واضح آرشیو وب فارسی:ثامن: ثامن : با گذشت چند ماه از اجرای رسمی برجام، بانک های خارجی هنوز در برخورد با ایران با احتیاط کامل برخورد می کنند.به گزارش سایت خبری ثامن ؛ این در حالی است که به اذعان بسیاری از مؤسسات مالی بین المللی، ایران بزرگ ترین فرصت سرمایه گذاری اقتصادهای نوظهور در ربع قرن گذشته است. ظرفیت های عظیم دست نخورده ایران در زمینه انرژی و منابع طبیعی و همچنین فرصت های استثنایی صنایع مختلف، هر سرمایه گذار بالقوه ای را می تواند به حضور در این بازار ترغیب کند. بر پایه همین واقعیت ها، از چند ماه قبل تعداد بسیار زیادی از سرمایه گذاران خارجی به امید لغو تحریم ها راه ایران را در پیش گرفته و بیش از ۱۸۰ هیات عالی رتبه اقتصادی با همتایان خود در ایران رایزنی و مذاکره کردند. در حال حاضر نیز صدها هیات بزرگ و کوچک خارجی در صف ورود به ایران قرار دارند. مذاکرات برخی از این هیات ها نیز مفید و ثمربخش بوده است. به گزارش الف، اما باقی ماندن مانع بزرگ روابط بانکی، نتیجه تمام این تلاش ها و رفت و آمدها را در هاله ای از ابهام فرو برده است. خون روابط بانکی هنوز در کالبد سرمایه گذاری خارجی ایران جریان پیدا نکرده و چنانچه وضعیت به همین منوال ادامه پیدا کند، تمام این آمد و رفت ها بی ثمر باقی خواهد ماند. موضوعی که در بیانات جدید رهبر معظم انقلاب در مشهد مقدس و همچنین سخنرانی های قبلی ایشان مورد تاکید قرار گرفت. ظاهر ماجرا نشان می دهد که تحریم های بانکی سازمان ملل علیه ایران لغو شده و بانک های خارجی اجازه دارند نسبت به تعامل با بانک های ایرانی اقدام کنند؛ اما چرا باز هم اتفاقی نمی افتد؟ چرا دست بانک ها و مؤسسات مالی خارجی، برای کار کردن با ایران لرزان است. دلایلی برای این کاهلی متصور است که برخی از آن ها را می توان به شرح زیر برشمرد: ۱) تحریم های بانکی و مالی علیه ایران در یک روند چند ساله، طراحی و اجرا شد. نظام بانکی ایران در یک فرایند نسبتاً طولانی و مرحله به مرحله از نظام مالی بین المللی خارج شد. طبیعتاً امروز نیز ورود بانک های ایرانی به سیستم مالی بین المللی نمی تواند دفعتاً و یکباره صورت بگیرد. ۲) ترس از جریمه های سنگین آمریکا، احتیاط بانک های خارجی را برای ورود به ایران دوچندان کرده است. آمریکا با وجود لغو تحریم های بانکی مرتبط با مسائل هسته ای، سایر تحریم های مالی و بانکی مرتبط با ایران را همچنان حفظ کرده و این، کار را برای مؤسسات مالی بین المللی بسیار دشوار ساخته است. سال گذشته یک بانک فرانسوی به خاطر نقض یک تحریم غیرهسته ای ایران، با جریمه شگفت آور ۹ میلیارد دلاری از سوی دولت آمریکا مواجه شد. در چنین شرایطی بسیاری از بانک ها ترجیح می دهند در حوزه ای که کمترین احتمالی برای متضرر شدن آن ها وجود دارد، ورود نکنند. ۳) قوانین و مقررات مستقل کشورها پس از تحریم های بین المللی علیه ایران مانع دیگری است که باعث قفل شدن روابط بانکی ایران با بانک های خارجی شده است. نهادهای مسئول کشورهای مختلف، به طور خاص بانک های مرکزی، به موازات وضع تحریم های جدید علیه ایران، اقدام به صدور مقررات و دستورالملل های مختلف به شبکه بانک های تجاری خود مبنی بر منع تعامل با سیستم بانک های ایران نموده اند و اکنون که تحریم های بین المللی برداشته شده، این نهادهای ملی نیز باید دستورالعمل های قبلی خود را لغو و بخشنامه های جدید صادر کنند که فرایند زمان بری است. رفتاری که پس از لغو تحریم های بین المللی بانکی علیه ایران مشاهده شد آن بود که بانک های مرکزی و نهادهای ناظر مالی در کشورهای مختلف عجله ای برای صدور بخشنامه های جدید نداشته و ندارند. علاوه بر این، در برخی موارد با وجود صدور بخشنامه های جدید، ادبیات این بخشنامه ها به گونه ای است که عملاً تمام مسئولیت را متوجه بانک های تجاری ساخته و صرفاً با هدف شانه خالی کردن از مسئولیت بانک های مرکزی صادر شده است. ۴) تحریم های بین المللی علیه ایران، علاوه بر قوانین و مقررات ملی و کشوری، یک لایه دیگر هم ایجاد کرد و آن مقررات و رویه های داخلی هر کدام از بانک ها بود. بانک ها و مؤسسات مالی خارجی در راستای دریافت دستورالعمل بانک های مرکزی، هر کدام مستقلاً بخشنامه ها و دستورالعمل هایی را صادر و به تمام شعب خود ابلاغ کردند و حالا باید تک تک این بخشنامه ها لغو شود. مشکلی که برقراری ارتباط بانکی را با کندی فراوان همراه نموده، تقدم و تأخر این قطعنامه ها، بخشنامه ها و رویه های مختلف است یعنی تا زمانی که تحریم های جهانی لغو نشد، دستورالعمل ها و مقررات ملی قابل حذف نبود و تا زمانی که مقررات ملی اصلاح نشده باشد، بانک های تجاری رویه های داخلی خود را اصلاح نخواهند کرد. تازه در این مرحله بسیاری از بانک ها و مؤسسات مالی ترجیح داده اند قبل از اصلاح رویه های داخلی خود، نظاره گر اوضاع باشند و ببیند که سایر بانک ها چه رفتاری را در پیش خواهند گرفت تا متناسب با شرایط جدید اقدام کنند؛ یعنی هیچکدام فعلاً عجله ای برای برقراری روابط بانکی با ایران ندارند. مجموعه این عوامل نشان می دهد که دستکم تا چند ماه آینده نمی توان امید چندانی به گشایش اساسی به روابط بانکی ایران و جهان خارج داشت و یک واقعیت را نیز آشکار می کند و آن اینکه کیفیت تعهدات ایران در برجام ساده، ملموس و عینی بود و در مقابل تعهدات طرف غربی به شدت پیچیده و چند لایه بود؛ به طوری که ایران اکنون نه می تواند از تعهدات خود شانه خالی کند و نه طرف مقابل را به خاطر عدم اجرای برجام متهم نمایدو این موضوع حتماً در مذاکرات هسته ای باید مدنظر قرار می گرفت.
چهارشنبه ، ۴فروردین۱۳۹۵
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: ثامن]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 39]