می شود و در بیانات ایشان نیز آمده است، هیچ یک به مرگ طبیعی از دنیا نرفته بلکه به مقام شهادت نائل شده اند. به عنوان مثال امام حسن مجتبی(ع) خطاب به جناده اینگونه می فرمایند:(( به خدا سوگند، رسول خدا از ما پیمان گرفته که این امر( امامت ) را 12 امام از فرزندان علی (ع) و فاطمه(س) به عهده خواهند گرفت و هیچ کدام از ما به مرگ طبیعی از دنیا نمی رود))سپس همانطور که مشهود است، این سنت مقدس و مرگ سرخ یکی از راه های پیش رو ی شیعیان می باشد که همه با آغوش باز آن را طلب می کنند و کسی که به این مقام نایل آید به فوز عظیمی رسیده که در نزد خدایش تا ابد زنده خواهد ماند و روزی می خورد که اباعبدالله سید وسالار همه آنان می باشد.و سرنوشت دیگر آینده سبز است. شیعیان که در راه حق و در راه احیای دین سختی ها را به جان خریده و مصیبت ها دیده اند اما همه امیدی در دل دارند، که روزی خواهد رسید و همه این سختی ها و رنج های آنان تمام خواهد شد و ثمره ی تلاش های خود را خواهند دید، آنان می دانند بالاخره امتداد را ه آنان با ظهور قائم آل محمد(عج) دین حق در گوشه گوشهی جهان برافراشته خواهدشد.
![لاله](http://img.tebyan.net/big/1388/10/596466125102972164918381205180881119193.jpg)
این همان آینده سیز است که به منتظران امید می دهد.این دو سرنوشت نیروی محرکه ای است که باعث می شود در هیچ زمینه ای از کوشش و تلاش در راه احیای دین حق باز نایستند و همیشه در این راه ثابت قدم بمانند و به انجام وظیفه بپردازند.حال ملت با امید به همین آینده سبز و تکیه بر گذشته سرخ بود که توانست مقاصد اسلامی خود را پیش ببرد و پرچم اسلام را در دنیا به احتزاز به دست آورد. این گذشته سرخ بسیار مهم و سرنوشت ساز می باشد ، جمله معروف امام خمینی(ره) که می فرمایند: « این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است» در همین راستا می باشد.اما به نظر شما علت چیست ؟در محرم و صفر چه چیزی نهفته است که می تواند ، زنده نگه داشتن و اقامهی عزای سالار شهیدان در این دو ماه اسلام را زنده نگه دارد.زنده نگه داشتن عاشورا یک مسئله بسیار مهم سیاسی عبادی است عزاداری کردن برای شهیدی که همه چیز را در راه اسلام داد یک مسئله سیاسی استروحیه فداکاری و ایثار در واقع از خود گذشتگی برای احیای دین و عدم سازش در برابر ظالمان و حکام جائر و تلاش برای حاکم کردن حکومت اسلامی و اجرای احکام اسلامی از بهترین و اولین درس هایی است که اباعبدا... به ما می آموزد و اقامه عزا در این دو ماه که باعث ایجاد همین رویه و ترویج آن می شود و احکام اسلامی را اشاعه می دهد از اولین دلایل می تواند باشد اما در ادامه از دیگر مزایای چنین مجالسی کمک به ایجاد وحدت کلمه در میان امت می باشد ، امت با وجود این مجالس در کنار یکدیگر جمع می شوند و خود این اجتماع برای هدفی مشترک باعث اتحاد آنان می گردد.و این بهترین فرصت برای تبلیغ اسلام و شعائر آن و زنده نگه داشتن قلوب مومنین به آیین اسلام و اهل بیت است.اما مسئله ای که نباید نادیده انگاشته شود ، جهت سیاسی این مجالس می باشد. باید دقت شود که مجالس به طور صرف یک مجلس عبادی نیست بلکه عبادی سیاسی می باشد.
![کبوتر](http://img.tebyan.net/big/1388/10/115161233169140591327824736220170160248236.jpg)
در این مجالس روحانیون و مبلغان علاوه بر حفظ و تبلیغ شعائر اسلامی باید به مسائل روز کشور پرداخته و آنان را برای برادرشان روشن سازند.همانطور که امام راحل فرمودند : زنده نگه داشتن عاشورا یک مسئله بسیار مهم سیاسی عبادی است عزاداری کردن برای شهیدی که همه چیز را در راه اسلام داد یک مسئله سیاسی است.اما در ادامه می فرمایند : ما ملت، ملت گریه سیاسی هستیم. ما ملتی هستیم که با همین اشک ها، سیل جریان می دهیم و خرد می کنیم سدهایی را که در مقابل اسلام ایستاده است.در واقع با این فرمایشات امام به روشنی می توان به عمق مسئله و اهمیت این دو ماه و اقامه عزا در آن دست یافت و وظیفه ماست که در جهت حفظ این مجالس بکوشیم، همانطور که امام در این باره این گونه توصیه می فرمایند که : باید بدانید که اگر بخواهید نهضت شما محفوظ بماند، باید این سنت ها را حفظ کنید ...« ... این خون سیدالشهدا است که خون های همه ملت های اسلامی را به جوش می آورد و این دسته جات عزیز عاشورا است که مردم را به هیجان می آورد و برای اسلام و برای حفظ مقاصد اسلامی مهیا می کند، در این امر سستی نباید کرد.»عطالله باباپورگروه جامعه وسیاست
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: تبیان]
[مشاهده در: www.tebyan.net]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 304]