واضح آرشیو وب فارسی:پرشین وی: طراحی اتاق کودک باید با روحیه کودکان تطبیق داشته باشد و طوری طراحی شود که تا مدرسه رفتن کوک مورد استفاده قرار گیرد از این رو در طراحی فضاهای کودکان، شناخت کودک اهمیتی خاص مییابد. و از آنجائی که کودکان دنیای تخیلی خاص خویش را دارند، بسیاری از آنان در سنین زیر 7 سال، دنیا را آنطور که باید باشد مجسم میکنند، نه آنگونه که هست. همین امر باعث میشود محیط کودکان آن فضائی نباشد که معمار بدون شناخت، آن را طراحی میکند. آنچنان که وقتی معماری بر نمودهای سنتی زندگی از طریق تفاوتهای مفهومی تاثیر میگذارد، بر خوردهایی مطرح می شود که قبل از آن بطور کامل پنهان بودند و این چنین است که آشکار و هویدا میشوند. شکل کلی فضای معماری کودک از عناصری منحصر بفرد، برجسته و آنچه بر انگیزنده احساسات وی است، سرچشمه میگیرد. اشکال خالص هندسی رفتار ادراکی کودک را مورد توجه قرار میدهند و اجازه نمیدهند تا مفاهیم گوناگون در جزئیات تصوری کودکانه مدفون بماند. نقاشیهای کودکان نشان میدهد که آنها در تصوراتشان، فضا را چگونه میبینند. آنها بطور دقیق و کامل ( بعنوان کاربر ) فضا را قبول کرده و آن را با جزئیات در ترسیماتشان بیان میکنند، که خود مایه تعجب است. شکل کلی فضای معماری کودک از عناصری منحصر بفرد، برجسته و آنچه بر انگیزنده احساسات وی است، سرچشمه میگیرد. اشکال خالص هندسی رفتار ادراکی کودک را مورد توجه قرار میدهند و اجازه نمیدهند تا مفاهیم گوناگون در جزئیات تصوری کودکانه مدفون بماند. فرضیه های کودک کودکان معمولآ دوست دارند در مورد اینکه که اتاقشان چگونه دیده میشود، بحث کنند. آنها نکات مهمی بیان میکنند و نظراتی در باره رنگ اتاق و دیوارها و مبلمان مناسب خود را ارئه میکنند و میخواهند در مورد آنها تصمیم پذیری شود. بدینگونه کودکان فرضیه طراحان را قطعی خواهند کرد. این فرضیه اساس طراحی خواهد بود که تصور کودکانه، اشکال معماری و شاخص مخصوص به خود را بر میانگیزد، مثل آنچه که ، اینگونه توسط کودک بیان میشود: شبیه به ماهی است، سر و چشم دارد، مثل قایق است اما بدون پارو. اتاق کودک قلمروئی مخصوص به آنان است. آنجا برای آنان همچون جهان بزرگ تصور می شود. آنان در آنجا به موسیقی گوش میدهند، بازی میکنند، در رویاهای خود فرو میروند، کتاب میخوانند و.... از این رو کودک هواره در حال جنبش و جنبیدن است و دوست دارد کنجکاوی و کاوش را همراه با بازی در دنیای خود انجام دهد، بنابراین محیط اطرافش باید مطابق با فعل و انفعال درون کودک باشد و حواس و حس کنجکاوی او را بر انگیزد.از این رو بهترین فضاها جهت کودکان میبایست، رنگارنگ، جاذب، پر مشغله و منظم، پر نشاط ولی با این حال آرامش بخش و در عین حال بیخطر باشد. نائل گشتن به این موارد تنها بوسیله برنامهریزی دقیق میسر خواهد بود. از این رو با مد نظر گرفتن المانهای مناسب، خواهیم توانست در ایجاد محیطی مناسب و متناسب با حال و هوای آنان و هر آنچه در رشد و تعالی آنان تاثیر گذار است، موفق شویم. منبع: معماری نیوز
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: پرشین وی]
[مشاهده در: www.persianv.com]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 549]