واضح آرشیو وب فارسی:گیل نگاه:
![شورکولی7](http://gilnegah.ir/wp-content/uploads/2015/11/شورکولی7-885x498.jpg)
گیل نگاه/گروه اجتماعی:شاید کمتر کسی فکر میکرد که یک خانه دوبلکس با یک حیاط کوچک بتواند تبدیل به یک رستوران شلوغ شود. رستورانی که بعد از گذشت چهار ماه باید برای حضور در آن و تناول غذاهایش از چند روز قبل میز رزرو کنی. اما رستوران محلی شورکولی توانسته در این مدت کوتاه جای خود را در قلب خیلیها باز کند. رستورانی واقع در یکی از خیابانهای گلسار با حیاطی گل کاری شده و سالنی با طراحی مدرن اما با المانهای بومی. از کاشیهای دیوارش گرفته که به شکل طرحهای سنتی است تا لوستر ۸ شاخه عتیقهاش که آدم را یاد خانههای قدیمی میکند و البته یک سماور شیک طلایی رنگ گازی که شما را دعوت به نوشیدن چای داغ محلی به هر تعدادی که میخواهید میکند. آن هم به رایگان.خورشتهایی از چهارگوشه استان در یک قاباما نقطه قوت رستوران منوی گستردهای است که شما را در نگاه اول گیج میکند و قدرت انتخاب را از شما میگیرد از بس که تنوع در آن زیاد است. به قول صاحبان این رستوران چهار منو در یک منو. پرطرفدارترین منوی این رستوران خورشتهای محلی است. پخت ۱۵ مدل خورشت محلی کار بسیار سختی باید باشد برای رستوران نه چندان بزرگی که آشپزخانه کوچکی دارد آن هم در شرایطی که به ادعای صاحبانش خریدها هر روز انجام میشود و پخت خورشتها نیز هر روز است و هیچ خورشتی برای روز دوم سرو نمیشود. از اناربیج و مرغ ترش و باقلاقاتق و میرزاقاسمی که شناخته شده هستند گرفته تا گمج کباب و لونگی و ترش واش خورشت که کمتر شناخته شده هستند اما به گفته صاحبان رستوران پرفروشترین خورشتها محسوب میشوند. این منو از چهار گوشه این استان خورشت دارد. از جنوب شامی رودباری، از شرق دیل دوکونه، از غرب قیمه ماسوله و از شمال کولی غورابیج.
![شورکولی3](http://gilnegah.ir/wp-content/uploads/2015/11/شورکولی3-498x498.jpg)
بهروز مهدیزاده، یکی از دو مدیر این رستوران درباره چگونگی پخت این همه غذا در روز به گیل نگاه میگوید:یک دلیل مهم دارد. اینکه آشپزها صاحبان این رستوران هستند و طبیعتا دلسوز رستوران. من و برادرم صبح زود برای خرید مواد اولیه تازه به میدانهای خرید میرویم و همسرانمان هم در آشپزخانه مشغول پخت و پز میشوند.منویی از جنس گوشت و هوسمنوی دوم رستوران کبابها هستند که البته آشپز مخصوص خود را دارند. منویی با پنج نوع کباب؛ چنجه، کباب ترش، جوجه، جوجه ترش و کوبیده.منویی از دل دریای آبی کاسپینمنوی سوم اما یک منوی خاص دریایی است با سه نوع ماهی لذیذ که پرطرفدارترین ماهیان گیلان هستند با شهرت ملی و حتی جهانی. یکی از گرانترین غذاهای جهان یعنی ماهی اوزون برون در صدر فهرست خودنمایی میکند و بعد از آن بیشک لذیذترین ماهی جهان یعنی ماهی سفید که به سه شکل در این رستوران طبخ میشود. هم سرخ شده با برنج ساده هم شکم پر و هم با سبزی پلو. ماهی کولی هم با عاشقان سینه چاکی که دارد جای خودش را در این منو پیدا کرده است هم به صورت سرخ شده و هم به شکل خورشت قدیمی کولی غورابیج.
![شورکولی](http://gilnegah.ir/wp-content/uploads/2015/11/شورکولی-498x498.jpg)
فیشاند چیبس گیلکی برای شاممنوی چهارم اما یک منوی ابداعی است. منویی برای شام. اگر تمام این غذاها از دیرباز در گیلان طبخ و تناول میشدند منوی شام اما یک منوی ابداعی است.بهروز مهدیزاده در این باره میگوید: غذای با نان چندان جایگاهی در فرهنگ غذایی گیلانیان از دیرباز نداشته. در عین حال اکنون بنابه دلایل زیادی مردم حتی گیلانیها ترجیح میدهند از خوردن غذاهای برنجی در شب پرهیز کنند به همین دلیل ما تصمیم گرفتیم علاوه بر اینکه شام خورشتها و کباب و ماهیها را سرو کنیم غذاهای نانی هم سرو کنیم. به همین دلیل در گام اول رفتیم سراغ شناسایی غذاهای اصیل گیلانی که بتوان به عنوان منوی شام سرو کرد که حاصلش شد سینی شامی که متشکل از سه مدل شامی از سه شهر گیلان، ماسوله، رودبار و لشت نشا بود. همچنین سینی بادمجان که سه غذای دیل دوکونه، ورقه و کشک بادمجان را در خود داشت. سپس سینی دلمه و همچنین خوراک کیلکا و سیب زمینی که کیلکا به سبک لشت نشاییها در مواد خوابانده میشود و در روغن داغ سرخ میشود و ما به شوخی به آن میگوییم فیشاند چیبس گیلکی. علاوه بر این غذاها آش رشته و آش ترش و سوپ و لوبیا را هم در منوی شام گذاشتیم.منویی با طعم محلی و ظاهری بین المللی
![شورکولی9](http://gilnegah.ir/wp-content/uploads/2015/11/شورکولی9-498x498.jpg)
اما جدیدترین کار این گروه ابداع انواع خوراکهای محلی است البته به سبک و سیاق بین المللی. منوی جدیدی که حاوی چندین و چند خوراک خاص است. خوراکهای بلدرچین، کبک، اردک، بوقلمون، ران مرغ سرخ شده، راسته دودی و دنده و استیک اوزون برون که هرکدام سسهای مخصوص به خود را دارند.مهدیزاده درباره این منو میگوید: بعد از استقبال مردم از منوی اول شام که شامل انواع سینیها بود گفتیم این بار غذاهایی به منو اضافه کنیم که با مواد اولیه اصیل گیلانی تهیه میشوند اما شکل و شمایل بین المللی داشته باشند. مثلا راسته گوساله را به سبک قدیمی و بومی روی برادههای چوب و در ظرفهای مخصوص دودی میکنیم اما هنگام سرو با ظاهری بین المللی سرو میکنیم. یا خوراک دنده را با سس ماست محلی و کرفس سرو میکنیم که طعم اصیل و بومیاش به دهان بیاید. یا خوراک اردک را با سس گردو و انارترش سرو میکنیم. سعی داریم حتی در غذاهایی که ظاهر بین المللی دارد طعم گیلانی و اصیلش حفظ شود و در عین حال بتوانیم در عرصه جهانی حرفی برای گفتن داشته باشیم.رشت با غذاهایش جهانی میشوداین ادعایی است که صاحبان این رستوران با انتخاب شعار «رشت با غذاهایش جهانی میشود» دنبال میکنند. ادعایی که حکایت از عشق و علاقه فراوان صاحبان این رستوران به سرزمین مادری و فرهنگ گیلکی دارد. گرداندگان این رستوران آنقدر به قابلیت جهانی شدن غذاهای گیلکی اعتقاد دارند که در صفحات مجازی خود مدتی است صفحهای راه انداختهاند به نام رستوران گردی و کافه گردی و در مقدمهاش نوشتهاند: «اعتقاد ما این است که هیچ صنعتی به اندازی صنعت غذا نمیتواند منجر به توسعه استان سرسبز عزیزمان شود. از این رو تجربه کافه گردیها و رستوران گردیهایمان در شهرهای مختلف گیلان را با شما مخاطبان در سراسر ایران در میان میگذاریم.» صفحهای که نشان از این دارد که صاحبان این رستوران، رستورانهای دیگر را رقیب خود نمیپندارند و بنابه گفته مهدیزاده تمام اماکن غذایی را جزیی از یک مجموعه میبینند که باید با ارایه غذاهای لذیذ و حرفهای در جذب گردشگران ایرانی و خارجی و ارتقای صنعت گردشگری در گیلان موثر باشند تا سودش نه تنها به جیب صاحبان رستوران که نصیب تمام شهروندان گیلانی شود.
![شورکولی4](http://gilnegah.ir/wp-content/uploads/2015/11/شورکولی4-498x498.jpg)
بهروز مهدیزاده مطمن است که رشت با غذاهایش جهانی میشود. او و مجموعهاش تازه چند ماه است که کارشان را شروع کردهاند اما امیدوارند که روزی برسد که نه تنها خودشان که کلیت این استان با داشتن رستورانهایی که غذاهای لذیذ سرو میکنند تبدیل به مقصدی شود که آوازهاش به گوش جهانیان برسد و غذاهای رنگارنگش بتوانند زندگی مردمانش را هم زیر و رو کند.
۷ آذر ۱۳۹۴
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: گیل نگاه]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 46]